Kronika prawa

o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw.

Nowelizacja ma na celu udoskonalenie dotychczasowych regulacji, które stworzą warunki do efektywniejszego współdziałania organizacji pozarządowych z organami administracji publicznej przez wzmocnienie instytucji, zasad i form dialogu obywatelskiego, zwiększenia racjonalności społecznej i ekonomicznej realizacji zasad publicznych służących rozwojowi, zarówno na poziomie lokalnym, jak i makrospołecznym.

o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw.

W wyniku zmiany ustawy zostanie wprowadzona procedura umożliwiająca zamknięcie z urzędu składowisk odpadów, zakazu składowania odpadów palnych selektywnie zebranych i ulegających biodegradacji selektywnie zebranych oraz zakazu zbierania określonych grup odpadów. W noweli przewidziano możliwość uzyskania jednej decyzji administracyjnej, ważnej w całym kraju, zatwierdzającej program gospodarki odpadami. Taką decyzję będzie musiał uzyskać wytwórca odpadów prowadzący działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług dotyczących budowy, rozbiórki, remontu obiektów, czyszczenia zbiorników lub urządzeń, a także sprzątania, konserwacji i napraw. Przepis ten ułatwi prowadzenie działalności polegającej np. na usuwaniu azbestu z budynków lub oczyszczaniu zbiorników zanieczyszczonych substancjami niebezpiecznymi. W ustawie dodano także przepis zakazujący zbierania określonych grup odpadów, których gromadzenie - poza instalacjami przeznaczonymi do ich odzysku lub unieszkodliwiania - jest nieuzasadnione z uwagi na ochronę środowiska. Dotyczy to pozostałości z sortowania odpadów komunalnych, komunalnych osadów ściekowych, zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych, a także odpadów z unieszkodliwiania zakaźnych odpadów medycznych i weterynaryjnych.

o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw.

Zmiana przepisów dotyczy kręgu osób, którym przysługuje prawo do zakwaterowania. Nowym sposobem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych żołnierza będzie natomiast przyznanie mu świadczenia mieszkaniowego w formie pieniężnej. Ma ono być wypłacane co miesiąc i stanowić formę pomocy finansowej na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Wysokość świadczenia będzie zróżnicowana, w zależności od garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę. Świadczenie będzie alternatywą wobec przydziału kwatery lub miejsca w internacie. Utrzymano przepisy, zgodnie z którymi żołnierz będzie mógł otrzymać przydział kwatery na czas pełnienia służby bądź bezpłatne zakwaterowanie w internacie lub kwaterze internatowej. Zgodnie z nowymi przepisami, bonifikata stosowana przy wykupie mieszkań od Wojskowej Agencji Mieszkaniowej ma wynosić 60 proc. i będzie obejmować również grunt należący do mieszkania (obecnie bonifikata przy wykupie wynosi 95 proc. i nie obejmuje gruntu). To nowe rozwiązanie ma wyeliminować nierówność między żołnierzami, którzy będą mogli wykupić zajmowane mieszkanie, przeznaczone do sprzedaży, a żołnierzami zajmującymi kwatery na czas pełnienia służby, którzy otrzymają jedynie odprawy mieszkaniowe po zwolnieniu lokalu niepodlegającego sprzedaży. Wielkość bonifikaty będzie zbliżona do kwoty odprawy.

o zmianie ustawy o poręczeniach i gwarancjach udzielanych przez Skarb Państwa oraz niektóre osoby prawne oraz ustawy o komercjalizacji i prywatyzacji.

Zmiana przepisów ma na celu zniesienie obowiązku ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, polegającego na corocznym wskazywaniu akcji i udziałów Skarbu Państwa, które następnie Rada Ministrów wyodrębnia do zasobu majątkowego Skarbu Państwa

o zmianie ustawy o samorządzie gminnym, ustawy o samorządzie województwa oraz ustawy o samorządzie powiatowym.

Nowelizacja ustaw samorządowych przewiduje, że w przypadku odwołania lub przyjęcia rezygnacji przewodniczącego i wiceprzewodniczących oraz niewybrania w ich miejsce osób do pełnienia tych funkcji w terminie 30 dni od dnia przyjęcia rezygnacji albo od dnia odwołania, sesję rady gminy (rady powiatu lub sejmiku województwa) w celu wyboru przewodniczącego, zwołuje wojewoda. Sesja zwoływana jest na dzień przypadający w ciągu 7 dni po upływie terminu na wybór zastępców do pełnienia ww. funkcji. Sesję rady gminy (rady powiatu lub sejmiku województwa) do czasu wyboru przewodniczącego będzie w takich sytuacjach prowadził najstarszy wiekiem radny obecny na sesji, który wyraził zgodę na prowadzenie sesji. W jednostce samorządu terytorialnego, w której do dnia jej wejścia w życie odwołano przewodniczącego i wiceprzewodniczących organu stanowiącego albo przyjęto ich rezygnację i nie dokonano w ich miejsce wyboru osób do pełnienia tych funkcji, sesję organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego w celu wyboru przewodniczącego, zwoła wojewoda. Ma na to 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy.

z 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o indywidualnych kontach emerytalnych oraz ustawy o pracowniczych programach emerytalnych.

Nowelizacja ustawy dotyczy dostosowania przepisów ustawy o IKE do przepisów prawa wspólnotowego przez umożliwienie nierezydentom dokonywania wpłat na IKE oraz doprecyzowania niektórych przepisów ustawy. Zgodnie z nowymi zapisami, obywatele państw członkowskich UE oraz państw stron Europejskiego Obszaru Gospodarczego, którzy znajdują się w sytuacji porównywalnej do polskich rezydentów, będą mogli dokonywać wpłat na indywidualne konta emerytalne. Do tej pory nie było to możliwe i prawo do wpłat do IKE miały jedynie osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Komisja Europejska zakwestionowała te rozwiązania, wychodząc z założenia, że dyskryminują one osoby fizyczne zamieszkujące Wspólnotę. Na konta IKE nie mogli wpłacać np. obywatele polscy, którzy wyjechali do pracy w innym kraju.

z 17 grudnia 2009 r. o ratyfikacji Umowy ustanawiającej Międzynarodową Organizację Rozwoju Rybołówstwa w Europie Wschodniej i Środkowej (EUROFISH), sporządzonej w Kopenhadze 23 maja 2000 r.

Celem przystąpienia Polski do Organizacji Rozwoju Rybołówstwa w Europie Wschodniej i Środkowej (EUROFISH) jest zwiększenie tempa rozwoju rybołówstwa i akwakultury w Polsce, głównie dzięki dostępowi do usług EUROFISH w zakresie międzynarodowego rynku informacyjnego i doradztwa technicznego. O potrzebie rozwoju rynku rybnego w Polsce świadczą dane makroekonomiczne, takie jak np. zaspokojenie popytu na surowce rybne. Produkcja ryb w Polsce w 2008 roku dostarczyła ponad 31,5 proc. surowca ogółem na rynek krajowy.

Państwowej Komisji Wyborczej z 30 listopada 2009 r. zmieniająca uchwałę w sprawie regulaminu Państwowej Komisji Wyborczej (MP nr 81, poz. 1022).

ministra infrastruktury z 30 grudnia 2009 r. w sprawie dostępu do infrastruktury kolejowej przewoźników kolejowych mających siedzibę w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) (Dz.U. nr 2, poz. 7)

Prezes Urzędu Transportu Kolejowego musi być poinformowany m.in. o proponowanej trasie, jaką ma pokonywać pociąg zagranicznego przewoźnika, o rozkładzie jazdy wraz z terminami kursowania pociągu, przewidywanym sposobie dystrybucji biletów, ofercie taryfowej, prognozowanej wielkości przewozów pasażerskich, liczbie miejsc w I i II klasie, prognozowanej liczbie wsiadających i wysiadających na poszczególnych stacjach czy o przewidywanych przychodach ze świadczenia usług.

Komisji z 13 stycznia 2010 r. w sprawie bezpiecznej elektronicznej wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na potrzeby kontroli niepowtarzalności wydawanych przez nie kart kierowcy (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 19).

Skierowane jest do państw członkowskich.

Państwa członkowskie powinny korzystać z systemu TACHOnet do celów wymiany informacji potrzebnych w czasie kontroli niepowtarzalności kart kierowcy wydanych zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 3821/85. Grupa państw członkowskich może również na potrzeby elektronicznej wymiany danych, we własnym gronie, korzystać z innego, kompatybilnego systemu, zgodnego przynajmniej z opublikowanym na stronach internetowych Komisji dokumentem TACHOnet XML Messaging Reference Guide. Warunkiem jest jednak, by elektroniczna wymiana danych z pozostałymi państwami członkowskimi była prowadzona w systemie TACHOnet. Państwa członkowskie powinny prowadzić kontrole niepowtarzalności kart kierowcy zgodnie z procedurą określoną w tym zaleceniu. Należy więc każdy wniosek o wydanie karty kierowcy sprawdzić w rejestrze kart kierowcy prowadzonym przez państwo członkowskie, w którym złożono wniosek. A gdyby ubiegający się o kartę okazał się posiadaczem prawa jazdy wydanego w kraju, w którym ubiega się o kartę kierowcy, organ wydający karty może przeprowadzić wyrywkowe kontrole, korzystając z systemu informacyjnego TACHOnet lub innego, kompatybilnego systemu. Chodzi o sprawdzenie, czy dana osoba nie ubiega się o kartę kierowcy w innym państwie członkowskim, albo czy nie otrzymała już takiej karty. Wyrywkowe kontrole powinny obejmować co najmniej 2 proc. wszystkich wniosków. W przypadkach zaś, kiedy ubiegający się o kartę uzyskał prawo jazdy w innym państwie członkowskim niż państwo, w którym ubiega się o kartę kierowcy, organ wydający karty powinien zawsze korzystać z TACHOnetu lub innego, kompatybilnego systemu. Państwo członkowskie wydające kartę kierowcy osobie, która jest posiadaczem prawa jazdy wydanego w innym państwie UE, powinno niezwłocznie zawiadomić to drugie państwo o wydaniu karty.

do rozporządzenia Komisji (WE) nr 149/2009 z 20 lutego 2009 r. zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 214/2001 ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/99 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka w proszku.

Oferowanie klientom udziału w loterii po dokonaniu określonej ilości zakupów nie jest - automatycznie - nieuczciwą praktyką handlową. Dlatego prawo krajowe nie może zakazywać kampanii promocyjnych tego rodzaju bez uwzględnienia okoliczności związanych z konkretnym przypadkiem. Trybunał Sprawiedliwości orzekł więc, że dyrektywę o nieuczciwych praktykach handlowych należy interpretować w ten sposób, że wyklucza ona uregulowania krajowe, które z zasady zakazują praktyk handlowych uzależniających udział konsumentów w konkursie z nagrodami lub loterii od nabycia towaru lub usługi. I to bez względu na okoliczności danego przypadku.

Trybunał, wydając wyrok w trybie prejudycjalnym, stwierdził, że skutki każdego planu lub przedsięwzięcia, które mogłyby w istotny sposób oddziaływać na strefę podlegającą ochronie, są oceniane na poziomie krajowym. Właściwe organy administracji mogą wyrazić zgodę tylko na te projekty, które nie wpłyną niekorzystnie na dany teren. Kryteria oceny znaczenia danego terenu dla Wspólnoty zostały określone w związku z ochroną siedlisk przyrodniczych wymienionych w dyrektywie (program Natura 2000). Chodzi o ochronę środowiska naturalnego. TS orzekł więc, że okoliczność, iż zgody na pogłębianie Ems (na wysokości Papenburga w Dolnej Saksonii) udzielono zgodnie z prawem niemieckim jeszcze przed upływem terminu transpozycji dyrektywy, nie jest przeszkodą, by prace te traktować w przypadku każdej interwencji w kanale jako odrębne przedsięwzięcia, skoro konieczne jest cykliczne pogłębianie rzeki. Trzeba przy tym mieć na uwadze, że kiedy teren zostanie już umieszczony w wykazie krajowym przekazanym Komisji w celu włączenia do wykazu terenów mających znaczenie dla Wspólnoty, nie są tam w zasadzie dopuszczalne interwencje, które mogłyby poważnie zagrozić jego ekologicznemu charakterowi.

Artykuł 12 ust. 3 dyrektywy Rady 76/308/EWG z 15 marca 1976 r. w sprawie wzajemnej pomocy przy windykacji roszczeń dotyczących niektórych opłat, ceł, podatków i innych obciążeń zmienionej przez dyrektywę Rady 2001/44/WE z 15 czerwca 2001 r. należy interpretować w ten sposób, że sądy państwa członkowskiego, w którym ma siedzibę organ współpracujący przy windykacji opłat, ceł, podatków i innych obciążeń, zasadniczo nie mają kompetencji pozwalającej na badanie wykonalności dokumentu umożliwiającego egzekucję. Jeżeli jednak sąd tego państwa rozpatruje skargę dotyczącą ważności lub prawidłowości środków dochodzenia roszczenia, takich jak doręczenie tytułu wykonawczego, sąd ten może zbadać, czy środki te zostały przeprowadzone prawidłowo. Po to zaś, by umożliwić adresatowi dokumentu egzekucję, doręczenie powinno nastąpić w języku urzędowym państwa, w którym siedzibę ma organ współpracujący. W tym celu sąd krajowy stosuje prawo krajowe.

Dobromiła Niedzielska-Jakubczyk i Adam Makosz