Postęp i upadek demokracji.Paradoks globalnego chaosu

R ok 2011 zapisze się w historii jednocześnie jako postęp i porażka demokracji. Pod wpływem rozbudzenia politycznego narodów upadły tyranie w świecie arabskim. Natomiast w bogatych krajach obieralni liderzy są sparaliżowani przez kryzys. Oto kolejny paradoks nowego globalnego chaosu. Nie przypominam sobie prognoz, które mówiłyby, że dobra nowina nadejdzie z arabskiej ulicy, ani też, że grecki kryzys dłużny przerodzi się w fundamentalne zagrożenie dla europejskiej integracji. Żyjemy w epoce, która zaprzecza założeniom biorącym się ze starego porządku.