Dopłata możliwa tylko do taryf określonych w uchwale

Jeśli określona działalność nie wchodzi w zakres zbiorowego odprowadzania ścieków i nie podlega tym samym procedurze ustalania cen i uchwała rady nie przewiduje taryfy za takie usługi, to uchwalanie dopłaty do takiej taryfy stanowi istotne naruszenie prawa.

Rada miejska podjęła uchwałę w sprawie zmiany uchwały dotyczącej wysokości dopłat do cen wody i ścieków. W par. 1 przedmiotowej uchwały rada miejska ustaliła, że dopłata będzie dotyczyć ścieków odbieranych za pośrednictwem firm zajmujących się wywozem nieczystości płynnych. Jak stwierdził wojewoda, regulacja ta jest niezgodna z postanowieniami wcześniejszej uchwały rady miejskiej w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków oraz narusza art. 24 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla jednej, wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług. Dopłatę gmina przekazuje przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu.

Powołana wyżej uchwała rady miejskiej nie przewidywała taryfy za usługi polegające na przyjmowaniu i oczyszczaniu ścieków dowożonych pojazdami asenizacyjnymi. W punkcie 2 załącznika do powołanej uchwały rady wręcz stwierdza się, że ceny i stawki zawarte w taryfach nie dotyczą natomiast usług polegających na przyjmowaniu i oczyszczaniu ścieków dowożonych pojazdami asenizacyjnymi. Działalność ta nie wchodzi w zakres zbiorowego odprowadzania ścieków i nie podlega tym samym procedurze ustalania cen. Skoro powołana wyżej uchwała rady nie przewiduje taryfy za takie usługi, to uchwalanie dopłaty do takiej taryfy stanowi istotne naruszenie art. 24 ust. 6 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków.

Wątpliwości wojewody wzbudziła sama, ewentualna możliwość wprowadzenia takiej taryfy na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy powołanej wyżej. Zbiorowym odprowadzaniem ścieków jest działalność polegająca na odprowadzaniu i oczyszczaniu ścieków, prowadzona przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne – art. 1 pkt 20 ustawy.

Natomiast z par. 5 rozporządzenia ministra budownictwa z 28 czerwca 2006 r. w sprawie określenia taryf, wzoru wniosku o zatwierdzenie taryf oraz warunków rozliczeń za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzenie ścieków (Dz.U. nr 127, poz. 886) wynika, że taryfy, dla poszczególnych grup odbiorców zawierają cenę za m³ odprowadzanych ścieków w rozliczeniach z odbiorcami za ilość odprowadzanych ścieków, ustaloną na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego lub zużycia wody określonego zgodnie ze wskazaniami wodomierza lub na podstawie przepisów dotyczących przeciętnych norm zużycia wody. Z przytoczonych regulacji wynika, że nie przewiduje się możliwości wprowadzenia taryfy dla odbiorców usług odbioru ścieków dokonywanej przez podmiot, który nie jest przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym oraz w inny sposób niż za pośrednictwem sieci kanalizacyjnej.

Ponadto rada ustaliła, że dopłata będzie dotyczyła ścieków odprowadzanych za pośrednictwem różnych firm zajmujących się wywozem nieczystości płynnych, ale przekazanie tej dopłaty, zgodnie z treścią par. 2 uchwały rady miejskiej, będzie następowało wyłącznie na konto jednego przedsiębiorstwa komunalnego, a ilość przyjmowanych ścieków będzie ustalana między innymi w oparciu o oświadczenia mieszkańców. Taka regulacja stanowi nieuzasadnione uprzywilejowanie jednego z podmiotów, a ponadto jest niezgodna z par. 5 powołanego wyżej rozporządzenia ministra budownictwa, który to przepis nie dopuszcza możliwości ustalania ilości odbieranych ścieków na podstawie oświadczenia dostawcy.

Wyjaśnienia w sprawie zostały złożone przez klub radnych. W piśmie tym klub podnosił, że uchwała została podjęta w celu naprawy błędu, który skutkował dzieleniem mieszkańców na dwie kategorie, dodatkowo niejako karząc tych, którzy nie mogą skorzystać z dobrodziejstwa kanalizacji. Wojewoda nie uwzględnił argumentacji przedstawionej przez klub radnych, zarówno z przyczyn formalnych, jak i merytorycznych. Pismo klubu radnych nie zawiera merytorycznych argumentów, które uzasadniałyby ich uwzględnienie, a ponadto klub radnych nie może reprezentować rady miejskiej w kontaktach z innymi podmiotami, w tym z organem nadzoru.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, uchwała organu gminy sprzeczna z prawem jest nieważna. Mając na uwadze powyższe, wojewoda uznał, że uchwała rady miejskiej w sprawie zmiany uchwały dotyczącej wysokości dopłat do cen wody i ścieków podjęta została z istotnym naruszeniem prawa, w związku z czym wydanie niniejszego rozstrzygnięcia stało się konieczne.