O kulturze antymobbingowej w służbie cywilnej…
Pracodawcy mają ustawowy obowiązek, wynikający z art. 94 3 par. 1 kodeksu pracy, przeciwdziałać mobbingowi. Aby sprostać temu zadaniu, dyrektorzy generalni urzędów wojewódzkich na ogół dbają, aby w urzędach odbywały się szkolenia tematyczne, powołują doradców etycznych, sankcjonują, poprzez wydawanie zarządzeń, wewnętrzną politykę przeciwdziałania mobbingowi. Pracownik, który uznał, że został poddany mobbingowi, może złożyć skargę, aby rozpatrzyła ją komisja antymobbingowa.
Ponadto dyrektorzy urzędów wojewódzkich dysponują różnymi narzędziami zarządzania, które mają motywować pracowników do właściwych postaw. Najważniejsze wśród nich to nagrody uznaniowe i oceny okresowe. Wszystko to ma służyć kształtowaniu kultury organizacji, jaką jest każdy urząd, w tym kultury antymobbingowej.
Należy jednak postawić pytanie, czy pracodawcy są zainteresowani, aby powołane przez nich komisje rozstrzygały, że wpływające skargi w sprawach o mobbing są zasadne? Można postawić śmiałą tezę, że pracodawcy w sposób naturalny nie są tym zainteresowani, bo to oznaczałoby, że zawiódł stworzony w instytucji system przeciwdziałania mobbingowi, że jego jakość jest wątpliwa. Poza tym pracodawcy chcą mieć święty spokój, a pochylanie się nad sprawami ludzkimi to nie jest cecha, za którą pracownicy pracodawcę kochają.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.