Kronika prawa.pl
Dziennik Ustaw z 13 września 2013 r.
marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 6 maja 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo o miarach
ministra finansów z 27 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 28 września 2013 r.
Zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu przesyłek przewożonych przez operatorów pocztowych innych niż wyznaczony, zawierających towary zwolnione od należności celnych przywozowych i zwolnione od podatku, których łączna wartość w jednej przesyłce nie przekracza równowartości 150 euro, może być dokonane zbiorczo na jednym dokumencie SAD.
Po nadaniu przeznaczenia celnego ropie naftowej właściwe urzędy celne przesyłają do Urzędu Celnego w Białymstoku lub Urzędu Celnego w Gdańsku, w zależności od tego, przez który urząd nastąpiło wprowadzenie tego towaru na obszar celny Wspólnoty, kserokopię albo skan:
●zgłoszenia celnego z wymienionymi numerami protokołów zdawczo-odbiorczych albo numerem konosamentu oraz faktury lub
●konosamentu.
Obydwa urzędy, i ten w Białymstoku, i w Gdańsku, każdy we własnym zakresie, dokonują przynajmniej raz na kwartał porównania zapisów dotyczących nadania przeznaczenia celnego ropie naftowej z dokumentami, na podstawie których nastąpiło przekazanie ropy poszczególnym odbiorcom, w tym operatorowi sieci przesyłowej sąsiadującego państwa. Urzędy celne sprawdzają również prawidłowość odczytów urządzeń pomiarowych gazu, elektryczności i ropy naftowej. W przypadku towarów masowych, gdy ich przywieziona ilość jest większa od wskazanej w dowodzie pochodzenia, dowód ten można stosować wyłącznie do wielkości w nim wskazanej. Jeżeli ilość przywiezionego towaru jest mniejsza od tej, która wynika z dowodu pochodzenia, dowód ów może być przyjęty po wyjaśnieniu przez zgłaszającego przyczyn wystąpienia rozbieżności w masie towaru.
ministra obrony narodowej z 21 sierpnia 2013 r. w sprawie sposobu dokumentowania kontroli operacyjnej przez Żandarmerię Wojskową
po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 28 września 2013 r.
Dokumentację kontroli stanowią przede wszysktkim:
●pisemny wniosek komendanta głównego Żandarmerii Wojskowej lub komendanta oddziału ŻW o zarządzenie lub przedłużenie kontroli,
●zarządzenie komendanta głównego lub komendanta oddziału w przypadkach niecierpiących zwłoki,
●postanowienie wojskowego sądu okręgowego o zarządzeniu lub o przedłużeniu kontroli,
●postanowienie wojskowego sądu okręgowego w sprawie prowadzenia kontroli zarządzonej przez komendanta głównego lub komendanta oddziału w przypadkach niecierpiących zwłoki,
●pisemna zgoda prokuratora generalnego na złożenie przez komendanta głównego ŻW wniosku o zarządzenie lub przedłużenie kontroli,
●pisemna zgoda prokuratora generalnego na zarządzenie przez komendanta głównego kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki,
●pisemna zgoda właściwego miejscowo wojskowego prokuratora okręgowego na złożenie przez komendanta oddziału ŻW wniosku o zarządzenie lub przedłużenie kontroli,
●pisemna zgoda właściwego miejscowo wojskowego prokuratora okręgowego na zarządzenie przez komendanta oddziału kontroli w przypadkach niecierpiących zwłoki,
●zgoda komendanta głównego na złożenie przez komendanta oddziału wniosku o zarządzenie kontroli,
●informacje o przebiegu kontroli operacyjnej, o wynikach kontroli operacyjnej, o wynikach przeprowadzonych czynności w toku kontroli operacyjnej,
●kopie, odpisy, wypisy, wyciągi lub zbiory informacji uzyskanych w wyniku czynności kontrolnych,
●nośniki, na których zostały utrwalone zapisy informacji w postaci cyfrowej, taśmy elektromagnetycznej, filmy, negatywy lub fotografie, na których zarejestrowane zostały informacje uzyskane w wyniku czynności kontrolnych.
Niszczenie materiałów zgromadzonych w związku z kontrolą niepozwalających na wszczęcie postępowania w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, albo niemających znaczenia dla postępowania kontrolnego przeprowadza się przez fizyczne zniszczenie, usunięcie zapisów utrwalonych na nośnikach w sposób uniemożliwiający odtworzenie ich treści, w szczególności danych osobowych. A kiedy takie usunięcie zapisów nie jest możliwe, uszkadza się nośniki w sposób uniemożliwiający odczytanie zapisów albo dokonuje się ich fizycznego zniszczenia.
ministra transportu, budownictwa i gospodarki morskiej z 10 września 2013 r. w sprawie określenia dyrektora urzędu żeglugi śródlądowej właściwego do rozpatrywania skarg w sprawie naruszeń praw pasażerów podróżujących drogą wodną śródlądową
19 września 2013 r.
Dyrektorem urzędu żeglugi śródlądowej właściwym do spraw rozpatrywania skarg w sprawie naruszeń praw pasażerów podróżujących drogą wodną śródlądową jest dyrektor Urzędu Żeglugi Śródlądowej w Szczecinie.
ministra trans-portu, budownictwa i gospodarki morskiej z 10 września 2013 r. w sprawie określenia dyrektora urzędu morskiego właściwego do rozpatrywania skarg w sprawie naruszeń praw pasażerów podróżujących drogą morską
19 września 2013 r.
Dyrektorami urzędów morskich właściwych do rozpatrywania skarg w sprawie naruszeń praw pasażerów podróżujących drogą morską są dyrektorzy Urzędu Morskiego w Gdyni i Urzędu Morskiego w Szczecinie. Dyrektor ze Szczecina jest właściwy do rozpatrywania skarg z terytorialnego zakresu działania dyrektora Urzędu Morskiego w Słupsku.
Wchodzą w życie 17 września 2013 r.
- rozporządzenie ministra gospodarki z 8 kwietnia 2013 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu odkrywkowego zakładu górniczego (Dz.U. z 2 września 2013 r., poz. 1008)
Przed rozpoczęciem prac przedsiębiorca sporządza dla zakładu górniczego dokument bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników.
Ruch kopalni jest organizowany i prowadzony przez kierownika, który w szczególności:
●ustala zakres działania poszczególnych działów ruchu zakładu górniczego oraz służb specjalistycznych zakładu górniczego,
●dokonuje właściwego doboru maszyn, urządzeń, materiałów, wyrobów z tworzyw sztucznych oraz środków strzałowych i sprzętu strzałowego w taki sposób, by nie stwarzały zagrożenia dla bezpieczeństwa i zdrowia osób oraz środowiska,
●wyznacza osobę nadzorującą na danej zmianie albo czyni to osobiście,
●ustala zasady zabezpieczenia kopalni na zmianach, na których ruch nie jest prowadzony, w dni wolne od pracy oraz w przypadku czasowego wstrzymania eksploatacji,
●zapewnia odpowiedni nadzór lub środki łączności, jeżeli stanowiska pracy są zajmowane przez odosobnionych pracowników.
W miejscach, w których powstało zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego lub pracowników wykonuje się wyłącznie prace związane z usuwaniem go. Ponowne podjęcie pracy następuje tam po stwierdzeniu, że niebezpieczeństwo zostało usunięte. Roboty przygotowawcze na przedpolu wyrobiska górniczego i zwałowiska prowadzi się z wyprzedzeniem (na podstawie szczegółowego rozeznania hydrogeologicznego złoża) przed robotami górniczymi w zakresie i w terminie określonym przez kierownika ruchu kopalni, zapewniającym bezpieczeństwo wydobycia.
Osoby z dozoru kopalni oraz inni pracownicy zatrudnieni w ruchu tego zakładu, każdy w swoim zakresie, odpowiadają za właściwą eksploatację oraz konserwację maszyn i urządzeń.
Kierownik ruchu zakładu górniczego zatwierdza lokalizację i konstrukcje zbiorników, osadników oraz rowów odwadniających budowanych na stałych elementach wyrobiska górniczego, zwałowiska i składowiska, jeżeli nie dokonano tego w dokumentacji technicznej. Niedopuszczalne jest utrzymywanie zbiorników wodnych niezwiązanych z ruchem kopalni na poziomach roboczych wyrobiska, zwałowiska i składowiska oraz w odległości od krawędzi wyrobiska wgłębnego nie mniejszej niż ustalona przez kierownika ruchu zakładu. Dopływy wód opadowych w obrębie zlewni wyrobiska górniczego i zwałowiska oblicza się na podstawie maksymalnego opadu dobowego o prawdopodobieństwie 10 proc. (chodzi o opad występujący raz na 10 lat).
W zakładach górniczych wydobywających kopaliny inne niż węgiel brunatny, zaliczonych do pierwszego stopnia zagrożenia wodnego, wydajność pomp zapewnia odprowadzenie w ciągu 36 godzin dobowego dopływu wód podziemnych oraz w ciągu 48 godzin dobowego dopływu wód opadowych.
- rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 18 lipca 2013 r. w sprawie okresowej oceny pracy i opracowania indywidualnego planu rozwoju zawodowego prokuratora (Dz.U. z 2 września 2013 r., poz. 1011)
Okresowa ocena pracy prokuratora jest dokonywana przez jego bezpośredniego przełożonego, a w przypadku prokuratora apelacyjnego - przez wyznaczonego zastępcę prokuratora generalnego. Brane są przy tym pod uwagę
●ocena zwierzchnika,
●ocena zespołu wizytacyjnego przeprowadzającego wizytację jednostki organizacyjnej, w której prokurator pełni lub pełnił czynności w okresie objętym wizytacją.
Dodatkowymi kryteriami mogą być:
●samoocena,
●ocena prokuratora współpracującego z ocenianym.
Oceny w zakresie poszczególnych kompetencji ferowane są według skali: bardzo słaba = 1, słaba = 2, dobra = 3, bardzo dobra = 4.
Zespół wizytacyjny przeprowadza ocenę pracy prokuratora na podstawie:
●badania od dziesięciu do piętnastu akt, w tym nie mniej niż pięciu spraw zakończonych, obejmujących różne kategorie w prowadzonych lub nadzorowanych postępowaniach przygotowawczych lub innych spraw prowadzonych lub nadzorowanych przez prokuratora w okresie objętym oceną, nie mniej niż trzech spraw niezakończonych, w których od momentu pierwszej rejestracji upłynął najdłuższy okres, oraz dwóch spraw wskazanych przez prokuratora podlegającego ocenie,
●danych statystycznych przedstawiających liczbę spraw poszczególnych kategorii znajdujących się w referacie prokuratora, statystycznego ujęcia wyników pracy na koniec pełnych okresów statystycznych zawierających się w okresie objętym oceną, w tym ze wskazaniem spraw zakończonych, pozostających w biegu, a ponadto liczby terminów rozpraw lub posiedzeń oraz sporządzonych środków zaskarżenia ze wskazaniem, czy zostały one uwzględnione,
●informacji o warunkach pracy prokuratora, przydzielonym personelu pomocniczym, okolicznościach utrudniających pracę, bądź skutkujących zwiększonym obciążeniem pracą,
●informacji o liczbie przepracowanych dni,
●informacji o wytkniętych uchybieniach, zakończonych postępowaniach dyscyplinarnych i zasadnych skargach,
●informacji o odbytych szkoleniach i innych formach doskonalenia na podstawie akt osobowych i wykazu służbowego podlegającego ocenie,
●samooceny,
●opinii współpracownika.
- rozporządzenie ministra sprawiedliwości z 6 września 2013 r. w sprawie komisji egzaminacyjnych oraz przeprowadzania egzaminów konkursowego i komorniczego (Dz.U. z 16 września 2013 r., poz. 1078)
Członkowie komisji egzaminacyjnych powoływani są do 31 marca roku, w którym upływa kadencja poprzednich tego rodzaju gremiów. Minister sprawiedliwości zwraca się do prezesów sądów apelacyjnych o wskazanie do 31 stycznia kandydatów na członków komisji egzaminacyjnych spośród sędziów sądu apelacyjnego oraz sędziów sądu okręgowego, orzekających na obszarze właściwości sądu apelacyjnego. W tym samym terminie zgłasza swoich przedstawicieli Krajowa Rada Komornicza. Minister sprawiedliwości zwraca się też do dziekanów wydziałów prawa i do prezesa Polskiej Akademii Nauk o wskazanie pracowników naukowych, naukowo-dydaktycznych lub dydaktycznych posiadających co najmniej stopień doktora habilitowanego z zakresu nauk prawnych jako kandydatów na członków komisji. Są oni powoływani w skład komisji przeprowadzających egzamin konkursowy na aplikację komorniczą i egzamin komorniczy po wyrażeniu na to zgody.
- rozporządzenie ministra finansów z 30 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie urzędów celnych właściwych w sprawach międzynarodowego przemieszczania odpadów (Dz.U. z 16 września 2013 r., poz. 1080)
Do spisu dodano Oddział Celny w Tomaszowie Lubelskim, Oddział Celny Kolejowy Przemyśl-Medyka i Oddział Celny I w Pruszkowie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu