Skarpetki pod choinką, czyli o wyroku TK słów kilka

Ale od początku. TK rozpatrywał wniosek prezydenta, który zaskarżył ustawę mającą zmusić osoby zajmujące eksponowane stanowiska w państwie do podzielenia się ze społeczeństwem wiedzą na temat majątków ich bliskich, czyli współmałżonków i dzieci. Ustawa została uchwalona po wybuchu afery związanej z działką, którą swego czasu zakupił po okazyjnej cenie premier Mateusz Morawiecki, a której nie musiał wpisać do oświadczenia majątkowego, gdyż dokonał częściowej rozdzielności majątkowej z żoną. I choć jestem gorącą zwolenniczką jak największej jawności w życiu publicznym, to jednak muszę przyznać prezydentowi rację - ustawa ta w pewnym zakresie była po prostu legislacyjnym gniotem. A czwartkowa rozprawa doszczętnie to obnażyła. W ogóle rozprawa ta przebiegała wręcz modelowo - uczestnicy mówili składnie, zwięźle, sensownie (choć na tym tle wyróżniał się nieco przedstawiciel Sejmu, ale o tym za chwilę), wchodzili między sobą w polemiki, skład orzekający zadawał trafne pytania, odpowiedzi były interesujące, pozwalały zrozumieć, na czym może polegać problem konstytucyjny. A do tego wszystko odbywało się kulturalnie, w atmosferze wzajemnej życzliwości i chęci znalezienia salomonowego rozwiązania. Krótko mówiąc: można się było poczuć jak za starych dobrych czasów, kiedy to w TK zasiadali tacy prawnicy jak prof. Ewa Łętowska czy prof. Andrzej Zoll.