Nihil novi

Czerwiec jest dla wykładowcy prawa miesiącem, który wygrywa na strunach jego duszy tony rozmaite. Trudno bowiem zachować obojętność wobec faktu, że oto dla większości studentów piątego roku nadszedł moment krańcowy w ich uniwersyteckiej egzystencji. Konwencjonalnym życzeniom opiewającym na wszystko, co najlepsze, kierowanym pod adresem uszczęśliwionego absolwenta, po raz setny odmieniającego w myślach własne personalia z dopiskiem "magister", towarzyszy bliżej niedefiniowalne pragnienie choćby chwilowego przeniknięcia tajemnicy czasu i poznania jego zawodowej przyszłości. Nie tylko wyrafinowany rachunek prawdopodobieństwa, ale i toporne działania proste dowodzą przecież niezbicie, że nie każdy, odnajduje swoje miejsce w życiu, wykonując profesję prawnika.