Deregulacja w praktyce, czyli nadzór zamiast zaufania

Z matematyki zawsze byłem nogą. Ćwiczenia wielomianów przypominały więc łamanie kołem, a całki i różniczkowanie stanowiły czarną magię. Dość szybko zdałem sobie sprawę z tego, że nie mam szans wygrać tej nierównej walki, więc urywałem się z tych lekcji nagminnie. W końcu i tak liczy się to, co w głowie - myślałem naiwny. Potem okazywało się, że ci, co umieli jeszcze mniej, dostawali na koniec roku dwóję za samą obecność, a ja by uzyskać promocję, musiałem się napocić.