Rada sobie, banki sobie

By ożywić gospodarkę i ułatwić dostęp do kredytu, Rada Polityki Pieniężnej od roku zdecydowanie tnie stopy procentowe. Można się spierać, czy decyzje Rady nie są spóźnione i czy cięcia mogłyby być głębsze. Problem w tym, że działania, które miały obniżyć koszt pieniądza, wcale nie powodują, że o kredyty jest łatwiej i taniej. Patrząc na stawki kredytów oferowanych przez banki, można pomyśleć, że te ostatnie za nic sobie mają stopy banku centralnego, a za kredyt wciąż każą sobie słono płacić. Oczywiście można oskarżyć banki, że wykorzystują sytuację i chcą dodatkowo zarobić na klientach. To byłoby zbyt proste. Trzeba bowiem pamiętać, że w dobie spowolnienia gospodarczego, gdy więcej firm zagrożonych jest upadłością, a wielu kredytobiorców prawdopodobnie będzie miało kłopoty z obsługą swojego zadłużenia, banki muszą inaczej kalkulować swoje ryzyko. Ostatnie przykłady amerykańskich banków Lehman Brothers, Citigroup czy brytyjskiego Northern Rock dobitnie pokazały, że kto o tym nie pamięta, później za to słono płaci. A najczęściej i tak w ostatecznym rachunku płaci za to podatnik.