Wykazanie zaliczek w deklaracji CIT-8 nie zawsze jest proste
Co prawda w przypadku CIT rokiem podatkowym może być okres inny niż rok kalendarzowy, jednak w praktyce duża grupa podatników nie decyduje się na taką modyfikację. To oznacza, że przed osobami zajmującymi się rozliczeniami podatkowymi takich podmiotów, m.in. spółek, marzec to gorący miesiąc, bo to czas na przygotowanie nie tylko sprawozdania finansowego, lecz także zeznania w podatku dochodowym od osób prawnych. Oprócz bowiem „zwykłych” czynności wynikających z konieczności dzielenia się z fiskusem osiągniętymi w trakcie roku dochodami (takich jak weryfikacja wysokości przychodów i kosztów czy prawidłowości ich alokacji w czasie, rozliczenia korekt itp.) teraz jest pora na podejmowanie działań incydentalnych, w założeniu dokonywanych raz w roku, dla potrzeb sporządzenia zeznania czy ustalenia rocznego wyniku podatkowego.
Jeżeli w trakcie roku podatkowego została wpłacona nieprawidłowa kwota, trzeba to uwzględnić w zeznaniu rocznym. Niestety może się to wiązać z koniecznością uiszczenia odsetek, nawet jeśli w skali całego roku nie występuje zaległość podatkowa
Kłopot tylko przy zasadach ogólnych
Wystarczy chociażby wskazać na to, że przygotowując roczne zeznanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych dla podatnika niestosującego opodatkowania estońskim CIT, w jego części G należy zaprezentować nie tylko zapłacone w trakcie roku, lecz także należne zaliczki na podatek dochodowy. Jeżeli podatnik w trakcie roku stosował metodę uproszczoną identyfikacji zaliczek na CIT, tj. opartą na zobowiązaniu sprzed dwóch, względnie trzech lat (stała kwota identyfikowana jako 1/12), zadanie takie jest proste. Jednak nie zawsze tak jest, gdy podatnik kalkuluje i opłaca zaliczki na zasadach ogólnych, tj. w oparciu o rzeczywiste przychody i koszty danego roku. Tutaj mogą wystąpić nieoczekiwane wątpliwości, by nie rzec problemy. Wynika to z tego, że – jak już wspomniałem – oczekiwanie normatywne (tj. według opisu zamieszczonego w części G deklaracji CIT-8) jest takie, że w zeznaniu rocznym zostaną zaprezentowane zarówno zapłacone, jak i należne zaliczki. Takie zestawienie danych pozwala organowi na konfrontację tego, co podatnik zapłacił, z tym, co powinien uregulować w trakcie roku tytułem zaliczek na CIT. Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, że nic prostszego, bo wystarczy wpisać to, co podatnik zapłacił, i ta część zeznania uzupełniona. Po pewnym zastanowieniu należy jednak stwierdzić, że nie zawsze tak jest i czasami nawet przy wypełnianiu części G deklaracji CIT-8 mogą pojawić się komplikacje. Przede wszystkim należy przypomnieć, że to, co zwykło się nazywać kalkulacją zaliczek „narastająco”, w istocie nie do końca tym jest. Chodzi o zakres pojęcia narastającego naliczania zaliczek w trakcie roku. Jest to skrót myślowy prezentujący pewne ogólne założenia ustawodawcy. Identyfikując w sposób podstawowy reguły naliczania zaliczek na CIT, prawodawca wskazuje, że – z zastrzeżeniem szczególnych unormowań – podatnik jest obowiązany wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące. To oznacza, że w takim działaniu stosowanym przy obliczaniu zaliczki odjemnikiem wcale nie zawsze są zapłacone wcześniej, od początku roku, zaliczki na CIT, ale tylko te, które są należnymi zaliczkami! Nie w każdym przypadku można postawić znak równości pomiędzy zaliczkami należnymi i zapłaconymi. Wystarczy, że w którymś z wcześniejszych miesięcy roku doszło do zawyżenia zaliczki i zapłaty w kwocie wyższej niż należna (np. ze względu na przesunięcie w czasie przychodu bądź kosztu). W takiej sytuacji, co do zasady, nadwyżka wynikająca z wpłaty zaliczki w kwocie wyższej niż należna nie powinna być konsumowana już w trakcie roku.
Ważne: Wbrew pewnej logice podatnik nie może swobodnie i na podstawie własnej decyzji dokonywać w trakcie roku rozliczenia nadpłaconej uprzednio zaliczki poprzez uwzględnienie jej przy kalkulacji zaliczek za kolejne miesiące. Chociaż za tym mógłby przemawiać sposób kalkulacji zaliczek w rzeczony sposób „narastający”, takie rozliczenie jest prawnie niedopuszczalne.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.