Siła metafor

W naukach humanistycznych już dawno zauważono, że język ma moc kształtowania naszego myślenia, a zatem i naszego działania, zaś w nim samym szczególne znaczenie mają metafory, które są wehikułem myślenia, w sposób niezwykle silny wpływając na nasze postrzeganie świata i innych ludzi. Bardzo często jest tak, że są to metafory zwane w nauce (metaforycznie!) martwymi, tzn. takie, które się całkowicie skonwencjonalizowały, udosłowniły, a to znaczy, że przestały być postrzegane jako metafory, czyli specjalne sposoby mówienia i stały się zwykłym, niejako przezroczystym elementem języka. Na ogół nie zdajemy sobie sprawy, jak bardzo owe martwe metafory ukierunkowują nasze myślenie, przyjmując - z reguły nieświadomie - iż w sposób całkowicie adekwatny oddają one stan rzeczy (tak jak nikt dziś nie zastanawia się nad tym, że kiedy proponuje komuś "wyskoczenie na piwo", używa metafory, podobnie jak informując kogoś, że właśnie "oblał egzamin"; wszak na piwo się po prostu wyskakuje, a egzaminy oblewa). Tymczasem są one de facto pewnym elementem jego konstruowania.