Jakie znaczenie w prawie podatkowym ma wprowadzenie do przepisów regulacji CFC

@RY1@i02/2011/197/i02.2011.197.183.005a.001.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer, Kancelaria Prawna White & Case, Uniwersytet Warszawski

Regulację CFC (ang. Controlled Foreign Corporation) można ogólnie określić jako przepisy wprowadzające w danym państwie opodatkowanie dochodów uzyskanych za granicą przez spółkę zależną podmiotu mającego siedzibę lub miejsce zamieszkania w danym państwie, gdy spółka zależna jest kontrolowana przez spółkę dominującą, nawet wtedy, gdy te dochody nie są formalnie wypłacane do spółki dominującej.

Za kontrolę taką z reguły jest uznawany przypadek, gdy występuje powyżej 50 proc. udziału w kapitale spółki lub w głosach na zgromadzeniu wspólników akcjonariuszy. Regulacja CFC zazwyczaj odnosi się do dochodu spółki zależnej o charakterze pasywnym (dywidendy, odsetki, należności licencyjne lub zyski kapitałowe) podlegającego w państwie, w którym ma siedzibę lub miejsce faktycznego zarządu spółka zależna, opodatkowaniu znacznie niższemu niż opodatkowanie w państwie siedziby spółki dominującej.

Celem regulacji typu CFC jest zapobieżenie eksportowi kapitału, a tym samym erozji bazy podatkowej, czyli transferu dochodów podlegających opodatkowaniu z państw rozwiniętych gospodarczo do państw, które stosują tzw. szkodliwą konkurencję podatkową, czyli mówiąc wprost - do rajów podatkowych.

Konsekwencją tego jest akumulacja nisko opodatkowanego lub wcale nieopodatkowanego dochodu o charakterze biernym w spółkach zależnych, bez formalnego późniejszego transferu takiego dochodu do spółki dominującej. Jeżeli takie zjawisko ma miejsce, to opodatkowanie dochodu spółki zależnej w spółce dominującej - nawet gdy spółka zależna nie dokonuje transferu zysków w postaci dywidendy - niweluje niekorzystny z punktu widzenia dochodów budżetowych efekt eksportu kapitału do rajów podatkowych.

Pierwsze regulacje typu CFC pojawiły się w Stanach Zjednoczonych już w 1962 r. (tzw. Subpart F), a potem i w innych państwach pozaeuropejskich (np. Australia, Japonia, Nowa Zelandia, Izrael) oraz w niektórych państwach Unii Europejskiej. Zazwyczaj europejskie regulacje typu CFC zawierają ogólne wyłączenia obowiązywania tych zasad dla spółek z innych państw Unii.

not. EM