Można dowolnie dokonywać zmiany stawek

Spółka z o.o. dokonuje odpisów amortyzacyjnych od własnych środków trwałych przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych (dalej: Wykaz). Wszystkie środki trwałe amortyzowane są metodą liniową. W trakcie każdego roku podatkowego spółka dokonuje nabycia oraz likwidacji (również z tytułu sprzedaży) środków trwałych. Zamierza czasowo obniżać stawki amortyzacji dla celów podatkowych poniżej maksymalnego poziomu stawek określonego w Wykazie dla wszystkich bądź wybranych środków trwałych, w tym nawet do 0 proc. Czy takie obniżenie jest możliwe i czy spółka będzie miała prawo do podwyższenia wcześniej obniżonych stawek do dowolnego poziomu (nie wyższego niż wynikający z Wykazu)? Czy o zmianach stawek trzeba informować naczelnika urzędu skarbowego?

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy z 15 lutego 1992 r. o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.; dalej ustawa o CIT), podatnicy mogą obniżać stawki amortyzacyjne podane w Wykazie. Zmiany dokonuje się, począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Zmiana stawek amortyzacyjnych może nastąpić zarówno w odniesieniu do środków trwałych wprowadzonych po raz pierwszy do ewidencji, jak i środków trwałych będących już przedmiotem amortyzacji.

Możliwość obniżania lub podwyższania uprzednio obniżonych stawek nie jest uwarunkowana wystąpieniem jakichkolwiek okoliczności - taką decyzję podejmuje sam podatnik. Wysokość obniżenia (podwyższenia) stawki dla danego środka trwałego jest dowolna i pozostaje w gestii przedsiębiorcy, jednak tylko w granicach wyznaczonych stawką wynikającą z Wykazu. Podatnik może obniżać lub podwyższyć wcześniej obniżone dla poszczególnych środków trwałych stawki amortyzacyjne wynikające z Wykazu, począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Oznacza to, że spółka mając np. kilka lub kilkanaście środków trwałych tego samego rodzaju może stosować obniżoną stawkę, przykładowo, jedynie w stosunku do jednego z tych środków, pozostałe zaś amortyzować według stawek amortyzacyjnych dotychczas stosowanych. Podstawowym warunkiem jest to, aby stawki te nie były wyższe od stawek określonych w Wykazie.

Zgodnie z art. 16h ust. 4 ustawy o CIT, podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych w równych ratach, co miesiąc albo w równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego, z uwzględnieniem art. 16i ustawy o CIT. Suma odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonanych w pierwszym roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji, nie może przekroczyć wartości tych odpisów przypadających za okres od wprowadzenia ich do ewidencji do końca tego roku podatkowego.

Należy więc stwierdzić, że w opisanej sytuacji spółka może czasowo obniżać stawki amortyzacyjne w odniesieniu do wszystkich lub dowolnie wybranych środków trwałych nawet do poziomu 0 proc. Może też podwyższać tak obniżone stawki do dowolnego poziomu, jednak nie wyższego niż poziom wynikający z Wykazu. Moment zmiany stawki został zdefiniowany jasno - jako pierwszy miesiąc każdego następnego roku podatkowego lub jako miesiąc, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji.

Przepisy ustawy o CIT dotyczące amortyzacji podatkowej nie nakładają na podatników obowiązku informowania właściwych dla nich organów podatkowych o dokonywanych zmianach w zakresie wysokości stosowanych stawek amortyzacyjnych.

dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 października 2012 r., nr IPPB5/423-623/12-2/RS

KOMENTARZ EKSPERTA

@RY1@i02/2012/219/i02.2012.219.07100040d.802.jpg@RY2@

Aleksandra Kasińska, prawnik w Kancelarii Ożóg i Wspólnicy

Stanowisko organu podatkowego jest korzystne dla podatników, gdyż w praktyce pozwala na optymalizowanie strony kosztowej rozliczeń podatkowych. W przypadku ponoszenia przez podatnika straty może on bowiem zmniejszyć wysokość dokonywanych odpisów, a nawet zaprzestać ich dokonywania poprzez zmniejszenie stawki do zera. Zgodnie z ustawą o CIT zmiana stawki dla środka trwałego pierwszy raz wprowadzonego do ewidencji może być dokonana od miesiąca, w którym środek został wprowadzony do ewidencji. Z kolei zmiany stawki amortyzacyjnej środka trwałego wprowadzonego już do ewidencji dokonuje się od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego. Warto wskazać, że w takim przypadku pojawia się wątpliwość, kiedy można dokonać zmiany, jeżeli podatnik dokonuje odpisów co kwartał albo jednorazowo na koniec roku. WSA w Warszawie w wyroku z 22 czerwca 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 2817/11) zgodził się z organem podatkowym, że zmiana stawki może zostać dokonana wyłącznie w pierwszym miesiącu roku podatkowego, co oznacza, że nie jest możliwa zmiana wysokości stawki później, przed końcem pierwszego kwartału lub roku podatkowego. Odmienne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji z 9 listopada 2009 r. (nr IBPBI/2/423-962/09/BG). Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu potwierdził w niej stanowisko podatnika, że zmiana stawki amortyzacyjnej powinna nastąpić nie później niż w momencie dokonania pierwszego w danym roku odpisu.