Kronika prawa

ministra infrastruktury z 22 czerwca 2010 r. w sprawie pomiarów statków żeglugi śródlądowej (Dz.U. nr 115, poz. 772)

Armator będzie składał do dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej wniosek o przeprowadzenie pomiaru statku. Organ inspekcyjny zatwierdzi przedłożoną przez armatora dokumentację techniczną, zawierającą m.in. rysunek naniesionych w wyniku pomiarów podziałek zanurzenia.

ministra infrastruktury z 22 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz.U. nr 115, poz. 773)

Zgodnie z nową definicją za telekomunikacyjny obiekt budowlany będzie uważana linia kablowa podziemna i nadziemna, kanalizacja kablowa, kontenery telekomunikacyjne, szafy kablowe oraz wolno stojące konstrukcje wsporcze anten i urządzeń radiowych, w tym wolno stojące maszty antenowe i wolno stojące wieże antenowe.

Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z 23 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zawartości wniosku o udzielenie koncesji oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie i rozprowadzanie programów radiofonicznych i telewizyjnych (Dz.U. nr 116, poz. 782)

Postępowanie w sprawie cofnięcia koncesji będzie wszczynane z urzędu. Przewodniczący KRRiT powiadomi o tym nadawcę. Następnie poda do publicznej wiadomości informację o wszczęciu postępowania i o cofnięciu koncesji (jeżeli to nastąpi) - przez zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej. W toku postępowania przewodniczący KRRiT będzie mógł wezwać nadawcę do przedstawienia materiałów i dokumentów oraz do udzielenia wyjaśnień w zakresie niezbędnym do kontroli zgodności działania z przepisami ustawy i warunkami koncesji. Nadawcy zostanie zapewniony czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji - także możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów.

Rady Ministrów z 2 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U. nr 122, poz. 829)

Premia zalesieniowa, począwszy od szóstego roku od zalesienia, jest wypłacana po uprzednim przekwalifikowaniu gruntu rolnego na leśny. Czynność ta dokonywana jest w formie decyzji starosty właściwego ze względu na położenie działek. Przekwalifikowanie może też nastąpić w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków. Kopię tego rodzaju decyzji albo zaświadczenie o przekwalifikowaniu gruntu rolnego na leśny w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków składa się do kierownika biura powiatowego Agencji. I jeśli producent rolny nie wykona ogrodzenia części uprawy leśnej, którą powinien zgodnie z planem zalesienia ogrodzić, będzie musiał zwrócić wsparcie na zalesienie w części przeznaczonej na ogrodzenie.

Komisji (UE) nr 605/2010 z 2 lipca 2010 r. ustanawiające warunki dotyczące zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wydawania świadectw weterynaryjnych przy wprowadzaniu do Unii Europejskiej mleka surowego i przetworów mlecznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi

20. dnia po opublikowaniu, tj. 30 lipca 2010 r. Stosuje się je od 1 sierpnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Państwa członkowskie zezwalają na przywóz przesyłek przetworów mlecznych uzyskanych z mleka surowego krów, owiec, kóz lub bawołów z państw trzecich, w których nie występuje pryszczyca. Warunkiem jest, by takie przetwory lub mleko surowe, z których zostały wyprodukowane, zostały poddane pasteryzacji obejmującej jedną obróbkę cieplną:

- wywołującą efekt cieplny co najmniej równoważny z efektem uzyskiwanym w procesie pasteryzacji w temperaturze co najmniej 72 st. C w czasie nie krótszym niż 15 sekund;

- wystarczającą do zapewnienia wyniku negatywnego w badaniu na obecność fosfatazy alkalicznej (badanie prowadzi się bezpośrednio po obróbce cieplnej).

Komisji (UE) nr 606/2010 z 9 lipca 2010 r. w sprawie zatwierdzenia uproszczonego narzędzia do szacowania zużycia paliwa przez operatorów statków powietrznych stanowiących niewielkie źródło emisji, opracowanego przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol)

20. dnia po opublikowaniu, tj. 30 lipca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Zatwierdzono stosowanie narzędzia do szacowania zużycia paliwa, opracowanego i oferowanego przez Europejską Organizację ds. Bezpieczeństwa Żeglugi Powietrznej (Eurocontrol) przez operatorów emitujących niewielkie zanieczyszczenia i wszystkich innych (zgodnie z częścią 5 załącznika XIV do decyzji 2007/589/WE). Chodzi o oszacowanie zużycia paliwa w określonych lotach, gdy nie ma danych niezbędnych do monitorowania emisji dwutlenku węgla wskutek okoliczności niezależnych od operatora i których nie można ustalić alternatywną metodą.

Komisji (UE) nr 607/2010 z 9 lipca 2010 r. zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 1542/2007 w sprawie procedur wyładunku i ważenia śledzia, makreli oraz ostroboka

następnego dnia po opublikowaniu, tj. 11 lipca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Dla każdego systemu ważenia ważący ryby prowadzi oprawiony dziennik z numeracją stron (dziennik ważenia). Jest on wypełniany natychmiast po zakończeniu ważenia pojedynczego wyładunku, nie później jednak niż o godz. 23.59 czasu lokalnego. W dzienniku wskazuje się nazwę i numer rejestracyjny statku, z którego ryby zostały wyładowane, numery rejestracyjne pojazdów do transportu ryb, w przypadkach gdy ryby były przed ważeniem transportowane z portu wyładunku zgodnie z art. 7. Każdy ładunek jest ważony i rejestrowany oddzielnie, choć całkowita masa wszystkich może być zarejestrowana w całości. Warunkiem jest, by samochody były ważone jeden po drugim, bez przerw. W dzienniku trzeba zaznaczyć gatunki ryb, masę każdego wyładunku, datę i godzinę początku i końca ważenia.

Rady z 29 czerwca 2010 r. dotycząca stanowiska Unii Europejskiej we Wspólnym Komitecie EOG w sprawie zmiany protokołu 31 do Porozumienia EOG w sprawie współpracy w konkretnych dziedzinach poza czterema swobodami (pozycje w budżecie)

następnego dnia po złożeniu ostatniej notyfikacji do Wspólnego Komitetu EOG zgodnie z art. 103 ust. 1 porozumienia. Będzie stosowana od 1 stycznia 2010 r.

Rada uznała za właściwe kontynuowanie współpracy między umawiającymi się stronami porozumienia w dziedzinach finansowanych z budżetu ogólnego Unii w zakresie wdrażania, funkcjonowania i rozwoju rynku wewnętrznego po 31 grudnia 2009 r. Dotyczy to pozycji oznaczonych jako:

- 12 01 04 01 wdrażanie i rozwoju rynku wewnętrznego - Wydatki na administrację i zarządzanie,

- 12 02 01 wdrażanie i rozwój rynku wewnętrznego,

- 02 03 01 funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i zbliżania przepisów sektorowych,

- 02 01 04 01 funkcjonowanie i rozwój rynku wewnętrznego, zwłaszcza w dziedzinach notyfikacji, certyfikacji i dostosowania przepisów sektorowych - Wydatki na administrację i zarządzanie.

Komisji z 9 lipca 2010 r. w sprawie liczby uprawnień w całej Wspólnocie, które mają być wydane na rok 2013 w ramach systemu handlu uprawnieniami do emisji (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 4658)

Jest skierowana do państw członkowskich UE.

Do roku 2013 bezwzględna liczba uprawnień w całej Wspólnocie (art. 9 dyrektywy 2003/87/WE) wynosi 1 926 876 368.

