Kronika prawa

z 4 września 2008 r. o zmianie ustawy o dokumentach paszportowych oraz ustawy o opłacie skarbowej

po upływie 30 dni od ogłoszenia, tj. 19 lutego 2010 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 7 w zakresie dotyczącym art. 18 ust. 4, który wchodzi w życie 29 czerwca 2010 r.

: Nowelizacja ustawy o dokumentach paszportowych zakłada, że w przypadku wyrabiania takiego dokumentu dla dzieci do 5 roku życia ich obecność nie będzie konieczna przy składaniu wniosku o wydanie oraz przy odbiorze paszportu. Dane zawarte w dokumencie sprawdzą rodzice lub prawni opiekunowie dziecka.

Nowelizacja ogranicza też prawo do posiadania drugiego paszportu. W praktyce prawo to było nadużywane. Dlatego doprecyzowano przepisy, zgodnie z którymi tej samej osobie będzie można wydać drugi paszport na 2 lata w przypadkach uzasadnionych, np. względami ochrony życia i zdrowia, bezpieczeństwa państwa, poważnymi trudnościami w prowadzeniu działalności humanitarnej. Wyszczególniono ponadto wszystkie przypadki uprawniające do wydania paszportu tymczasowego. Nie będzie można go otrzymać ze względu na potrzebę pilnego wyjazdu za granicę. Taki powód uznano za mało precyzyjny i prowadzący do zbędnych sporów.

Rozszerzono krąg osób mających prawo do paszportu dyplomatycznego o przedstawicieli najwyższej władzy sądowniczej: prezesa, wiceprezesa i sędziów Trybunału Konstytucyjnego, pierwszego prezesa i prezesów Sądu Najwyższego, a także prezesów i wiceprezesów Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Dla osób, które ukończyły 13 lat i z powodu niepełnosprawności nie mogą samodzielnie podpisać paszportu, projekt ustawy przewiduje zwolnienie z tego obowiązku. Również w paszportach wydawanych osobom, od których pobranie odcisków palców nie jest możliwe, nie będzie zamieszczany obraz ich linii papilarnych. Przepis taki będzie dotyczył ludzi, którzy mają np. poważnie zniekształcone palce obu dłoni.

Rady Ministrów z 29 grudnia 2009 r. w sprawie wykazu przedsięwzięć Euro 2012

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

Rady Ministrów z 30 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie analizy spółki, przeprowadzanej przed zaoferowaniem do zbycia akcji należących do Skarbu Państwa

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

Zgodnie z nowelizacją rozporządzenia akcje spółki są notowane lub sprzedawane na rynku regulowanym lub sprzedawane na podstawie oferty publicznej oraz prospektu emisyjnego, w rozumieniu ustawy z 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz.U. z 2009 r. nr 185, poz. 1439) sporządzonego w związku z tą ofertą publiczną oraz dopuszczeniem tych akcji do obrotu na rynku regulowanym. Z kolei akcje należące do Skarbu Państwa w spółce są zbywane na rzecz innych państwowych osób prawnych lub są zbywane tej spółce na zasadach określonych w art. 359 i 362 ustawy z 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037 z późn. zm.).

Rady Ministrów z 5 stycznia 2010 r. w sprawie funduszu nagród za szczególne osiągnięcia w Służbie Celnej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

Rozporządzenie określa wysokość funduszu nagród za szczególne osiągnięcia w Służbie Celnej, źródło środków na ten fundusz oraz tryb i okoliczności przyznawania nagród. Zostanie utworzony fundusz nagród za szczególne osiągnięcia w Służbie Celnej, z przeznaczeniem na nagrody dla funkcjonariuszy celnych w wysokości 3 proc. planowanych środków na uposażenia.

Fundusz będzie mógł być podwyższony przez kierowników urzędów w ramach posiadanych środków na uposażenia funkcjonariuszy i będzie finansowany ze środków budżetu państwa.

Nagrody będą przyznawane, w szczególności za wzorowe wypełnianie powierzonych zadań służbowych, przejawianie inicjatywy w zakresie doskonalenia

organizacji i efektywności służby. Nagrodę będą mogli przyznawać:

- minister finansów,

- szef Służby Celnej,

- dyrektor izby celnej.

Szef Służby Celnej oraz dyrektor izby celnej będą przyznawać nagrody z własnej inicjatywy lub na wniosek bezpośredniego przełożonego funkcjonariusza.

ministra finansów z 4 stycznia 2010 r. w sprawie przeprowadzenia szkolenia specjalistycznego do mianowania na pierwszy stopień w korpusie aspirantów Służby Celnej oraz w korpusie oficerów młodszych Służby Celnej

z dniem ogłoszenia, tj. 19 stycznia 2010 r.

prezesa Rady Ministrów z 8 stycznia 2010 r. w sprawie sposobu sprawowania nadzoru i przeprowadzania kontroli w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Centralnym Biurze Antykorupcyjnym przez organy dozoru jądrowego

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

ministra finansów z 4 stycznia 2010 r. w sprawie dokumentacji prowadzonej przez podmioty prowadzące działalność w zakresie gier hazardowych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

ministra finansów z 4 stycznia 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przedłużenia okresu ważności znaków akcyzy naniesionych na opakowania jednostkowe wyrobów spirytusowych lub winiarskich

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

ministra spraw wewnętrznych i administracji z 29 grudnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków otrzymywania posiłków i napojów przez cudzoziemców umieszczonych w strzeżonym ośrodku lub przebywających w areszcie w celu wydalenia oraz wartości dziennej normy wyżywienia

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 lutego 2010 r.

Cudzoziemcy przebywający w strzeżonym ośrodku lub przebywający w areszcie w celu wydalenia otrzymują trzy posiłki dziennie, w tym jeden posiłek gorący, oraz napoje. Obcokrajowcom przebywającym w tego rodzaju obiektach, w których temperatura spowodowana warunkami atmosferycznymi przekracza 28°C, zapewnia się dodatkowe napoje w ilości 1 litra dla cudzoziemca na dobę.

Komisji (UE) nr 36/2010 z 3 grudnia 2009 r. w sprawie wspólnotowych wzorów licencji maszynisty, świadectw uzupełniających, uwierzytelnionych odpisów świadectw uzupełniających oraz wniosków o wydanie licencji maszynisty zgodnie z Dyrektywą 2007/59/WE Parlamentu

20 dnia po opublikowaniu, tj. 8 lutego 2010 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE. Wyjątkiem są Cypr i Malta, ale tylko do czasu, kiedy na ich terytorium zostanie stworzony system kolejowy.

Licencja maszynisty ma format ID-1, określony w międzynarodowej normie ISO/IEC 7810:2003 Karty identyfikacyjne - Charakterystyki fizyczne. Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących ochrony danych i wyłącznie na użytek krajowy państwa członkowskie mogą wykorzystywać nośniki informacji (mikroprocesory) jako elementy licencji. Chodzi o to, by umożliwić przedsiębiorstwom kolejowym i zarządcom infrastruktury przechowywanie informacji, w tym danych, które mają być umieszczone na świadectwie uzupełniającym. Wbudowanie tego rodzaju mikroprocesora jest zgodne z międzynarodową normą ISO 7816-1:1998 Karty identyfikacyjne - Elektroniczne karty stykowe - Część 1: Charakterystyki fizyczne. Materiał stosowany do wyrobu licencji jest zabezpieczony przed sfałszowaniem przy użyciu obowiązkowych zabezpieczeń. Blankiety powinny być wykonane bez wybielaczy optycznych, tło musi być odporne na skanowanie, drukowanie czy kopiowanie, dlatego ma zawierać elementy druku irysowego, z wykorzystaniem wielokolorowych farb zabezpieczających oraz pozytywowego i negatywowego tła giloszowego. Powinny zawierać rysunki o skomplikowanym wzorze, w co najmniej dwóch kolorach specjalnych i mikrodruki. Konieczne są też elementy zmienne optycznie, zapewniające odpowiednią ochronę przed kopiowaniem i manipulowaniem fotografią. Materiał do wyrobu licencji powinien być zabezpieczony przez użycie farb optycznie zmiennych, termochromowych, przez naniesienie hologramów i zmiennych obrazów laserowych. Przydatne są też znaki, symbole lub wzory wyczuwalne w dotyku. Zastosowane techniki powinny umożliwić właściwym organom sprawdzenie ważności karty bez użycia specjalnych urządzeń.

Format ten stosuje się każdorazowo, gdy licencja maszynisty jest wydawana, przedłużana, aktualizowana, zmieniana lub unieważniana. Świadectwo uzupełniające wydaje się w jednym języku urzędowym Wspólnoty lub w większej ich liczbie.

Rady z 30 listopada 2009 r. zmieniająca decyzję Komitetu Wykonawczego, ustanowionego na mocy konwencji z Schengen z 1990 r., zmieniająca rozporządzenie finansowe w sprawie wydatków instalacyjnych i eksploatacyjnych w celu technicznego wsparcia działania systemu informacyjnego Schengen (C.SIS)

z dniem przyjęcia. Zaczyna obowiązywać od daty, która zostanie jednomyślnie ustalona przez przedstawicieli odnośnych państw członkowskich UE.

W budżecie na funkcję technicznego wsparcia systemu informacji Schengen w Strasburgu ustalane będą też kwoty na rozległą sieć, w tym na szyfrowanie. Sieć ta łączy moduły krajowe systemu informacyjnego Schengen z funkcją wsparcia technicznego zwaną C.SIS.

przedstawicieli rządów państw członkowskich z 30 listopada 2009 r. w sprawie mianowania Rzecznika Generalnego Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich

Do 6 października 2015 r. funkcję tę będzie pełnił Pedro Cruz Villalón.

Do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wpłynął 13 grudnia 2007 r. wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landesarbeitsgericht Düsseldorf (Niemcy). Dotyczył on wykładni zasady niedyskryminacji ze względu na wiek oraz Dyrektywy Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy (Dz.U. L 303, s. 16). Wniosek został przedstawiony w ramach sporu pomiędzy S. Kücükdeveci a jej byłym pracodawcą Swedex GmbH & Co. KG dotyczącego obliczenia długości okresu wypowiedzenia mającego zastosowanie przy rozwiązaniu z nią umowy o pracę.

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że wykładni prawa Unii, a dokładniej zasady niedyskryminacji ze względu na wiek, skonkretyzowanej w Dyrektywie Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, należy dokonywać w określony sposób. Stoi ono na przeszkodzie istnieniu przepisu krajowego, takiego jak w sporze przed sądem krajowym, który przewiduje, że okresy zatrudnienia ukończone przez pracownika, zanim osiągnął on wiek 25 lat, nie są uwzględniane przy obliczaniu długości okresu wypowiedzenia stosunku pracy. To na sądzie krajowym, przed którym zawisł spór między jednostkami, spoczywa obowiązek zagwarantowania przestrzegania zasady niedyskryminacji ze względu na wiek skonkretyzowanej w Dyrektywie 2000/78. Musi on to robić poprzez niestosowanie, w razie potrzeby, jakichkolwiek sprzecznych z nią przepisów prawa krajowego, niezależnie od przysługującego mu w wypadkach wskazanych w art. 267 akapit drugi TFUE uprawnienia do zwrócenia się do Trybunału w trybie prejudycjalnym o wykładnię tej zasady.

Zgodnie z art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej Unia Europejska opiera się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz zasadach państwa prawa, zasadach, które są wspólne dla wszystkich państw członkowskich, i przestrzega podstawowych praw zagwarantowanych w Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz wynikających z tradycji konstytucyjnych wspólnych dla państw członkowskich jako zasad ogólnych prawa wspólnotowego.

Zakaz dyskryminacji ze względu na wiek jest podstawowym elementem na drodze do osiągnięcia celów określonych w wytycznych dotyczących zatrudnienia i popierania zróżnicowania zatrudnienia. Jednakże w niektórych okolicznościach różnice w traktowaniu ze względu na wiek mogą być uzasadnione i wymagają wprowadzenia szczególnych przepisów, które mogą się różnić w zależności od sytuacji państw członkowskich. Należy więc odróżnić odmienne traktowanie, które jest uzasadnione, w szczególności wynikającymi z prawa celami polityki zatrudnienia, rynku pracy i kształcenia zawodowego, od dyskryminacji, która musi być zakazana.

Kolumnę przygotowali Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz