Próżna nauka biznesu

W liceum miałem przedmiot, który nazywał się przedsiębiorczość. Przez rok jedna godzina w tygodniu była poświęcona wspólnemu rozwiązywaniu z sąsiadem z ławki supełków umieszczonych na sznurku i budowaniu mostów z papieru. Do dziś nie jestem pewien, czemu to miało służyć, zresztą nie tylko program zajęć na tym przedmiocie był dziwny. Oto bowiem w tajniki przedsiębiorczości wprowadzała nas pani od geografii, która z przedsiębiorczością jako taką nie miała kompletnie nic wspólnego.