Gdy internauta wpisuje do wyszukiwarki Google przynajmniej jedno hasło, wyszukiwarka ta wyświetla strony, które wydają się najlepiej odpowiadać temu hasłu lub tym hasłom, w kolejności malejącej trafności. Są to tak zwane naturalne rezultaty wyszukiwania. Ponadto oferowana przez Google odpłatna usługa odsyłania zwana AdWords umożliwia wszystkim przedsiębiorcom sprawienie, poprzez dokonanie wyboru kilku słów kluczowych, że w razie zbieżności między tymi słowami a hasłem wpisanym przez internautę do wyszukiwarki ukaże się link reklamowy do ich strony. Ten link reklamowy ukazuje się w rubryce linki sponsorowane, wyświetlanej po prawej stronie ekranu, obok rezultatów naturalnych, albo w górnej części ekranu, powyżej wspomnianych rezultatów. Rzeczonemu linkowi reklamowemu towarzyszy zwykle krótki przekaz reklamowy. Link i przekaz stanowią łącznie reklamę wyświetlaną we wspomnianej rubryce.

Holenderski sąd zwrócił się do TS z zapytaniem, czy w przypadku gdy przedsiębiorca, który prowadzi obrót różnymi towarami lub usługami, korzysta z możliwości zgłoszenia u operatora wyszukiwarki słowa kluczowego identycznego ze znakiem towarowym zarejestrowanym przez inną osobę (właściciela znaku towarowego) dla podobnych towarów lub usług. Jednocześnie sąd krajowy pragnął ustalić, czy dopuszczalne jest zgłoszenie słowa kluczowego, które doprowadzi internautę do strony autora ogłoszenia reklamowego. Czy będzie to używanie przez autora ogłoszenia zarejestrowanego znaku towarowego.

Chodzi o sytuacje, w których reklama nie pozwala lub z trudnością pozwala przeciętnemu internaucie na zorientowanie się, czy reklamowane towary lub usługi pochodzą od właściciela znaku lub z przedsiębiorstwa powiązanego z nim gospodarczo, czy też od osoby trzeciej.

Trybunał orzekł, że właściciel znaku towarowego nie jest uprawniony do zakazania reklamodawcy zamieszczania - w przypadku wpisania do wyszukiwarki oznaczenia identycznego ze wspomnianym znakiem lub do niego podobnego, które ów reklamodawca wybrał bez zgody właściciela jako słowo kluczowe w ramach usługi odsyłania w internecie - reklamy dotyczącej dalszej sprzedaży towarów używanych, wytworzonych i wprowadzonych do obrotu w EOG przez owego właściciela lub za jego zgodą. Na przeszkodzie temu mogą stanąć jedynie uzasadnione powody w rozumieniu art. 7 ust. 2 Dyrektywy 89/104, które motywują sprzeciw właściciela znaku. Będzie tak np., wtedy, kiedy takie używanie skłania do myślenia, że między sprzedawcą a właścicielem znaku towarowego istnieją powiązania gospodarcze, lub gdy takie używanie w istotny sposób narusza renomę znaku towarowego.

Nieopłacona skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę prawnego po wejściu w życie ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 234, poz. 1571) podlega odrzuceniu w razie niewykonania zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi (art. 398⁶ par. 2 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 130 par. 1 k.p.c.). Sąd Najwyższy postanowił nadać uchwale moc zasady prawnej.

Nie zachodzi nieważność postępowania, gdy sąd w składzie właściwym ponownie przeprowadził dowód uprzednio przeprowadzony w składzie niewłaściwym (art. 379 pkt 4 kodeksu postępowania cywilnego).

W sprawie dotyczącej mianowania funkcjonariusza celnego na stopień służbowy na podstawie art. 223 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. nr 168, poz. 1323 ze zm.) droga sądowa jest niedopuszczalna.

Przepis art. 46 par. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie wprowadza żadnych ograniczeń dotyczących osoby, która z upoważnienia strony składa za nią podpis. Upoważnić do składania podpisu za stronę można więc także osobę, która w toku postępowania sądowoadministracyjnego nie może być pełnomocnikiem strony. Przepis ten wymaga jednak wskazania przyczyny, dla której strona sama nie mogła złożyć podpisu.

W myśl art. 164 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym wiąże od chwili, w której zostało podpisane wraz z uzasadnieniem. Związanie sądu wydanym przez siebie postanowieniem polega na tym, że nie może być ono uchylone lub zmienione przez ten sam sąd, jeśli przepis szczególny nie stanowi inaczej.

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz