Interdyscyplinarne do lamusa

No może nie koniec, ale początki końca. Dopóki dominowała teologia, a potem filozofia, nie było ani śladu idei, że interdyscyplinarne to dobre. Potem ludzi ogarnęła pasja do dzielenia nauk oraz uznawania nie-nauk za nauki. Największym szkodnikiem był francuski filozof Auguste Comte, który za naukę uznał nawet nauki polityczne i taki stan rzeczy pozostał do dzisiaj. Comte jednak, jak i inni pozytywiści, wierzył, że wszystko jest faktem, który da się dokładnie (naukowo!) opisać.