Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 23 czerwca 2015 r.

z 15 maja 2015 r. o zmianie ustawy o ochronie przeciwpożarowej

1 stycznia 2016 r.

Członkowi ochotniczej straży pożarnej, który w związku z udziałem w działaniach ratowniczych lub ćwiczeniach doznał uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku, za czas niezdolności do pracy, za który nie zachował prawa do wynagrodzenia albo nie otrzymał zasiłku chorobowego albo świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie odrębnych przepisów, przysługuje - na jego wniosek - rekompensata pieniężna.

Taka rekompensata przysługuje za każdy dzień niezdolności do pracy w wysokości 1/30 minimalnego wynagrodzenia za pracę ustalanego na podstawie ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę.

Rekompensatę, przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej niewłączonej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, ustala i wypłaca podmiot ponoszący koszty funkcjonowania jednostki ochrony przeciwpożarowej jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej.

Rekompensatę przysługującą członkowi ochotniczej straży pożarnej włączonej do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego ustala i wypłaca właściwy komendant wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej.

Rekompensata wypłacana jest za okres niezdolności do pracy, lecz nie dłużej niż przez okres łącznego pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.

Minister spraw wewnętrznych określa w rozporządzeniu m.in. tryb przyznawania rekompensaty, wzór wniosków o ustalenie prawa do rekompensaty oraz dokumenty stanowiące podstawę do wypłaty.

Dziennik Ustaw z 24 czerwca 2015 r.

ministra edukacji narodowej z 11 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy

1 września 2015 r.

: Ogłoszony został załącznik do rozporządzenia określający wysokość minimalnych stawek zasadniczego wynagrodzenia obowiązujących od 1 września 2015 r. Stawki te pozostaną na dotychczasowym poziomie. Przykładowo, dla nauczycieli posiadających tytuł zawodowy magistra z przygotowaniem pedagogicznym minimalne stawki zasadniczego wynagrodzenia będą następujące: stażysta - 2265 zł, nauczyciel kontraktowy - 2331 zł, nauczyciel mianowany - 2647 zł, i nauczyciel dyplomowany - 3109 zł.

ministra rolnictwa i rozwoju wsi z 2 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych mających zastosowanie do nasienia owiec, kóz i koniowatych oraz komórek jajowych i zarodków owiec, kóz, koniowatych i świń

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 25 czerwca 2015 r.

: Nasienie owiec, kóz i koniowatych może być przedmiotem handlu, jeżeli zostało pozyskane, poddane obróbce, konserwacji i było przechowywane w centrum pozyskiwania i przechowywania nasienia, zatwierdzonym i nadzorowanym zgodnie z wymaganiami określonymi w załączniku D do dyrektywy Rady 92/65/EWG z 13 lipca 1992 r. ustanawiającej wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt 1 do dyrektywy 90/425/EWG (Dz.Urz. WE L 268 z 14.09.1992, str. 54, ze. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 13, str. 154), nazywanej dalej "dyrektywą nr 92/65".

Każdą partię nasienia, komórek jajowych i zarodków przeznaczoną do handlu zaopatruje się w świadectwo zdrowia zwierząt, którego wzór i sposób wystawiania są określone w przepisach wydanych przez Komisję Europejską zgodnie z art. 26 dyrektywy nr 92/65.

Szczegółowe wymagania weterynaryjne w zakresie wytwarzania, pozyskiwania, konserwacji, obróbki i przechowywania nasienia owiec, kóz i koniowatych oraz komórek jajowych i zarodków owiec, kóz, koniowatych i świń zostały określone w załączniku D do dyrektywy nr 92/65.

Ustawa z 13 września 2013 r. o zmianie ustawy o drogach publicznych

po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, tj. 9 lipca 2015 r.

: Ustawa ta została zakwestionowana przez prezydenta w trybie kontroli prewencyjnej. Trybunał Konstytucyjny po rozpatrzeniu na rozprawie 26 maja 2015 r. wniosku prezydenta orzekł, że ustawa jest zgodna z konstytucją.

