Niezamortyzowana część inwestycji pomniejszy przychód

Straty powstałe w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z innych przyczyn niż zmiana rodzaju działalności gospodarczej, stanowią koszty uzyskania przychodów.

Spółka prowadzi działalność w postaci sprzedaży towarów w sieci sklepów dyskontowych. Zarówno klepy, jak i centra dystrybucyjne prowadzone są m.in. w budynkach i lokalach oddanych jej do używania na podstawie umów najmu bądź dzierżawy (umowy na 10 lat). Spółka dostosowuje je do własnych potrzeb i kwalifikuje jako inwestycje w obcych środkach trwałych, podlegające amortyzacji. Może się jednak zdarzyć, że spółka będzie musiała wyzbyć się praw do najmu niektórych sklepów (może to być spowodowane postępowaniami przed prezesem UOKiK). W efekcie może pozostać niezamortyzowana część inwestycji w obcym środku trwałym.

Jak wyjaśnił sąd, rezygnacja przez skarżącą spółkę z dotychczas wynajmowanego czy dzierżawionego budynku bądź lokalu, przeznaczonego na prowadzenie sklepu, ma być podyktowana w przyszłości koniecznością realizacji decyzji prezesa UOKiK. A zatem nie jest to zaplanowane działanie spółki, ale będzie ono wymuszone realizacją decyzji innego organu i względami ekonomicznymi (uniknięcie grożącej kary). Do wyzbycia się obcych środków trwałych przez spółkę - kontynuował sąd - dojdzie poprzez wykreślenie środków trwałych z ksiąg rachunkowych i zwrot właścicielowi, przy czym skarżąca poniosłaby stratę w postaci niezamortyzowanej części inwestycji w obcym środku trwałym.

Zdaniem sądu powyższe przesłanki oraz treść przepisów ustawy o CIT pozwalają na uznanie stanowiska spółki za prawidłowe. Jak uzasadniał sąd, skoro przyczyna straty powstałej w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonego środka trwałego jest inna niż wskazana w art. 16 ust. 1 pkt 6 (zmiana działalności) ustawy o CIT, to z wnioskowania a contrario tego przepisu wynika, że podlega ona zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. Sąd wyjaśnił też, że art. 16 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Wśród tych wydatków ustawodawca nie wymienia strat powstałych w związku z likwidacją nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te zostały zlikwidowane z innych przyczyn niż wymieniona zmiana rodzaju działalności w art. 16 ust. 1 pkt 6.

Opr. Łukasz Zalewski

@RY1@i02/2011/045/i02.2011.045.086.003c.001.jpg@RY2@

Zbigniew Błaszczyk doradca podatkow w Tax-US Podatki, Doradztwo

Kolejna budżetowa wykładnia organów podatkowych, tj. taka, w której nie tylko nie dokonuje się interpretacji prawa podatkowego, ale wprost odmawia się zastosowania czytelnego przepisu tego prawa. Sąd słusznie uznał, że w sprawie nie ma zastosowania dyspozycja art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT ani żaden inny przepis ograniczający uznanie niezamortyzowanej części środka trwałego (tu: inwestycji w obcym środku trwałym) za koszt podatkowy. Bez znaczenia wydaje się przy tym to, czy działanie spółki było zamierzone, czy też wymuszone nakazem określonego organu. Dodatkowo wydaje się, że w tym przypadku nie trzeba stosować zasady wnioskowania a contrario (odnośnie do powyższego przepisu), gdyż on po prostu do opisanej sytuacji faktycznej zastosowania nie ma.