Kronika prawa

międzynarodowa Poprawki do Umowy w sprawie Międzynarodowej Organizacji Telekomunikacji Satelitarnej "INTELSAT", przyjęte w dniu 17 listopada 2000 r. podczas 25 Nadzwyczajnej Sesji Zgromadzenia Stron Międzynarodowej Organizacji Telekomunikacji Satelitarnej "INTELSAT" w Waszyngtonie

rządowe z 8 stycznia 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Poprawek do Umowy w sprawie Międzynarodowej Organizacji Telekomunikacji Satelitarnej "INTELSAT", przyjętych w dniu 17 listopada 2000 r. podczas 25 Nadzwyczajnej Sesji Zgromadzenia Stron Międzynarodowej Organizacji Telekomunikacji Satelitarnej "INTELSAT" w Waszyngtonie

o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z jednej strony a Republiką Tadżykistanu z drugiej strony, sporządzona w Luksemburgu 11 października 2004 r.

rządowe z 20 stycznia 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Republiką Tadżykistanu z drugiej strony, sporządzonej w Luksemburgu 11 października 2004 r.

międzynarodowa Protokół dodatkowy do Konwencji Genewskich z 12 sierpnia 1949 r. dotyczący przyjęcia dodatkowego znaku rozpoznawczego, przyjęty w Genewie 8 grudnia 2005 roku (Protokół III)

rządowe z 13 stycznia 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Protokołu dodatkowego do Konwencji Genewskich z 12 sierpnia 1949 roku dotyczącego przyjęcia dodatkowego znaku rozpoznawczego, przyjętego w Genewie 8 grudnia 2005 roku (Protokół III)

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii w sprawie Programu Zwiedzaj i Pracuj (Working Holiday Scheme), podpisana w Warszawie 9 maja 2008 r.

rządowe z 19 lutego 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii w sprawie Programu Zwiedzaj i Pracuj (Working Holiday Scheme), podpisanej w Warszawie 9 maja 2008 r.

międzynarodowa Porozumienie wykonawcze między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii dotyczące Umowy w sprawie Programu Zwiedzaj i Pracuj (Working Holiday Scheme) między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii, podpisane w Warszawie 18 listopada 2009 r.

rządowe z 19 lutego 2010 r. w sprawie związania Rzeczypospolitej Polskiej Porozumieniem wykonawczym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii dotyczącym Umowy w sprawie Programu Zwiedzaj i Pracuj (Working Holiday Scheme) między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Nowej Zelandii, podpisanym w Warszawie 18 listopada 2009 r.

między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o współpracy w dziedzinie obronności, podpisana w Limie 14 maja 2008 r.

rządowe z 3 lutego 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Peru o współpracy w dziedzinie obronności, podpisanej w Limie 14 maja 2008 r.

między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) o ochronie informacji niejawnych dotyczących realizacji Programu OCCAR ESSOR, podpisana w Warszawie 29 kwietnia 2009 r. oraz w Bonn 4 maja 2009 r.

rządowe z 11 lutego 2010 r. w sprawie mocy obowiązującej Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Organizacją do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) o ochronie informacji niejawnych dotyczących realizacji Programu OCCAR ESSOR, podpisanej w Warszawie 29 kwietnia 2009 r. oraz w Bonn 4 maja 2009 r.

międzynarodowa Program wykonawczy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Uzbekistanu w dziedzinie kultury, nauki, szkolnictwa wyższego, oświaty i sportu na lata 2009-2011, podpisany w Taszkiencie 25 listopada 2009 r.

rządowe z 12 stycznia 2010 r. w sprawie związania Rzeczypospolitej Polskiej Programem wykonawczym między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Uzbekistanu w dziedzinie kultury, nauki, szkolnictwa wyższego, oświaty i sportu na lata 2009-2011, podpisanym w Taszkiencie 25 listopada 2009 r.

Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z okresu od 13 listopada do 18 grudnia 2009 r. o nadaniu orderów i odznaczeń

z 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz.U. nr 79, poz. 666)

z 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. nr 40, poz. 224)

Zmieniono sposób rozliczania czasu pracy przy ustalaniu uprawnień do emerytury górniczej. Okresy pracy wykonywanej pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy mogą być na wniosek pracownika rozliczane w okresach kwartalnych.

ministra obrony narodowej z 4 marca 2010 r. w sprawie ewidencji wojskowej żołnierzy zawodowych i żołnierzy pełniących służbę kandydacką (Dz.U. nr 63, poz. 393)

W organach kadrowych wojska ewidencje prowadzi się m.in. w formie teleinformatycznym zarządzania zasobami kadrowymi, z wykorzystaniem bazy danych o żołnierzach zawodowych. Tak samo w departamencie Ministerstwa Obrony Narodowej właściwym do spraw kadr i w organach kadrowych komendantów (rektorów) wojskowych placówek edukacyjnych - prowadzi się ewidencje mówiące o kandydatach na żołnierzy zawodowych. Czyni się to zgodnie z zasadami przyjętymi dla systemu teleinformatycznego. W ewidencjach prowadzonych w formie papierowej wpisów dokonuje się pismem maszynowym lub ręcznym, piórem albo długopisem, w kolorze niebieskim względnie czarnym, starannie i czytelnie.

W ewidencji wojskowej żołnierzy zawodowych i kandydatów na żołnierzy zawodowych w czasie pokoju prowadzi się teczki personalne i karty ewidencyjne. Wykorzystuje się przy tym bazy danych systemu teleinformatycznego, rejestry alfabetyczne teczek akt personalnych i kart ewidencyjnych, a także księgi etatowe jednostek wojskowych.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego (Dz.U. nr 67, poz. 434)

W razie stwierdzenia więcej niż jednego naruszenia należącego do tzw. jednej niezgodności, przypadkowi przypisuje się liczbę punktów przypisaną naruszeniu najwyżej karanemu. W przypadku równej liczby punktów karnych - liczbę punktów przypisaną jednemu z tych naruszeń.

Artykuł 94 ust. 1 Dyrektywy 2001/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do produktów leczniczych stosowanych u ludzi należy interpretować w ten sposób, że nie zakazuje on systemów zachęt finansowych, wprowadzanych przez krajowe organy administracji publicznej, właściwe w sprawach zdrowia publicznego. A takie praktyki bywają stosowane w celu ograniczania wydatków ponoszonych na produkty lecznicze. Chodzi o preferowanie - w celu leczenia określonych jednostek chorobowych - przepisywania przez lekarzy wyraźnie wskazanych leków, zawierających inną substancję czynną niż produkt leczniczy, który był przepisywany uprzednio lub który mógłby zostać przepisany, gdyby omawiany system nie istniał.

Prawo do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki jest obecnie przewidziane przez krajowe prawo większości państw członkowskich. Takie przepisy prawne, tam gdzie istnieją, wykazują pewne różnice, mianowicie w odniesieniu do dzieł objętych ich zakresem, osób uprawnionych do otrzymywania honorariów autorskich, stosowanych stawek, transakcji, z tytułu których wypłacane jest honorarium autorskie oraz podstawy, na której są obliczane. Stosowanie lub niestosowanie takiego prawa ma znaczący wpływ na konkurencyjne środowisko na rynku wewnętrznym, ponieważ istnienie lub brak obowiązku wypłacania wynagrodzenia na podstawie prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży jest elementem, który musi uwzględnić każda osoba, która zamierza sprzedać dzieło sztuki. Zatem prawo to jest czynnikiem, który przyczynia się do powstawania zakłóceń konkurencji i ma także wpływ na przemieszczanie się sprzedaży we Wspólnocie.

Celem prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży jest zapewnienie, aby autorzy plastycznych lub graficznych dzieł sztuki mieli udział w sukcesie gospodarczym swoich oryginalnych dzieł sztuki. Stwarza ono możliwości przywrócenia równowagi między sytuacją gospodarczą autorów graficznych i plastycznych dzieł sztuki a sytuacją innych twórców, którzy czerpią korzyści z tytułu kolejnych eksploatacji swoich utworów. Prawo do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży stanowi integralną część prawa autorskiego oraz jest istotnym przywilejem autorów. Wprowadzenie takiego prawa we wszystkich państwach członkowskich służy potrzebie zapewnienia twórcom odpowiedniego i standardowego poziomu ochrony.

Artykuł 6 ust. 1 Dyrektywy 2001/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 27 września 2001 r. w sprawie prawa autora do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza dzieła sztuki należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie istnieniu przepisu prawa krajowego, który zastrzega korzystanie z prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży dzieła wyłącznie na rzecz spadkobierców ustawowych twórcy, z wyłączeniem spadkobierców testamentowych. Natomiast w ramach stosowania przepisu krajowego dokonującego transpozycji art. 6 ust. 1 Dyrektywa 2001/84 sąd krajowy jest zobowiązany w pełni uwzględnić wszystkie właściwe normy kolizyjne regulujące przejście tego prawa do wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży w drodze spadku.

Artykuły 43 WE i 48 WE sprzeciwiają się uregulowaniu państwa członkowskiego. Na jego mocy przedsiębiorstwo mające siedzibę w tym państwie jest zobowiązane do opłacania składki takiej jak składka na szkolenie zawodowe. Jego kwota obliczana jest na podstawie kosztów wynagrodzeń, włączając koszty dotyczące oddziału tego przedsiębiorstwa w innym państwie członkowskim, jeżeli w praktyce przedsiębiorstwu takiemu uniemożliwia się skorzystanie, w stosunku do tego oddziału, z przewidzianych w tym uregulowaniu możliwości obniżenia rzeczonej składki lub dostęp do nich.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie jest uprawniony do kwestionowania kwoty zadeklarowanej przez osobę prowadzącą pozarolniczą działalność jako podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli mieści się ona w granicach określonych ustawą z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2009 r. nr 205, poz. 1585 z późn. zm.).

Po to, by móc stwierdzić, czy wzniesienie obiektu podlegało ścisłej reglamentacji organu architektoniczno-budowlanego, niezbędna jest należyta staranność w ustaleniu cech ocenianego obiektu i odniesienie opisu obiektu do ustawowych definicji poszczególnych kategorii obiektów. Następnie niezbędne jest skonfrontowanie takiego ustalenia z brzmieniem przepisów prawa budowlanego z daty przystąpienia do robót budowlanych celem sprawdzenia, czy wzniesienie obiektu podlegało wyłączeniu spod obowiązku uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia.

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz