Kronika prawa
Dziennik Ustaw z 4 marca 2013 r.
ministra spraw wewnętrznych z 28 lutego 2013 r. w sprawie organizacji oraz zasad i trybu wykonywania zadań przez Państwową Inspekcję Sanitarną Ministerstwa Spraw Wewnętrznych
następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 5 marca 2013 r.
Główny inspektor wykonuje zadania Inspekcji Sanitarnej przy pomocy inspektorów i pracowników IS. Co roku, w I kw. przedstawia on ministrowi spraw wewnętrznych analizę i ocenę stanu sanitarnohigienicznego oraz sytuacji epidemiologicznej jednostek organizacyjnych podległych temu ministrowi i przez niego nadzorowanych. Ocenia też Główny Inspektor sytuację na terenie podmiotów leczniczych tworzonych przez ministra spraw wewnętrznych. W razie stwierdzenia istotnych uchybień w kontrolowanej jednostce (mogących mieć wpływ na stan zdrowia lub życie), inspektor musi zawiadomić o stwierdzonych problemach kierownictwo kontrolowanej jednostki oraz jednostkę albo organ powołany do sprawowania nadzoru nad nią. Kierownik kontrolowanej jednostki jest obowiązany - w terminie 30 dni od podpisania protokołu - do pisemnego poinformowania właściwego inspektora sanitarnego o podjętych i wykonanych czynnościach, które zmieniłyby niepożądany stan rzeczy.
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 54 z 26 lutego 2013 r., w nim m.in.
- decyzja Rady z 26 marca 2012 r. w sprawie zawarcia Regionalnej konwencji w sprawie paneurośródziemnomorskich preferencyjnych reguł pochodzenia i sama konwencja
z dniem jej przyjęcia, tj. 26 marca 2012 r.
Produkty uważa się za pochodzące z umawiającej się strony, jeżeli zostały tam uzyskane i zawierają materiały pochodzące ze Szwajcarii (łącznie z Liechtensteinem), Islandii, Norwegii, Turcji lub Unii Europejskiej - pod warunkiem że obróbka lub przetworzenie dokonane na terytorium strony konwencji wykraczają poza operacje związane z konfekcjonowaniem. To samo dotyczy produktów, które zawierają materiały pochodzące z Wysp Owczych, państwa będącego uczestnikiem procesu barcelońskiego innego niż Turcja lub jakiejkolwiek innej umawiającej się strony.
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 55 z 27 lutego 2013 r., w nim m.in.
- rozporządzenie Komisji (UE) nr 171/2013 z 26 lutego 2013 r. zmieniające załączniki I i IX oraz zastępujące załącznik VIII do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywy ramowej) oraz zmieniające załączniki I i XII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 692/2008 wykonującego i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów
dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 19 marca 2013 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Celem zmiany dokumentów stosowanych do homologacji typu pojazdu jest z jednej strony dostarczenie organom homologacyjnym odpowiednich danych do certyfikowania pojazdów wyposażonych w ekoinnowacje, a z drugiej strony - włączenie oszczędności CO2 wynikających ze stosowania ekoinnowacji. Wszystko to dotyczy informacji reprezentatywnych na temat danego typu, wariantu lub wersji pojazdu.
- rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 172/2013 z 26 lutego 2013 r. w sprawie usunięcia niektórych istniejących nazw win z rejestru przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1234/2007
trzeciego dnia po opublikowaniu, tj. 2 marca 2013 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Z rejestru zostały usunięte istniejące chronione nazwy pochodzenia i chronione oznaczenia geograficzne win, co do których państwa członkowskie miały obowiązek przekazania Komisji do końca 2011 r. dokumentacji technicznej i krajowych decyzji o zatwierdzeniu, a jednak tego nie uczyniły. Skutkiem rezygnacji z dokonania formalności obowiązujących w UE część nazw europejskich win nie jest już chroniona na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Dotyczy to m.in. 98 francuskich cru. Tym samym nazwy, które nie mają już ochrony europejskiego prawa zostaną usunięte z rejestru. Wina wprowadzone do obrotu lub oznakowane przed datą wejścia w życie tego rozporządzenia, o nazwach skreślonych z ewidencji, mogą być sprzedawane do wyczerpania zapasów.
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 56 z 28 lutego 2013 r., w nim m.in.
- powiadomienie dotyczące tymczasowego stosowania między Unią Europejską a Peru Umowy o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Kolumbią i Peru, z drugiej strony
Umowę o handlu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Kolumbią i Peru z drugiej, podpisaną w Brukseli 26 czerwca 2012 r., stosuje się tymczasowo (z Peru) od 1 marca 2013 r. do czasu zakończenia procedur zawarcia konwencji.
- zawiadomienie o wejściu w życie Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Brazylią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r. oraz Porozumienia w formie wymiany listów między Unią Europejską a Tajlandią zgodnie z art. XXVIII Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT) z 1994 r. w sprawie zmiany koncesji w odniesieniu do przetworzonego mięsa drobiowego przewidzianej na liście koncesyjnej UE załączonej do GATT z 1994 r.
Porozumienie podpisane 18 czerwca 2012 r. z Tajlandią i 26 czerwca 2012 r. z Brazylią weszło w życie 1 marca 2013 r.
- zawiadomienie o wejściu w życie Protokołu między Unią Europejską a Republiką Tunezji ustanawiającego mechanizm rozstrzygania sporów mający zastosowanie do sporów dotyczących postanowień handlowych Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Tunezji z drugiej strony
Protokół z Tunazją podpisany w Brukseli grudnia 2009 r., wejdzie w życie 1 kwietnia 2013 r.
- rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 175/2013 z 27 lutego 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do wycofania zatwierdzenia substancji czynnej chlorku didecylodimetyloamonu
dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 20 marca 2013 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Państwa członkowskie gwarantują wycofanie zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające chlorek didecylodimetyloamonu do 20 czerwca 2013 r. Dodatkowy czas na zużycie zapasów upływa najpóźniej w 12 miesięcy od wycofania zezwolenia.
- dyrektywa Komisji 2013/8/UE z 26 lutego 2013 r. zmieniająca, w celu dostosowania jej przepisów technicznych, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/144/WE w sprawie niektórych części i cech kołowych ciągników rolniczych lub leśnych
dwudziestego dnia po opublikowaniu, tj. 20 marca 2013 r. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich UE.
Państwa członkowskie przyjmują i publikują najpóźniej do 1 kwietnia 2014 r. przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania tej dyrektywy, po czym niezwłocznie przekazują Komisji ich.
- decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 listopada 2012 r. w sprawie uruchomienia Funduszu Solidarności Unii Europejskiej zgodnie z pkt 26 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
W budżecie ogólnym Unii Europejskiej na ubiegły rok uruchomiono z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej 670 192 359 euro dla Włoch z powodu serii trzęsień ziemi, jakie nawiedziły ten kraj.
Wchodzą w życie 6 marca 2013 r.
- rozporządzenie ministra finansów z 7 lutego 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków prowadzenia składów podatkowych oraz ewidencji przez podmioty prowadzące składy podatkowe (Dz.U. z 19 lutego 2013 r., poz. 225)
Wpisów do ewidencji informacji dotyczących wyrobów akcyzowych o kodach CN 3811 11 10, 3811 11 90, 3811 19 00 i 3811 90 00 (używanych jako dodatek do paliw), zużywanych do wyprodukowania w składzie podatkowym innych wyrobów akcyzowych dokonuje się nie rzadziej niż raz dziennie. Podmiot prowadzący skład podatkowy zamyka ewidencję i podsumowuje ją za każdy miesiąc kalendarzowy, nie później niż na 3 dni po upływie ostatniego dnia miesiąca. Ten, kto prowadzi skład, jeśli prowadzi ewidencję w formie elektronicznej, przekazuje właściwemu naczelnikowi urzędu celnego raport z zamknięć i podsumowań za każdy rok kalendarzowy, a na żądanie naczelnika - raport z zamknięć i podsumowań ewidencji za wskazane miesiące. Raport roczny należy przekazywać do 31 stycznia roku kalendarzowego następującego po tym, za który raport jest przekazywany. W przypadku raportu przekazywanego na żądanie naczelnika - w terminie 14 dni od doręczenia żądania.
- rozporządzenie ministra finansów z 7 lutego 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie niektórych ewidencji wyrobów akcyzowych (Dz.U. z 19 lutego 2013 r., poz. 226)
- rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych z 5 lutego 2013 r. w sprawie postępowania o nadanie Odznaki Honorowej "Za zasługi w działaniach poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej" (Dz.U. z 19 lutego 2013 r., poz. 227)
Odznaka może być nadawana przez ministra spraw wewnętrznych weteranowi funkcjonariuszowi albo weteranowi poszkodowanemu funkcjonariuszowi w uznaniu jego zasług wykazanych podczas działań za granicą.
Jest to krzyż maltański (40 mm x 40 mm) wykonany z metalu srebrzonego i oksydowanego, z uszkiem i kółkiem do zawieszenia. Ramiona krzyża są pokryte jednostronnie granatową emalią w obramowaniu. Na awersie w części centralnej odznaki znajduje się wizerunek czteropromiennej gwiazdy o wymiarach 25 mm x 25 mm, z umieszczonym na niej stylizowanym wieńcem wawrzynowym, przerwanym u góry, z krzyżową przewiązką u dołu, okalającym wizerunek orła. Rewers krzyża jest gładki. Odznaka jest zawieszona na wstążce z granatowego rypsu jedwabnego z dwoma pionowymi paskami szerokości 5 mm każdy, koloru białego i czerwonego.
- ustawa z 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 19 lutego 2013 r., poz. 228)
Rada gminy może zróżnicować stawki opłaty za wywóz śmieci w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy. Powinna ona też dokonać wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalić stawkę takiej opłaty. Dopuszczalne jest przy tym stosowanie więcej niż jednej metody na obszarze gminy. Rada może również - w drodze uchwały - zarządzić pobór opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze inkasa oraz wyznaczyć inkasentów i określić wysokość wynagrodzenia za inkaso. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych (z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości) w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina może pokryć koszty wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki do zbierania śmieci. Może również pokryć koszty utrzymywania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu