Utrata wartości nie wpływa na CIT

Dozwolone jest stosowanie przepisów w państwie UE, które zakładają utratę wartości udziałów wskutek wypłaty dywidendy, która nie wpływa na podstawę wymiaru podatku podatnika będącego rezydentem, jeżeli nabył on udziały w spółce kapitałowej będącej rezydentem od udziałowca niebędącego rezydentem.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał wyrok w sprawie Glaxo Wellcome GmbH & Co. KG przeciwko Finanzamt München II, który dotyczył rozliczeń CIT przy nabyciu udziałów w spółce kapitałowej.

Zdaniem ETS wykładni art. 73b traktatu WE (obecnie art. 56 WE) należy dokonywać w ten sposób, że nie sprzeciwia się obowiązywaniu przepisów państwa członkowskiego, na mocy których utrata wartości udziałów wskutek wypłaty dywidendy nie wpływa na podstawę wymiaru podatku podatnika będącego rezydentem, jeżeli nabył on udziały w spółce kapitałowej będącej rezydentem od udziałowca niebędącego rezydentem, podczas gdy w przypadku nabycia udziałów od udziałowca będącego rezydentem, taka utrata wartości powoduje obniżenie podstawy wymiaru podatku nabywcy.

Ma to zastosowanie w przypadku, gdy takie przepisy nie wykraczają poza to, co konieczne do zachowania zrównoważonego rozdziału kompetencji podatkowych między państwami członkowskimi oraz zapobiegania czysto sztucznym strukturom w oderwaniu od przyczyn ekonomicznych, których wyłącznym celem jest uzyskanie nienależnej korzyści podatkowej. Do sądu krajowego należy zbadanie, czy przepisy będące przedmiotem postępowania przed tym sądem ograniczają się do tego, co konieczne do osiągnięcia tych celów.

Europejski Trybunał Sprawiedliwości podkreślił, że ograniczając prawo nowego udziałowca do odliczenia od jego zysków podlegających opodatkowaniu kwoty strat wynikających z utraty wartości danych udziałów, przepisy będące przedmiotem postępowania przed sądem krajowym mogą zapobiegać praktykom, których jedynym celem jest umożliwienie udziałowcowi niebędącemu rezydentem skorzystania z zaliczenia z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych płaconego przez spółkę będącą rezydentem.

OPINIA

ekspert z Departamentu Prawa Podatkowego kancelarii Grynhoff Woźny Maliński

@RY1@i02/2009/194/i02.2009.194.086.003c.101.jpg@RY2@

dr Tomasz Nowak, ekspert z Departamentu Prawa Podatkowego kancelarii Grynhoff Woźny Maliński

Wyrokiem tym ETS uznał za dopuszczalne stanowienie przez państwa członkowskie przepisów, które mają na celu przeciwdziałanie sztucznym konstrukcjom prawnym, niemającym uzasadnienia ekonomicznego i podejmowanym przez podatników wyłącznie w celu uzyskania korzyści podatkowej. Przepisy takie pozornie powodują pogorszenie sytuacji prawnej podmiotów pochodzących z innych państw UE w stosunku do sytuacji podmiotów krajowych, mogą jednak wystąpić przypadki, gdy takie "pogorszenie" w istocie tylko niweluje nienależny "zysk" podatkowy. Regulacje zapobiegające unikaniu opodatkowania nie naruszają zatem swobody przepływu kapitału.

Z wyroku tego nie można natomiast wywodzić ogólnej kompetencji organów podatkowych do pomijania skutków podatkowych transakcji podjętych wyłącznie w celu osiągnięcia korzyści podatkowej. ETS rozstrzygał w odniesieniu do konkretnych przepisów, które obowiązują w prawie niemieckim i mają zapobiegać uzyskiwaniu nieuzasadnionych korzyści w określonym w nich typie przypadków unikania opodatkowania. Jedynie regulacje prawne ściśle określające niepożądane przez ustawodawcę działania podatników stanowią dopuszczalny instrument przeciwdziałania nadużyciu prawa podatkowego.