Z gęsią po kweście

Ach, te czasy, kiedy człowiek się nie fiksował na pieniądzach, tylko dawał gęś, a ktoś mu za to orał swoim wołem pole albo odprawiał mszę w intencji... i tak ręka rękę myła. Albo te miejsca, takie jak Triobrandy, które opisał Malinowski, nasz wielki antropolog, gdzie jedni drugim dają prezenty, a potem karma do nich wraca, bo ci inni też im coś fajnego w zamian dadzą i tak w kółko, bez sięgania do portfeli. Jeśli ktoś tęskni za taką bezgotówkową wymianą, to są dobre wieści: w XXI w. znów coraz chętniej toczy się ona bez naruszania zawartości kont. Tylko z jakiegoś powodu tu i teraz wygląda to trochę mniej fajnie.