Orzeczenia: SN; WSA w Gliwicach; S. Apel. w Katowicach; WSA w Olsztynie

Stosując przy wykładni wzorców umownych ze względu na ich funkcję standaryzacyjną metodę obiektywną, za miarodajny uznaje się sens dostępny dla typowego adresata wzorca. Doniosłość możliwości poznawczych typowego adresata dla określenia wiążącego znaczenia postanowień konsumenckiego wzorca umownego podkreśla zawarty w art. 385 par. 2 k.c. nakaz tłumaczenia niejednoznacznych postanowień wzorca na korzyść konsumenta. Uznanie za niedozwoloną klauzuli zezwalającej na wypełnienie weksla in blanco na kwotę niespłaconego długu wraz z oprocentowaniem z tytułu określonej umowy oznaczałoby całkowite zakwestionowanie posługiwania się wekslem w celu zabezpieczenia wierzytelności wobec konsumentów, a zatem nawet posługiwanie się nim w taki sposób, który przewiduje art. 9 ustawy z 2001 rok o kredycie konsumenckim zakazujący przyjęcia od konsumenta pod sankcją odszkodowawczą weksla bez klauzuli nie na zlecenie skutkującej wyłączeniem stosowania ograniczeń w podnoszeniu zarzutów przez dłużników wekslowych wobec posiadacza weksla będącego osobą trzecią.

I CSK 27/07

Artykuł 72 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż nadpłatą jest kwota pobrana przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej. Nadpłata ta powstaje wtedy u podatnika, niezależnie od tego, czy pobrana kwota została przekazana w całości, w części, czy w ogóle płatnik nie dokonał wpłaty. Rozporządzenie z 22 sierpnia 2005 r. w sprawie właściwości organów podatkowych w odniesieniu do podatku dochodowego od osób fizycznych określa właściwość organów podatkowych w sprawach dotyczących wyłącznie nadpłaty zaistniałej w warunkach określonych we wspomnianym art. 72 par. 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W sprawach wszczętych przed 1 stycznia 2008 r. i niezakończonych do końca 2007 r., dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych, rozporządzenie z 2005 roku w sprawie właściwości organów podatkowych należy stosować z uwzględnieniem zmian wprowadzonych rozporządzeniem z 24 grudnia 2007 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie właściwości organów podatkowych.

I SA/Gl 241/08

Bezwzględne prawo twórcy do wynagrodzenia za korzystanie z jego utworu wiąże się z tym, że powinien on zawsze partycypować w korzyściach osiąganych przez inne osoby co do zasady włączenie utworu w prowadzoną działalność zarobkową oznacza osiąganie korzyści w sposób pośredni, bo każde korzystanie z utworów chronionych dla realizacji celów komercyjnych stanowi jeden z elementów prowadzonej działalności gospodarczej i łączy się z osiąganiem korzyści. Należy jednak mieć na uwadze, że przewidziana ustawowo możliwość wykazania nieosiągania korzyści majątkowej nie może być pustym zapisem. Zakłada, że mogą istnieć takie sytuacje, w których nie znajdzie się nawet pośredni wpływ odbioru nadawanych w programie radiowym utworów na powodzenie prowadzonej działalności.

I ACa 102/08

Inwestor, który bez zgody właściciela nieruchomości dobudował do niej samowolnie wiatrołap, jest stroną, wobec której należy wydać nakaz rozbiórki, bez względu na to, że nie posiada on tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością.

II SA/Ol 583/08

Wypowiedzenie umowy o pracę na czas nieokreślony pracownicy wyłącznie z powodu nabycia przez nią prawa do emerytury na podstawie art. 40 w zw. z art. 50 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2004 r. nr 39, poz. 353 z późn. zm.) stanowi dyskryminację ze względu na płeć (art. 11³ k.p.).

PZP 4/08