Dywidenda na Słowację może być bez podatku

Od udziału w zysku wypłacanego przez polski podmiot spółce komandytowej z Bratysławy nie trzeba potrącać daniny u źródła - wyjaśnił WSA w Poznaniu.

Warunkiem jest to, aby zarówno polska firma, jak i jej słowacki udziałowiec spełniali przesłanki wymienione w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT.

Wyrok dotyczy polskiej spółki, w której 40 proc. udziałów objęła słowacka spółka komandytowa (komanditná spoločnost’). Z tego tytułu zagraniczny podmiot miał otrzymywać dywidendę. Przed jej wypłatą polska spółka spytała izbę skarbową, czy musi w związku z tym potrącić daninę u źródła.

Spółka uważała, że nie ma takiego obowiązku. Powołała się na art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, który zwalnia z podatku dywidendy wypłacane przez polski podmiot spółkom podlegającym opodatkowaniu w kraju UE od wszystkich swoich dochodów. Warunkiem jest posiadanie przez otrzymującego dywidendę, nieprzerwanie przez minimum dwa lata, co najmniej 10 proc. udziałów w firmie ją wypłacającej.

Spółka twierdziła, że warunek ten jest spełniony. Dodatkowo wskazywała, że słowacka spółka komandytowa jest wymieniona w załączniku nr 4 do ustawy o CIT, który precyzuje, jakie zagraniczne podmioty mogą korzystać z takiego zwolnienia.

Izba skarbowa była innego zdania. Stwierdziła, że nie jest spełniony jeden z warunków zwolnienia. Otóż ze słowackich przepisów nie wynika, by tamtejsza spółka komandytowa była tam opodatkowana od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Nie ma znaczenia wymienienie słowackiej spółki komandytowej w załączniku nr 4 do polskiej ustawy - uznała izba.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu przyznał rację spółce. Wyjaśnił, że warunek podlegania obowiązkowi podatkowemu od wszystkich swoich dochodów oznacza w praktyce bycie rezydentem w danym kraju UE. A ten wymóg słowacka spółka spełnia.

Dodatkowo WSA wskazał, że skoro ustawodawca wymienił słowacką spółkę komandytową w załączniku nr 4, to miał zamiar zezwolić na korzystanie przez nią ze zwolnienia. Przypomniał, że identyczna wykładnia wynika z wyroku WSA we Wrocławiu z 28 stycznia 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 1826/13).

Wyrok jest nieprawomocny.

Mariusz Szulc

 mariusz.szulc@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyrok WSA w Poznaniu z 17 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Po 192/14. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia