Kronika prawa

z 4 marca 2010 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań w 2011 r.

po upływie 7 dni od ogłoszenia, tj. 3 kwietnia 2010 r.

W spisie, który ma zostać przeprowadzony w 2011 roku, mają być uzyskane informacje o kwestiach objętych spisem z 2002 roku. Chodzi o prowadzenie analiz porównawczych zjawisk demograficznych, społecznych i ekonomicznych dotyczących populacji mieszkającej w Polsce, stanu mieszkań i budynków i związanej z tym sytuacji rodzin. Spis powinien być przeprowadzony także ze względu na międzynarodowe zobowiązania Polski. Zgodnie z zaleceniami ONZ, przygotowanymi wspólnie z UE, spisy takie powinny odbywać się co dziesięć lat, na przełomie poszczególnych dekad, w roku kończącym się na 1. Dlatego informacje wynikowe przekażemy do Biura Statystycznego Komisji Europejskiej (Eurostatu).

z 4 marca 210 r. o świadczeniu usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 6 kwietnia 2010 r.

Wdrożono w ten sposób Dyrektywę 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. mówiącą o usługach na rynku wewnętrznym. Za usługodawcę uznano osobę fizyczną, prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej z innego państwa UE, nieprowadzącą działalności gospodarczej, ale czasowo oferującą lub świadczącą usługę na terytorium RP. Będzie nim także przedsiębiorca z innego państwa członkowskiego, który wykonuje działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami i czasowo oferujący lub świadczący usługę w Polsce. To samo dotyczy osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która ma siedzibę lub miejsce zamieszkania w Polsce i nie prowadzi działalności gospodarczej, lecz oferuje lub świadczy usługi. Usługobiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej z państwa członkowskiego, korzystająca lub zamierzająca skorzystać z usługi świadczonej przez usługodawcę. Ustawy nie stosuje się jednak do świadczenia usług uregulowanych w prawie o notariacie, ustawie o komornikach sądowych i egzekucji, o biegłych rewidentach i ich samorządzie, w ustawie o podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym czy podlegającym prawu przewozowemu, farmaceutycznemu, a także telekomunikacyjnemu.

ministra spraw wewnętrznych i administracji z 26 marca 2010 r. w sprawie wysokości i warunków przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego w zamian za umundurowanie

po upływie trzech dni od ogłoszenia, tj. 30 marca 2010 r.

Policjantowi, któremu nie wydano części umundurowania, przyznaje się równoważnik pieniężny. Mianowanemu na stałe, za przedmioty ubioru galowego, wyjściowego i służbowego, należy się - jeśli jest mężczyzną generałem - równoważnik w kwocie 3169,00 zł, a jeśli byłby to generał kobieta, to 3195,00 zł. Członkom korpusu podoficerów i szeregowych wypłaca się 2095,50 zł w wypadku mężczyzn i 2121,50 zł kobietom. Policjantowi mianowanemu na okres służby przygotowawczej wypłaca się 1283,80 zł. Pieniądze te należą się za okres od 1 kwietnia do 31 marca następnego roku. Policjantowi mianowanemu na wyższy stopień w tak określonym roku zaopatrzeniowym wypłaca się - od dnia mianowania równoważnik za sznur galowy, daszki do czapek i oznaczenie stopnia. Nowy podinspektor dostaje 122,40 zł, podkomisarz 169,70 zł, a nowo mianowany młodszy aspirant - 12,20 zł.

Komisji (UE) nr 241/2010 z 8 marca 2010 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 798/2008 w zakresie włączenia Białorusi do wykazu państw trzecich ustanowionego w tym rozporządzeniu w celu dopuszczenia tranzytu z Białorusi przez terytorium Unii jaj i przetworów jajecznych przeznaczonych do spożycia przez ludzi oraz zmieniające świadectwo dla jednodniowych piskląt pochodzących od drobiu z wyjątkiem ptaków bezgrzebieniowych

20 dnia po opublikowaniu, tj. 13 kwietnia 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Komisja zaakceptowała przedstawione przez Białoruś informacje dotyczące warunków zdrowotnych zwierząt na jej terytorium, wymaganych w przypadku tranzytu przez terytorium Unii jaj i ich przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Dlatego włączono Białoruś do wykazu rozporządzenia (WE) nr 798/2008. Jednak do czasu uzyskania wyników inspekcji Biura ds. Żywności i Weterynarii, Białoruś będzie mogła przewozić przez Unię tylko jaja i ich przetwory, ponieważ związane z tym ryzyko jest bardzo niskie. Udzielenie zezwolenia zostało uzależnione od uzyskania dodatkowych gwarancji, że tranzyt odbędzie się drogami lub koleją, w ciężarówkach lub w wagonach, które zostaną zaplombowane i opatrzone numerem seryjnym.

e Komisji (UE) nr 243/2010 z 23 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Zmian do Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF)

trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 27 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmienione standardy najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się po 31 grudnia 2009 r.

Komisji (UE) nr 244/2010 z 23 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 2

trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 27 marca 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmienione standardy najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się po 31 grudnia 2009 r. Skreślono Interpretację KIMSF 8 i Interpretację KIMSF 11 Komitetu ds. Interpretacji Międzynarodowej Sprawozdawczości Finansowej (IFRIC).

przyjęcie budżetu korygującego nr 10 Unii Europejskiej na rok budżetowy 2009 r.

Sprostowanie do ostatecznego przyjęcia budżetu ogólnego Unii Europejskiej na rok budżetowy 2010

Komisji (UE) nr 248/2010 z 24 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95 określające szczegółowe zasady wdrażania systemu dodatkowych należności przywozowych oraz ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj oraz rozporządzenie (WE) nr 504/2007 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania ustaleń dotyczących dodatkowych należności przywozowych w sektorze mleka i przetworów mlecznych

siódmego dnia po opublikowaniu, tj. 1 kwietnia 2010 r. Stosuje się je od 1 maja 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.

Artykuł 3 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1484/95 oraz art. 4 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 504/2007 przewidują, że gdy cena importowa cif przesyłki jest wyższa niż stosowana cena reprezentatywna, importer musi złożyć zabezpieczenie przewidziane we Wspólnotowym Kodeksie Celnym równe kwocie dodatkowej należności celnej, którą opłaciłby, gdyby należność ta była obliczona na podstawie ceny reprezentatywnej stosowanej dla danego produktu. Dlatego postanowiono, że importer musi wnieść zabezpieczenie równe różnicy między wysokością dodatkowej należności celnej, obliczonej na podstawie ceny reprezentatywnej, mającej zastosowanie w odniesieniu do danego produktu a wysokością dodatkowej należności celnej, obliczonej na podstawie ceny importowej cif danej przesyłki. Jednocześnie importer ma dwa miesiące od sprzedaży tych produktów (przy obowiązującym terminie dziewięciu miesięcy od daty przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu) na udowodnienie, że partia towaru została rozdysponowana w warunkach potwierdzających prawidłowość cen. Niedotrzymanie któregokolwiek z tych terminów pociąga za sobą utratę złożonego zabezpieczenia. Przy czym na odpowiednio uzasadniony wniosek importera termin dziewięciu miesięcy może zostać przedłużony przez właściwe władze nawet o trzy miesiące.

Złożone zabezpieczenie jest zwalniane w stopniu, w jakim zostały udowodnione w sposób zgodny z wymaganiami organów celnych warunki rozdysponowania towaru. Gdyby natomiast importer nie podjął trudu wykazania, że działa zgodnie z prawem, zabezpieczenie przepada jako forma opłacenia dodatkowych ceł.

W sytuacji gdy zastosowanie podsłuchu procesowego spełnia wymagania formalne, tzn. postanowienie o zarządzeniu kontroli i utrwalaniu treści rozmów telefonicznych wydaje po wszczęciu postępowania przygotowawczego sąd, a toczące się postępowanie lub uzasadniona obawa popełnienia nowego przestępstwa dotyczy przestępstwa wymienionego w zamkniętym katalogu, zamieszczonym w art. 237 par. 3 kodeksu postępowania karnego, to kwestia wykorzystania, w toczącym się postępowaniu karnym, treści utrwalonych w trakcie podsłuchu zapisów, zależy wyłącznie od oceny sądu. Sąd bada więc, czy mają one dla tego postępowania znaczenie.

Wysokość orzeczonej od sprawcy przestępstwa nawiązki przewidzianej w art. 290 par. 2 kodeksu karnego nie może przekroczyć podwójnej wartości drzewa będącego przedmiotem przestępstwa, niezależnie od ilości osób pokrzywdzonych - w rozumieniu art. 49 par. 1 kodeksu postępowania karnego - tym przestępstwem.

Przepis art. 180a ust. 1 pkt 2 ustawy z 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) nakłada na operatorów publicznej sieci telekomunikacyjnej oraz dostawców ogólnie dostępnych usług telekomunikacyjnych obowiązek udostępniania, to jest wyszukiwania, tworzenia stosownych zestawień i przesyłania za pomocą sieci telekomunikacyjnej uprawnionym podmiotom, w tym sądowi i prokuratorowi danych, o których mowa w art. 180c ust. 1 ustawy. Tak rozumiane koszty udostępniania tych danych obciążają operatora lub dostawcę i nie mogą wchodzić w skład kosztów sądowych, a zatem nie stanowią wydatków, o których mowa w art. 618 kodeksu postępowania karnego.

W postępowaniu kasacyjnym nie jest możliwe uchylenie orzeczenia wyłącznie w części, której orzeczenie to nie zawiera, a więc co do braku w nim rozstrzygnięcia w kwestii środka karnego lub kary, którego umieszczenie było obowiązkiem sądu, gdyż przedmiotem zaskarżenia i zarzutu, a w konsekwencji uchylenia orzeczenia można uczynić tylko tę jego zaskarżoną część, która obarczona jest owym brakiem, a uchylenie powinno wówczas nastąpić w zakresie umożliwiającym usunięcie tego uchybienia.

Niepotrącenie przez organ egzekucyjny kosztów egzekucyjnych z należności wyegzekwowanej w toku postępowania egzekucyjnego, a przekazanej w całości wierzycielowi, nie zwalnia organu egzekucyjnego z obowiązku obciążenia tymi kosztami wierzyciela po umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Koszty te, po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, nie mogą być ściągnięte od zobowiązanego. Skoro tak, to stosownie do art. 64c par. 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 z późn. zm.) należy nimi obciążyć wierzyciela.

Za wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 30b ust. 4 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 z późn. zm.) należy uznać całokształt działań podatnika, które można zakwalifikować jako służące celom prowadzonej przez podatnika aktywności gospodarczej. Są to nie tylko działania polegające na wytwarzaniu, wykorzystywaniu czy sprzedaży rzeczy, jak też świadczeniu usług, lecz wszelkie czynności związane w sposób pośredni z ową aktywnością gospodarczą, np. wszelkie czynności organizatorskie, zabezpieczające. Można tutaj mówić o wszystkich czynnościach podatnika będących konsekwencją podjęcia przez niego działalności gospodarczej.