Żuki i darczyńcy

Pamiętna scena z "Dzienników" Gombrowicza: żuki na plaży. Idzie Gombrowicz pospać sobie na piasku, a tu żuk bidny nogami macha, bo się na grzbiet (pancerz? plecy?) przewrócił i słońce go w brzuch praży; śmierć się nań czai. Gombrowicz przewraca żuka, ale tu obok drugi bidny żuk i trzeci bidny żuk z nogami w górze, a zaraz całe morze żuków machających kończynami, takoż bidnych... ileż można przewracać? Autorowi w końcu opadają bezsilnie ręce; potem i współczucie, i obowiązek też mu opadają i Gombrowicz zasypia.