Ustawa z 13 września 2013 r. reguluje zasady przekazywania dróg w ramach jednostek samorządu terytorialnego różnego szczebla. Umożliwia ona organom stanowiącym tych jednostek podejmowanie uchwał, na podstawie których odcinki dróg zostają przekazane jednostkom samorządu terytorialnego innego szczebla.

Zgodnie z nowelizacją odcinek drogi krajowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi wojewódzkiej.

Sejmik województwa może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi wojewódzkiej odcinek drogi wojewódzkiej o proporcjonalnej długości do wspomnianego odcinka drogi krajowej. Ten odcinek drogi wojewódzkiej zostaje zaliczony do kategorii drogi powiatowej. Zarząd województwa poinformuje zarząd powiatu o zamiarze podjęcia takiej uchwały co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

Natomiast rada powiatu może, w drodze uchwały, pozbawić kategorii drogi powiatowej odcinek drogi powiatowej o proporcjonalnej długości do odcinka drogi wojewódzkiej, o którym mowa powyżej. Ten odcinek drogi powiatowej zostaje zaliczony do kategorii drogi gminnej. Zarząd powiatu poinformuje wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o zamiarze podjęcia takiej uchwały co najmniej na 30 dni przed jej podjęciem.

Odcinek drogi wojewódzkiej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi powiatowej.

Odcinek drogi powiatowej zastąpiony nowo wybudowanym odcinkiem drogi z chwilą oddania go do użytkowania zostaje pozbawiony dotychczasowej kategorii i zaliczony do kategorii drogi gminnej.

Monitor Polski z 23 czerwca 2015 r.

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 12 czerwca 2015 r. w sprawie zmiany regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej

6 września 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 2 i 5 uchwały, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 8 lipca 2015 r.

: Marszałek Sejmu nadaje bieg petycjom złożonym do Sejmu. Złożoną petycję kieruje do Komisji do spraw Petycji (nazywanej dalej Komisją) w celu rozpatrzenia.

Marszałek Sejmu, w trybie i na zasadach określonych w ustawie z 11 lipca 2014 r. o petycjach, może zarządzić łączne rozpatrywanie petycji. W przypadku gdy petycja nie spełnia wymogów określonych w odpowiednich przepisach (art. 2 lub art. 4) wspomnianej ustawy, marszałek Sejmu pozostawia petycję bez rozpoznania albo wzywa podmiot wnoszący petycję do uzupełnienia lub wyjaśnienia treści petycji.

Marszałek, biorąc pod uwagę terminy określone w przepisach wymienionej ustawy, wyznacza Komisji termin rozpatrzenia petycji.

Rozpatrzenie petycji obejmuje jej przedstawienie przez posła wyznaczonego przez prezydium Komisji, dyskusję oraz rozstrzygnięcie w sprawie sposobu załatwienia petycji. Komisja może zwrócić się do innych komisji sejmowych o wyrażenie opinii o rozpatrywanej petycji.

Sposobem załatwienia petycji może być m.in.:

wwniesienie przez Komisję projektu ustawy lub uchwały,

wwniesienie przez Komisję poprawki lub wniosku do projektu ustawy lub uchwały w czasie jego rozpatrywania przez inną komisję sejmową lub w czasie jego drugiego czytania,

wprzedstawienie przez Komisję innej komisji sejmowej opinii w sprawie rozpatrywanego przez nią projektu ustawy lub uchwały,

wnieuwzględnienie przez Komisję żądania będącego przedmiotem petycji.

W przypadku gdy postępowanie w sprawie petycji nie zostanie zakończone przed upływem kadencji Sejmu, jest ono prowadzone przez Komisję w następnej kadencji Sejmu.

Zgodnie z nowymi regulacjami prawo wnoszenia poprawek do projektów ustaw w czasie drugiego czytania przysługuje wnioskodawcy, Komisji do spraw Petycji, grupie co najmniej 15 posłów, przewodniczącemu klubu lub koła lub upoważnionemu przez niego wiceprzewodniczącemu - w imieniu klubu lub koła - oraz Radzie Ministrów.

Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 12 czerwca 2015 r. w sprawie ustanowienia dnia 1 lipca Dniem Sejmu Polskiego

W uchwale podkreślono, że l lipca 1569 r. na Sejmie w Lublinie zawarto unię realną pomiędzy Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim. Nadawała ona relacjom polsko-litewskim nowy, doskonalszy kształt i zapoczątkowała okres potęgi i chwały Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

Sejm, złożony z Senatu i Izby Poselskiej, wzmocniony przez przedstawicieli Litwy, przez długie lata stanowił centrum decyzyjne rozległego państwa, przy jednoczesnym zapewnieniu godnej reprezentacji obu narodów.

Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, nawiązując do świetnej tradycji parlamentaryzmu doby złotego wieku, wyraża uznanie dla jego historycznych dokonań i ustanawia dzień l lipca Dniem Sejmu Polskiego.

Wchodzą w życie 26 czerwca 2015 r.

- Ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 11 czerwca 2015 r., poz. 789).

: Nowelizacja zmienia przepis wskazujący ministra odpowiedzialnego za podział środków z budżetu państwa przeznaczonych na dofinansowanie zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie przebudowy, budowy oraz remontów dróg powiatowych i gminnych (art. 42 ust. 9 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego). Otóż ministra zajmującego się sprawami administracji publicznej zastąpił minister właściwy do spraw transportu. Jak podkreślono w uzasadnieniu do projektu nowelizacji ustawy, zmiana organu prowadzącego program przebudowy dróg lokalnych wynika z kompetencji ministra zajmującego się transportem w zakresie koordynacji działań dotyczących rozwoju sieci dróg lokalnych.

Nie ulegają natomiast zmianie forma wsparcia jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg lokalnych (dofinansowanie w drodze dotacji celowej) oraz zakres przedmiotowy tej pomocy (przebudowa, budowa oraz remont dróg powiatowych i gminnych).

Jednocześnie zgodnie z przepisem przejściowym podziału i rozliczenia środków przeznaczonych w 2015 roku na dofinansowanie zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie przebudowy, budowy lub remontów dróg powiatowych i gminnych dokonuje się na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów.

- Rozporządzenie ministra gospodarki z 14 maja 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań jakościowych dla biokomponentów, metod badań jakości biokomponentów oraz sposobu pobierania próbek biokomponentów (Dz.U. z 11 czerwca 2015 r., poz. 780).

: Zgodnie z art. 22 ust. 6 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych minister gospodarki określa m.in. wymagania jakościowe dla biokomponentów, biorąc pod uwagę stan wiedzy technicznej oraz postanowienia właściwych norm w tym zakresie. Na tej podstawie wydane zostało rozporządzenie ministra gospodarki z 17 grudnia 2010 r. w sprawie wymagań jakościowych dla biokomponentów, metod badania jakości biokomponentów oraz sposobu pobierania próbek biokomponentów (Dz.U. nr 249, poz. 1668). Określa ono wspomniane wymagania dla dwóch rodzajów biokomponentów, czyli bioetanolu oraz estrów metylowych kwasów tłuszczowych.

Ponieważ wymieniona wyżej ustawa została znowelizowana, rozporządzenie z 2010 r. wymagało dostosowania do nowych przepisów. Nowelizacja ustawy wdrożyła bowiem regulacje dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE. Konieczność wdrożenia dyrektywy spowodowała w szczególności rozszerzenie obowiązującej definicji biokomponentów m.in. o biowęglowodory ciekłe.

Definicja biowęglowodorów ciekłych została skonstruowana w taki sposób, aby umożliwić zakwalifikowanie do tej kategorii produktów pochodzących z wielu różnorodnych technologii. Zmienione rozporządzenie określa zatem wymagania jakościowe, metody badania jakości oraz sposób poboru próbek dla nowego rodzaju biokomponentu, tzn. biowęglowodorów ciekłych.

krzysztof.tomaszewski@infor.pl