Ustawa z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (cz. VII)
Ustawa o odpadach określa środki służące ochronie środowiska, życia i zdrowia ludzi zapobiegające i zmniejszające negatywny wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi wynikający z wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi oraz ograniczające ogólne skutki użytkowania zasobów i poprawiające efektywność takiego użytkowania. Komentarz przybliża tę skomplikowaną problematykę. Część VII obejmuje artykuły od 129 do 154. Zapraszamy do lektury!
(Dz.U. z 2013 r. poz. 21, 888 i 1238)
DZIAŁ VIII - c.d.
Rozdział 1 - c.d.
Składowanie odpadów
1. Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaje, na wniosek zarządzającego składowiskiem, marszałek województwa, a w przypadku przedsięwzięć i zdarzeń na terenach zamkniętych - regionalny dyrektor ochrony środowiska. Właściwość miejscową organu określa się według miejsca lokalizacji składowiska odpadów.
2. Wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;
2) informację o uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie składowiska odpadów;
3) informację o proponowanej formie i wysokości zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 125.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się:
1) instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;
2) dokumenty potwierdzające posiadanie tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której będzie zlokalizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną;
3) kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska odpadów w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.
4. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów obejmuje fazę eksploatacyjną oraz fazę poeksploatacyjną i zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska odpadów;
2) określenie typu składowiska odpadów;
3) określenie, czy na składowisku odpadów, którego dotyczy instrukcja, jeżeli jest to składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zostały wydzielone części, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów niebezpiecznych;
4) rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania na składowisku odpadów;
5) roczną i całkowitą masę odpadów dopuszczonych do składowania;
6) docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska odpadów;
7) rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku odpadów, zamiast innych materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia;
8) wyszczególnienie urządzeń technicznych niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania składowiska odpadów;
9) wyszczególnienie aparatury kontrolno-pomiarowej wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych;
10) określenie sposobu składowania poszczególnych rodzajów odpadów;
11) określenie rodzaju i grubości stosowanej warstwy izolacyjnej;
12) określenie godzin otwarcia składowiska odpadów;
13) określenie sposobu zabezpieczenia składowiska odpadów przed dostępem osób nieuprawnionych;
14) określenie procedury przyjęcia odpadów na składowisko odpadów;
15) określenie sposobów i częstotliwości prowadzonych badań, o których mowa w art. 117;
16) określenie planu awaryjnego, w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska odpadów;
17) sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego rekultywacji;
18) inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i nadzoru nad składowiskiem odpadów w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.
5. Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
6. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany posiadać instrukcję prowadzenia składowiska odpadów do czasu zakończenia fazy poeksploatacyjnej składowiska.
7. Na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, organ o którym mowa w ust. 1, po zakończeniu fazy poeksploatacyjnej, wydaje decyzję o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
●Decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów to ostatnia z wymaganych przepisem art. 128 nowej ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2013 r. poz. 21 z późn. zm.; dalej: n.u.o.) decyzji, którą musi uzyskać zarządzający składowiskiem odpadów na jego prowadzenie po uzyskaniu pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów i po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie składowiska. Taka kolejność uzyskiwania tych decyzji jest jednoznacznie określona w art. 128 n.u.o. Decyzję tę zarządzający składowiskiem musi mieć do czasu zakończenia fazy poeksploatacyjnej składowiska, a więc jeszcze przez 30 lat od zakończenia rekultywacji składowiska.
Instrukcja prowadzenia składowiska odpadów stanowi załącznik do tej decyzji. Instrukcja została wprowadzona zamiast dotychczasowej instrukcji eksploatacji składowiska odpadów, obejmującej tylko fazę eksploatacyjną, która wymagana była według nieobowiązującej już starej ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 185, poz. 1243 z późn. zm.; dalej: s.u.o.).
Prowadzenie składowiska odpadów według art. 124 ust. 3 n.u.o. obejmuje wszystkie działania podejmowane w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska odpadów, w tym jego monitoringu. Dlatego instrukcja prowadzenia składowiska odpadów musi obejmować fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną. Nowa instrukcja, podobnie jak dotychczasowa, obejmuje (art. 129 ust. 4 n.u.o.):
- dane zarządzającego składowiskiem odpadów (imię i nazwisko lub nazwa oraz adres zamieszkania lub siedziby),
- adres składowiska odpadów i jego typ,
- określenie, czy na składowisku zostały wydzielone części, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów niebezpiecznych (dotyczy tylko składowisk odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne),
- rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania,
- urządzenia techniczne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składowiska,
- aparaturę kontrolno-pomiarową wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych,
- sposób składowania poszczególnych rodzajów odpadów,
- rodzaj i grubość stosowanej warstwy izolacyjnej,
- godziny otwarcia składowiska,
- sposób zabezpieczenia składowiska przed dostępem osób nieuprawnionych,
- procedurę przyjęcia odpadów na składowisko,
- sposób i częstotliwość prowadzonych badań laboratoryjnych potwierdzających spełnienie kryteriów dopuszczenia do składowania na składowisku danego typu określonych w rozporządzeniu (maksymalnie do 23 stycznia 2015 r. kryteria te na podstawie przepisu przejściowego art. 250 ust. 1 n.u.o. określa dotychczasowe rozporządzenie ministra gospodarki z 8 stycznia 2013 r. w sprawie kryteriów oraz procedur dopuszczania odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu - Dz.U. poz. 38),
- plan awaryjny, w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska;
oraz niewymagane wcześniej dane i informacje:
- roczną i całkowitą masę odpadów dopuszczonych do składowania,
- docelową rzędną (maksymalną wysokość składowania) i pojemność składowiska odpadów,
- rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na tym składowisku zamiast innych materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia,
- sposób technicznego zamknięcia składowiska odpadów i kierunek jego rekultywacji,
- inne działania prowadzone na składowisku odpadów dotyczące prowadzenia i nadzoru nad składowiskiem odpadów w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania.
Przy czym rodzaje odpadów oraz sposób ich użycia do wykonania warstwy izolacyjnej, budowy tymczasowych dróg dojazdowych, budowy skarp, w tym obwałowań, kształtowania korony składowiska, porządkowania i zabezpieczenia przed erozją wodną i wietrzną skarp i powierzchni korony, rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, wykonywania okrywy rekultywacyjnej, tj. biologicznej, określa rozporządzenie ministra środowiska z 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów (Dz.U. poz. 523). Odzysk odpadów prowadzony w fazie eksploatacyjnej, a więc do zakończenia rekultywacji składowiska, należy według n.u.o. traktować jako odzysk w instalacji. Inaczej było według s.u.o., która odzysk odpadów do rekultywacji składowiska traktowała jako odzysk poza instalacją, gdyż rekultywacja nie była uwzględniana jako faza eksploatacji składowiska (czyli eksploatacji instalacji).
●Decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydaje się na wniosek zarządzającego składowiskiem.
Wniosek musi zawierać:
- dane dotyczące zarządzającego składowiskiem,
- adres składowiska odpadów,
- informację o uzyskanym pozwoleniu na użytkowanie składowiska,
- proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń (jeżeli jeszcze nie jest ustanowione takie zabezpieczenie).
Do wniosku należy dołączyć:
- instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,
- dokumenty potwierdzające posiadanie przez zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością (jest to nowy wymóg), na której będzie zlokalizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną;
- kopię świadectwa stwierdzającego kwalifikacje kierownika składowiska odpadów w dziedzinie gospodarowania odpadami w zakresie składowania odpadów (według art. 245 n.u.o. świadectwa uzyskane na podstawie s.u.o. są nadal ważne).
Opłata skarbowa za wydanie tej decyzji wynosi 505 zł.
Decyzję tę wydaje właściwy dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów marszałek województwa, a w przypadku składowiska na terenach zamkniętych - regionalny dyrektor ochrony środowiska (dalej: RDOŚ). Decyzji tej nie wydaje starosta, jak było według s.u.o. w przypadku decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów.
Do postępowania w sprawie wydania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów nie stosuje się art. 31 kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 267; dalej: k.p.a.), a więc przepisu dotyczącego udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym, i stronami tego postępowania nie są właściciele nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której będzie prowadzone składowanie odpadów (art. 170 n.u.o.). Trzeba mieć na uwadze, że na wcześniejszym etapie istnieje możliwość udziału społeczeństwa (organizacji społecznych, sąsiadów i innych) odpowiednio na podstawie art. 30 lub 44 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1235 z późn. zm.; dalej: u.o.o.ś.):
- podczas postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego składowiska odpadów w związku z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla takiego przedsięwzięcia, a także
- podczas postępowania w sprawie wydania pozwolenia zintegrowanego na eksploatację składowiska, gdyż wówczas ma zastosowanie art. 44 u.o.o.ś., do którego odsyła art. 185 ust. 2a ustawy z 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1232 z późn. zm.; dalej: p.o.ś.).
●Po zakończeniu fazy poeksploatacyjnej, a więc po 30 latach od zakończenia rekultywacji składowiska, zarządzający nim może złożyć wniosek do organu właściwego do wydania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów o wydanie decyzji o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, a po jej uzyskaniu wolno mu złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń (art. 131 ust. 3 n.u.o.). Organ nie może z urzędu stwierdzić wygaśnięcia decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, gdy zarządzający składowiskiem nie złożył wniosku. Tylko w przypadku wydawania decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, na podstawie art. 135 ust. 4 n.u.o., orzeka o wygaśnięciu dotychczasowej decyzji.
●Zarządzający składowiskiem odpadów podlega według art. 189 ust. 2 pkt 10 n.u.o. karze aresztu albo grzywny, gdy nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie utrzymywania i prowadzenia składowiska w sposób zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących jego wyposażenie oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowych, a także wymagań ochrony środowiska, zgodnie z instrukcją prowadzenia składowiska odpadów i decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.
●Ponadto przepisy związane z sankcjami za brak albo naruszenie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zawiera również p.o.ś., a mianowicie:
- art. 293 ust. 1 - za składowanie odpadów bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów podmiot korzystający ze środowiska ponosi opłaty podwyższone w wysokości 0,05 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą dobę składowania;
- art. 298 w ust. 1 pkt 4 i art. 309 ust. 2 - za naruszenie warunków decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów co do rodzaju i sposobów składowania odpadów wojewódzki inspektor ochrony środowiska (dalej: WIOŚ) wymierza administracyjną karę pieniężną w wysokości 0,1 jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie odpadów na składowisku za każdą dobę składowania;
- art. 319 ust. 3 - jeżeli odroczeniu podlegały opłaty albo kary wymierzone w związku ze składowaniem bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów albo wymierzone za przekroczenie warunków określonych w decyzji, w razie terminowego zrealizowania przedsięwzięcia właściwy organ stwierdza, w drodze decyzji, umorzenie odroczonych opłat albo kar.
1. Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów może określić dodatkowe wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów.
2. W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, zatwierdza również wysokość i formę zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 125.
●Według n.u.o., inaczej niż było dotychczas, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów:
- mogą być określone dodatkowe wymagania związane ze specyfiką składowania odpadów (według s.u.o. dodatkowe wymagania były obligatoryjne);
- zatwierdzana jest wysokość i forma (depozyt, gwarancja bankowa, gwarancja ubezpieczeniowa lub polisa ubezpieczeniowa) zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku w związku z prowadzeniem składowiska odpadów (według s.u.o. określenie wysokości i formy zabezpieczenia roszczeń było w pozwoleniu na budowę, ale takie rozwiązanie było krytykowane).
●W decyzji tej nie zatwierdza się wysokości i formy zabezpieczenia roszczeń, gdy jest już ustanowione takie zabezpieczenie:
- według s.u.o. - na podstawie pozwolenia na budowę składowiska przed 23 stycznia 2013 r., gdyż według przepisu przejściowego art. 239 n.u.o. ustanowione zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń według n.u.o.,
- według n.u.o. - na podstawie wydanej wcześniej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, a ta decyzja jest kolejna.
1. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń nie później niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów stała się ostateczna.
2. Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres zarządzania przez niego składowiskiem odpadów.
3. Zarządzający składowiskiem odpadów, po uzyskaniu decyzji o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, o której mowa w art. 129 ust. 7, może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.
4. W przypadku wystąpienia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w rozumieniu ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie, właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, orzeka, w drodze decyzji, o przeznaczeniu środków z zabezpieczenia roszczeń na usunięcie tych skutków, o ile działań tych nie wykonał na własny koszt zarządzający składowiskiem odpadów.
●Zgodnie z art. 125 n.u.o. zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany do ustanowienia zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku. Z kolei art. 131 n.u.o. stanowi, że zarządzający składowiskiem odpadów:
- musi ustanowić zabezpieczenie roszczeń w ciągu 3 miesięcy od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca instrukcję prowadzenia składowiska odpadów stała się ostateczna, a więc w zależności od formy zabezpieczenia roszczeń zatwierdzonej w decyzji zobowiązany jest:
a) wpłacić na odrębny rachunek bankowy wskazany w decyzji - w przypadku depozytu,
b) złożyć do organu wydającego decyzję - gwarancję bankową, gwarancję ubezpieczeniową lub polisę ubezpieczeniową;
- musi utrzymywać ustanowione zabezpieczenie roszczeń przez okres zarządzania składowiskiem;
- musi przeznaczyć środki z zabezpieczenia roszczeń na usunięcie negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku w wysokości określonej w decyzji, gdy działań tych nie wykona na własny koszt;
- może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń, ale dopiero po uzyskaniu na swój wniosek po zakończeniu fazy poeksploatacyjnej decyzji o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów (art. 129 ust. 7 n.u.o.).
●Ustanowione przed 23 stycznia 2013 r. zabezpieczenia roszczeń dla istniejących składowisk odpadów stają się zabezpieczeniami roszczeń według n.u.o. (art. 239 n.u.o.), a więc nie jest wymagane nowe ustanawianie zabezpieczenia roszczeń, ale ich zwrot możliwy jest według nowych przepisów po fazie poeksploatacyjnej (po 30 latach po rekultywacji składowiska), a nie - jak miało to miejsce na podstawie art. 54 ust. 15 s.u.o. - po wykonaniu obowiązków określonych w decyzji o zgodzie na zamknięcie składowiska.
Na stanowisku kierownika składowiska odpadów zarządzający składowiskiem odpadów zatrudnia osobę posiadającą świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.
●Kierownik składowiska odpadów, zatrudniony przez zarządzającego składowiskiem, musi mieć świadectwo stwierdzające kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów, a więc w zakresie składowania odpadów. Świadectwa uzyskane na podstawie s.u.o. są nadal ważne (art. 245 n.u.o.). Zarządzający składowiskiem podlega karze aresztu albo grzywny, jeżeli na takim stanowisku zatrudni osobę nieposiadającą takiego świadectwa (art. 190 n.u.o.).
●Świadectwo (albo jego kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem) zarządzający składowiskiem odpadów musi dołączyć do wniosku o wydanie:
- zezwolenia na przetwarzanie odpadów (art. 42 ust. 5 n.u.o.),
- decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów (art. 129 ust. 3 pkt 3 n.u.o.).
W przypadku gdy z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika brak możliwości monitorowania wód powierzchniowych, podziemnych lub gazu składowiskowego, właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, może określić odrębny zakres prowadzenia monitoringu danego składowiska odpadów, odstępując od wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 124 ust. 6 pkt 2.
●W decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ może odstąpić od wymogów rozporządzenia ministra środowiska z 30 kwietnia 2013 r. w sprawie składowisk odpadów (Dz.U. poz. 523), określając odrębny zakres prowadzenia monitoringu danego składowiska odpadów.
Dopuszczalne jest to jedynie wtedy, gdy z przeglądu ekologicznego lub dokumentacji hydrogeologicznej wynika brak możliwości monitorowania:
- wód powierzchniowych,
- wód podziemnych,
- gazu składowiskowego.
Właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, odmawia, w drodze decyzji, zatwierdzenia instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, w przypadku gdy:
1) zarządzający składowiskiem odpadów nie posiada tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami, związanymi z prowadzeniem tego składowiska, w okresie obejmującym fazę eksploatacyjną i poeksploatacyjną;
2) sposób prowadzenia składowiska odpadów jest sprzeczny z pozwoleniem na budowę;
3) sposób prowadzenia składowiska odpadów mógłby powodować zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska;
4) kierownik składowiska odpadów nie posiada świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami, odpowiednie do prowadzonych procesów przetwarzania odpadów.
●Zarządzający składowiskiem odpadów nie może uzyskać decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, gdy:
- nie posiada w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska;
- sposób prowadzenia składowiska odpadów:
a) jest sprzeczny z pozwoleniem na budowę,
b) mógłby powodować zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska;
- zatrudnia na stanowisku kierownika składowiska osobę nieposiadającą świadectwa stwierdzającego kwalifikacje w zakresie gospodarowania odpadami (w zakresie składowania odpadów).
Przy czym prowadzenie składowiska odpadów obejmuje wszystkie działania podejmowane w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska, w tym jego monitoring (art. 124 ust. 3 n.u.o.).
●Odmowa, w powyższych przypadkach, następuje w drodze decyzji.
1. Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za całokształt działalności składowiska odpadów i jest obowiązany do realizacji wszystkich obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów i decyzji, o których mowa w art. 128.
2. Zarządzający składowiskiem odpadów utrzymuje i prowadzi składowisko odpadów w sposób zapewniający właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska odpadów oraz zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowych, a także wymagań ochrony środowiska, zgodnie z instrukcją prowadzenia składowiska odpadów i decyzją zatwierdzającą tę instrukcję.
3. Zmiany na składowisku odpadów, o których mowa w art. 129 ust. 4 pkt 2-7, 9-11 i 17, wymagają wydania decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
4. W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, orzeka o wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
●Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi odpowiedzialność za;
- całokształt działalności składowiska;
- realizację wszystkich obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów i posiadanych decyzji:
a) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,
b) pozwolenia na użytkowanie składowiska,
c) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;
- utrzymanie i prowadzenie składowiska zgodnie z powyższą instrukcją i decyzją zatwierdzającą tę instrukcję (pod groźbą kary aresztu albo grzywny - art. 189 ust. 2 pkt 10 n.u.o.):
a) zapewniając właściwe funkcjonowanie urządzeń technicznych stanowiących wyposażenie składowiska,
b) zapewniając zachowanie wymagań sanitarnych, bezpieczeństwa i higieny pracy, przeciwpożarowych oraz wymagań ochrony środowiska;
- uzyskanie nowej decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów w przypadku zmian na składowisku dotyczących informacji, które powinna zawierać instrukcja, wymienionych w art. 129 ust. 4 pkt 2-7, 9-11 i 17 n.u.o. , a więc takich jak:
a) typ składowiska,
b) czy na składowisku zostały wydzielone części, na których mają być składowane określone rodzaje odpadów niebezpiecznych (dotyczy składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne),
c) rodzaje odpadów przeznaczonych do składowania,
d) roczna i całkowita masa odpadów dopuszczonych do składowania,
e) docelowa rzędna (maksymalna wysokość składowania) i pojemność składowiska,
f) rodzaje odpadów, które mogą zostać użyte na składowisku zamiast innych materiałów, w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, oraz sposób ich użycia,
g) aparatura kontrolno-pomiarowa wraz ze schematem rozmieszczenia punktów pomiarowych,
h) sposób składowania poszczególnych rodzajów odpadów,
i) rodzaj i grubość stosowanej warstwy izolacyjnej,
j) sposób technicznego zamknięcia składowiska i kierunek jego rekultywacji.
●W decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów organ orzeka o wygaśnięciu dotychczasowej decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
●Według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie składowisk:
- nowa instrukcja (i nowa decyzja) wymagana jest np. w przypadku dopuszczenia do składowania rodzajów i ilości odpadów, które nie zostały uwzględnione w pozwoleniu na budowę, przy czym należy zwrócić uwagę, czy zmiany te nie będą powodowały konieczności zmiany sposobu użytkowania składowiska;
- w decyzji zmieniającej decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów powinny zostać zatwierdzone zmiany w prowadzeniu składowiska wykraczające poza zmiany wymienione w art. 135 ust. 3 n.u.o., a więc dotyczące informacji, które powinna zawierać instrukcja, wymienionych w art. 129 ust. 4 pkt 1, 8, 12-16 i 18 n.u.o., takich jak:
a) imię i nazwisko lub nazwa podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby oraz adres składowiska,
b) urządzenia techniczne niezbędne do prawidłowego funkcjonowania składowiska,
c) godziny otwarcia składowiska,
d) sposób zabezpieczenia składowiska przed dostępem osób nieuprawnionych,
e) procedury przyjęcia odpadów na składowisko,
f) sposób i częstotliwość prowadzonych badań potwierdzających spełnienie kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów danego typu,
g) plan awaryjny, w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska,
h) inne działania prowadzone na składowisku dotyczące prowadzenia i nadzoru nad składowiskiem w celu zapewnienia jego prawidłowego funkcjonowania;
- nie można uzyskać zmiany starej decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów wydanej na podstawie s.u.o., gdyż zarządzający musi złożyć wniosek o wydanie decyzji zatwierdzającej nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów zgodnie z przepisem przejściowym art. 240 ust. 1 n.u.o. w terminie do 23 stycznia 2015 r.
Zarządzającym gminnym składowiskiem odpadów nie może być jednostka sektora finansów publicznych. Gmina może utworzyć podmiot niebędący taką jednostką w celu prowadzenia gminnego składowiska odpadów lub powierzyć wykonywanie praw i obowiązków zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236).
●W art. 124 ust. 3 i 4 n.u.o. doprecyzowano, że składowisko odpadów prowadzi zarządzający składowiskiem odpadów, co obejmuje wszystkie działania podejmowane w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej dotyczące funkcjonowania składowiska, w tym jego monitoring. Przy czym zarządzający zobowiązany jest też do prowadzenia monitoringu w fazie przedeksploatacyjnej.
●Z kolei w art. 136 n.u.o. wprowadzono nowy przepis, według którego zarządzający gminnym składowiskiem odpadów nie może być jednostką sektora finansów publicznych.
Ma to ścisły związek z nowym obowiązkiem wprowadzonym w art. 137 n.u.o., wymagającym od zarządzającego składowiskiem odpadów utworzenia funduszu rekultywacyjnego w celu gromadzenia środków pieniężnych m.in. na realizację obowiązków związanych z zamknięciem i rekultywacją składowiska. Obowiązku tego nie byłby w stanie spełnić zarządzający będący jednostką sektora finansów publicznych, gdyż taka jednostka nie ma możliwości realizacji obowiązków związanych z utworzeniem takiego funduszu, a w szczególności z kumulacją środków.
Dlatego w przypadku tworzenia składowiska przez gminę (a więc jednostkę sektora finansów publicznych) do prowadzenia tego składowiska gmina może:
- utworzyć podmiot niebędący jednostką sektora finansów publicznych (np. spółkę prawa handlowego nawet ze 100-proc. udziałem gminy),
- powierzyć, w drodze umowy, wykonywanie praw i obowiązków zarządzającego tym składowiskiem podmiotowi niebędącemu jednostką sektora finansów publicznych (np. osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającym osobowości prawnej).
To samo dotyczy składowisk odpadów tworzonych przez związki międzygminne, gdyż według art. 73a ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) do gospodarki finansowej związku międzygminnego stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce finansowej gmin.
●Według przepisu przejściowego art. 243 n.u.o. w przypadku istniejących gminnych składowisk, które są zarządzane przez gminną jednostkę sektora finansów publicznych, gmina musi dostosować się do przepisów art. 136 n.u.o. do 23 stycznia 2014 r., co nie oznacza, że gmina nie może pozostać właścicielem takiego składowiska.
Po tym terminie organ może odmówić zarządzającemu składowiskiem odpadów wydania lub zmiany pozwolenia zintegrowanego, pozwolenia na użytkowanie składowiska czy decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia istniejącego składowiska odpadów, jeżeli zarządzający składowiskiem nadal jest jednostką sektora finansów publicznych, a więc nie spełnia warunku określonego w art. 136 n.u.o.
1. Cena za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów uwzględnia w szczególności koszty budowy, prowadzenia, w tym zamknięcia i rekultywacji, oraz nadzoru, w tym monitoringu składowiska odpadów.
2. Z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów tworzy fundusz rekultywacyjny, na którym gromadzi środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem, rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem. Środki są odprowadzane na fundusz w wysokości wystarczającej do pokrycia kosztów, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem kosztów budowy.
3. Fundusz rekultywacyjny może mieć formę odrębnego rachunku bankowego, rezerwy lub gwarancji bankowej.
4. Z dniem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów stała się ostateczna, zarządzający składowiskiem odpadów może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym na realizację obowiązków, o których mowa w ust. 2.
5. Funduszem rekultywacyjnym zarządza zarządzający składowiskiem odpadów.
6. Zarządzający składowiskiem odpadów podaje do publicznej wiadomości, w tym zamieszcza na stronie internetowej, o ile ją posiada, udział w cenie za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów środków odprowadzanych na fundusz rekultywacyjny, o którym mowa w ust. 2.
7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się do podmiotu zarządzającego gminnym składowiskiem odpadów, o którym mowa w art. 136.
●Nowością jest obowiązek utworzenia funduszu rekultywacyjnego dla każdego składowiska odpadów, który może mieć formę:
- odrębnego rachunku bankowego,
- rezerwy,
- gwarancji bankowej.
Na funduszu tym gromadzi się środki pieniężne na realizację obowiązków związanych z zamknięciem składowiska, jego rekultywacją, a także nadzorem, w tym monitoringiem. Przepis nie narzuca wysokości środków, jakie powinny być odprowadzane na fundusz, a jedynie określa, że powinny zagwarantować pokrycie kosztów związanych z realizacją tych działań.
●Obowiązek utworzenia funduszu rekultywacyjnego nałożono na zarządzającego składowiskiem, z tym że w przypadku gminnego składowiska obowiązek dotyczy zarządzającego niebędącego jednostką sektora finansów publicznych.
Zarządzający składowiskiem odpadów:
- tworzy fundusz z dniem rozpoczęcia przyjmowania odpadów na składowisko,
- zarządza funduszem w fazie eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej,
- podaje do publicznej wiadomości udział środków odprowadzanych na fundusz w cenie za przyjęcie odpadów do składowania,
- może przeznaczyć środki zgromadzone na funduszu na realizację obowiązków związanych ze składowiskiem, gdy decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów albo decyzja o zamknięciu składowiska odpadów stanie się ostateczna.
Według przepisu przejściowego art. 244 n.u.o. zarządzający składowiskiem odpadów powinien utworzyć fundusz rekultywacyjny do 23 lipca 2013 r.
●Cena za przyjęcie odpadów do składowania na składowisku odpadów powinna w szczególności uwzględniać, oprócz kosztów budowy składowiska i bieżącego prowadzenia składowiska, również koszty realizacji obowiązków związanych z zamknięciem składowiska, jego rekultywacją, a także nadzorem, w tym monitoringiem.
Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany powiadomić niezwłocznie wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego o stwierdzonych na składowisku odpadów zmianach obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska lub dla życia lub zdrowia ludzi.
●Jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów stwierdzi, że na składowisku wystąpiły zmiany parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska lub dla życia lub zdrowia ludzi, to musi niezwłocznie powiadomić o tym WIOŚ lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.
Niespełnienie tego obowiązku grozi karą aresztu albo grzywny (art. 189 ust. 2 pkt 11 n.u.o.) i wydaniem decyzji WIOŚ o wstrzymaniu użytkowania składowiska (art. 140 ust. 1 pkt 1).
1. W przypadku stwierdzenia na składowisku odpadów zmian obserwowanych parametrów, wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, w drodze decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych do ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska.
2. Po ustaleniu przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska wojewódzki inspektor ochrony środowiska określa, w drodze decyzji, zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.
3. W decyzji, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor ochrony środowiska uwzględnia w szczególności plan awaryjny, o którym mowa w art. 129 ust. 4 pkt 16.
4. W przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2, wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.
●Tak jak dotychczas WIOŚ określi w decyzjach wydanych z urzędu zakres i harmonogram działań niezbędnych do:
- ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń dla środowiska;
- usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska z uwzględnieniem zawartego w instrukcji prowadzenia składowiska odpadów planu awaryjnego określonego w szczególności na wypadek wykrycia zmian w jakości wód gruntowych z powodu emisji substancji ze składowiska odpadów.
Decyzjom tym WIOŚ może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem.
●Decyzje powyższe wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny w przypadku zmian obserwowanych parametrów wskazujących na możliwość wystąpienia lub powstanie zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi.
1. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów w przypadku stwierdzenia:
1) niedopełnienia przez zarządzającego składowiskiem odpadów obowiązków, o których mowa w art. 138, lub
2) niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 139 ust. 2.
2. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków wynikających z decyzji, o której mowa w art. 139 ust. 2, decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska wydaje państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.
3. W decyzjach, o których mowa w ust. 1 i 2, określa się termin wstrzymania użytkowania składowiska odpadów. Termin ten nie może być późniejszy niż rok od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
4. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 2, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia, zdrowia ludzi lub dla środowiska, może ustalić, w drodze postanowienia, termin do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, zawieszając na ten czas postępowanie. Ustalony termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia.
5. W przypadku nieusunięcia nieprawidłowości w ustalonym terminie odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny wstrzyma, w drodze decyzji, użytkowanie składowiska odpadów.
6. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny, na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów, po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska odpadów, wyraża, w drodze decyzji, zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów. Zarządzający składowiskiem odpadów może wznowić użytkowanie składowiska odpadów z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna.
7. Decyzje, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz w art. 139 ust. 1 i 2, są wydawane z urzędu.
8. Odpowiednio wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny decyzjom, o których mowa w ust. 1 i 2 oraz art. 139 ust. 1 i 2, może nadać rygor natychmiastowej wykonalności, kierując się stopniem niewykonania obowiązków oraz zagrożeniem dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska.
●Tak jak dotychczas WIOŚ z urzędu wyda decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów, gdy stwierdzi, że zarządzający składowiskiem odpadów:
- nie powiadomił o zmianach parametrów na składowisku wskazujących na możliwość wystąpienia zagrożeń dla środowiska,
- nie wykonał obowiązków wynikających z decyzji określającej zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska.
●Podobnie też państwowy wojewódzki inspektor sanitarny z urzędu wyda decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów, gdy stwierdzi, że zarządzający składowiskiem odpadów nie wykonał obowiązków wynikających z decyzji określającej zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla życia lub zdrowia ludzi. Wynika to z wykładni celowościowej, a nie z literalnego brzmienia przepisu art. 140 ust. 2, który odsyła do art. 139 ust. 2 bez odniesienia się do art. 139 ust. 4.
●Decyzji o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów wolno nadać rygor natychmiastowej wykonalności, ale zawsze określa się termin wstrzymania użytkowania składowiska odpadów, który nie może być późniejszy niż rok od dnia, gdy decyzja stała się ostateczna.
●Wszczęte postępowanie w sprawie wydania decyzji o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów zawiesza się na czas usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, który na wniosek zarządzającego składowiskiem odpadów wolno ustalić w drodze postanowienia (dotychczas ustalenie tego terminu następowało w drodze decyzji) odpowiednio przez WIOŚ lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Ustalony termin nie może być dłuższy niż rok od dnia doręczenia postanowienia, a nieusunięcie nieprawidłowości w tym terminie skutkuje wstrzymaniem, w drodze decyzji, użytkowania składowiska odpadów.
●Wznowienie użytkowania składowiska odpadów jest możliwe, gdy kolejno:
- zarządzający składowiskiem odpadów złoży wniosek o zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów do organu, który wydał decyzję o wstrzymaniu użytkowania składowiska,
- organ wyrazi w drodze decyzji zgodę na wznowienie użytkowania po stwierdzeniu, że ustały przyczyny wstrzymania użytkowania składowiska,
- decyzja o zgodzie na wznowienie użytkowania stanie się ostateczna.
Opłata skarbowa za wydanie decyzji o zgodzie na wznowienie użytkowania składowiska odpadów wynosi 100 zł.
1. Decyzja o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza odpowiedzialności zarządzającego składowiskiem odpadów za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi spowodowane niedopełnieniem obowiązków nałożonych na niego niniejszą ustawą lub określonych w decyzjach, o których mowa w art. 139 ust. 1 i 2.
2. Usunięcie przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi odbywa się na koszt zarządzającego składowiskiem odpadów.
3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny przekazuje kopie wydanych decyzji, o których mowa w art. 139 ust. 1 i 2, art. 140 ust. 1, 2 i 6, właściwemu organowi, o którym mowa w art. 129 ust. 1, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.
●Zarządzający składowiskiem odpadów:
- odpowiada za skutki zagrożeń dla środowiska oraz dla życia i zdrowia ludzi spowodowane niedopełnieniem obowiązków nałożonych na niego w n.u.o. lub określonych w decyzji o ustaleniu przyczyn lub w decyzji o usunięciu przyczyn,
- ponosi koszt usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych na składowisku zagrożeń.
Decyzja o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów nie wyłącza tej odpowiedzialności.
●W ciągu 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, WIOŚ lub państwowy wojewódzki inspektor sanitarny przekazuje organowi właściwemu do wydania decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów (marszałkowi województwa/RDOŚ) kopie wydanych decyzji:
- określającej zakres i harmonogram działań niezbędnych do ustalenia przyczyn zmian obserwowanych parametrów oraz możliwych zagrożeń,
- określającej zakres i harmonogram działań niezbędnych do usunięcia przyczyn i skutków stwierdzonych zagrożeń,
- o wstrzymaniu użytkowania składowiska odpadów,
- o zgodzie na wznowienie użytkowania składowiska odpadów.
W przypadku wstrzymania użytkowania składowiska odpadów na okres dłuższy niż rok cofa się zezwolenie na przetwarzanie odpadów.
●Jeżeli zarządzający składowiskiem odpadów nie uzyskał decyzji o zgodzie na wznowienie użytkowania składowiska odpadów w ciągu roku, to po jego upływie właściwy organ w drodze decyzji:
- cofa zezwolenie na przetwarzanie odpadów (art. 142 n.u.o.),
- wygasza pozwolenie zintegrowane (art. 193 ust. 1 pkt 7 i ust. 3 p.o.ś.).
W takim przypadku na wznowienie użytkowania składowiska odpadów zarządzający musi uzyskać:
- zgodę na wznowienie użytkowania składowiska odpadów (na wniosek zarządzającego) wydaną w drodze decyzji odpowiednio przez WIOŚ lub państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego (art. 140 ust. 6 n.u.o.),
- nowe pozwolenie zintegrowane (art. 201 ust. 1 p.o.ś.) albo nowe zezwolenie na przetwarzanie (unieszkodliwianie poprzez składowanie) odpadów (art. 41 ust. 1 n.u.o.).
1. Dopuszcza się wydobywanie odpadów składowanych na składowisku odpadów.
2. Wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów posiadającego instrukcję prowadzenia składowiska odpadów odbywa się na zasadach ustalonych w tej instrukcji.
3. W przypadku wydobywania odpadów ze składowiska odpadów instrukcja prowadzenia składowiska odpadów dodatkowo określa:
1) rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia;
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.
●Tak jak dotychczas, dopuszczone jest wydobywanie odpadów składowanych na składowisku odpadów lub zwałowisku odpadów, ale zmieniły się wymagania formalno-prawne. Według art. 54a s.u.o. na wydobycie odpadów ze składowiska odpadów i ze zwałowiska odpadów wymagane było pozwolenie na wytwarzanie odpadów. Nowe przepisy zaś regulują to odmiennie:
- w art. 143 n.u.o. - w przypadku gdy jest instrukcja prowadzenia składowiska odpadów (a więc dotyczy faz: eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej),
- w art. 144 n.u.o. - w pozostałych przypadkach.
●W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów posiada decyzję zatwierdzającą instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, wydobywanie odpadów ze składowiska możliwe jest na zasadach określonych w tej instrukcji, ale musi ona (podobnie jak dotychczasowa ekspertyza wymagana do uzyskania pozwolenia) dodatkowo określać:
- rodzaj i ilość odpadów przewidzianych do wydobycia,
- techniczny sposób wydobywania odpadów,
- sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko,
- opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko,
- opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.
●Z dniem uzyskania przez zarządzającego składowiskiem decyzji zatwierdzającej taką instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wygaśnie dotychczasowe pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów wydane na podstawie art. 54a s.u.o. (art. 242 ust. 2 i 3 n.u.o.), nawet wtedy gdy pozwolenie to posiada inny podmiot niż zarządzający składowiskiem odpadów.
●W przypadku gdy pozwolenie to posiadał inny podmiot niż zarządzający składowiskiem, to po jego wygaśnięciu nie będzie on mógł już dalej prowadzić wydobywania odpadów, a jedynie zarządzający składowiskiem.
●Za wydobywanie odpadów ze składowiska niezgodnie z zasadami ustalonymi w instrukcji prowadzenia składowiska odpadów WIOŚ wymierzy zarządzającemu składowiskiem odpadów w drodze decyzji administracyjną karę pieniężną w wysokości od 1000 zł do 1 000 000 zł (art. 194 n.u.o.).
●Zgodnie z art. 66 ust. 1 n.u.o. posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej ewidencji. Zwraca się uwagę, że nowe przepisy nie nazywają już procesu wydobywania odpadów wytwarzaniem odpadów, nie wiadomo więc, jaki rodzaj działalności zaznaczyć w karcie ewidencji - W (wytwarzanie odpadów), Zb (zbieranie odpadów), Od (odzysk), Un (unieszkodliwianie odpadów) czy Ok (odbieranie odpadów), według obowiązującego do końca 2014 roku dotychczasowego rozporządzenia ministra środowiska z 8 grudnia 2010 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. nr 249, poz. 1673).
●Zarządzający składowiskiem odpadów, prowadzący na podstawie decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów w fazie poeksploatacyjnej, zobowiązany będzie wprowadzić do 15 marca sprawozdanie (pierwszy raz za rok 2015) do bazy danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami (BDO), która prowadzona będzie przez marszałka województwa (art. 75 ust. 1 pkt 3 i art. 76 n.u.o.). Z kolei sprawozdawczość za lata 2012-2014 jest wymagana na dotychczasowych zasadach i według rozporządzenia ministra środowiska z 8 grudnia 2010 r. w sprawie zakresu informacji oraz wzorów formularzy służących do sporządzania i przekazywania zbiorczych zestawień danych o odpadach, Dz.U. nr 249, poz. 1674 (art. 237 n.u.o.). Zgodnie z tym rozporządzeniem to samo dotyczy wydobywania odpadów ze składowiska odpadów w fazie eksploatacyjnej, z tym że zarządzający składowiskiem odpadów dane o wydobytych odpadach podaje w sprawozdaniu rocznym wraz z pozostałymi informacjami o gospodarowaniu odpadami na składowisku.
●Za składowanie odpadów ponosi się opłatę za korzystanie ze środowiska zgodnie z zasadami określonymi w p.o.ś., z tym że w przypadku gdy w ciągu danego roku kalendarzowego na składowisku odpadów umieszczono i wydobyto odpady tego samego rodzaju, to podstawą do naliczenia tej opłaty jest różnica pomiędzy masą odpadów umieszczonych na składowisku a masą odpadów wydobytych ze składowiska, a jeżeli różnica jest liczbą ujemną, to przyjmuje się wartość 0 (zero) zgodnie z art. 274 ust. 5a p.o.ś.
1. Wydobywanie odpadów:
1) z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,
2) ze zwałowiska odpadów
- wymaga uzyskania zgody na wydobywanie odpadów.
2. Przez zwałowisko odpadów rozumie się miejsce składowania odpadów przemysłowych, dla którego nie było wymagane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o pozwoleniu na budowę.
3. Zgoda na wydobywanie odpadów jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1.
4. Wniosek o wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawiera:
1) imię i nazwisko lub nazwę podmiotu oraz adres zamieszkania lub siedziby;
2) adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów, którego wniosek dotyczy.
5. Do wniosku zainteresowany wydobyciem odpadów dołącza ekspertyzę dotyczącą wydobywania odpadów, która obejmuje w szczególności:
1) rodzaj i szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia;
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.
6. Zgoda na wydobywanie odpadów określa:
1) rodzaj i masę odpadów dopuszczonych do wydobycia;
2) techniczny sposób wydobywania odpadów;
3) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko;
4) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;
5) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.
●Artykuł 144 n.u.o. reguluje wydobywanie odpadów w innych przypadkach niż art. 143 n.u.o., a mianowicie wydobywanie:
- z zamkniętego składowiska odpadów nieposiadającego instrukcji prowadzenia składowiska odpadów (a więc po fazach: eksploatacyjnej i poeksploatacyjnej, czyli co najmniej po 30 latach od zakończenia rekultywacji składowiska i uzyskaniu decyzji o wygaśnięciu decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów;
- ze zwałowiska odpadów (przez które rozumie się miejsce składowania odpadów przemysłowych, dla którego nie było wymagane uzyskanie decyzji dotyczącej lokalizacji lub decyzji o pozwoleniu na budowę).
●W takich przypadkach zainteresowany wydobyciem odpadów musi uzyskać zgodę na wydobywanie odpadów, którą wydaje w drodze decyzji właściwy dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów marszałek województwa (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych). Opłata skarbowa za wydanie tej decyzji wynosi 500 zł. Zainteresowany wydobyciem odpadów zobowiązany jest:
- złożyć wniosek o wydanie zgody na wydobywanie odpadów zawierający:
a) jego dane (imię i nazwisko lub nazwę oraz adres zamieszkania lub siedziby),
b) adres składowiska odpadów albo lokalizację zwałowiska odpadów;
- do wniosku dołączyć ekspertyzę dotyczącą wydobywania odpadów, która obejmuje (podobnie jak dotychczasowa ekspertyza wymagana do uzyskania pozwolenia) w szczególności:
a) rodzaj i szacunkową masę odpadów przewidzianych do wydobycia,
b) techniczny sposób wydobywania odpadów,
c) sposób zapobiegania negatywnemu oddziaływaniu wydobywania odpadów na życie lub zdrowie ludzi oraz na środowisko,
d) opis oddziaływania planowanego wydobywania odpadów na środowisko;
e) opis technicznego zabezpieczenia miejsca po wydobyciu odpadów, a w przypadku zamkniętego składowiska odpadów lub jego części także opis działań rekultywacyjnych.
Zgoda na wydobywanie odpadów określa rodzaj i masę odpadów dopuszczonych do wydobycia oraz pozostałe dane zamieszczone w ekspertyzie.
●Do postępowania w sprawie zgody na wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów nie stosuje się art. 31 k.p.a. (dotyczącego udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym) i stronami tego postępowania nie są właściciele nieruchomości sąsiadujących z nieruchomością, na której będą wydobywane odpady ze składowiska (art. 170 n.u.o.).
●Podmiot prowadzący w fazie poeksploatacyjnej wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów lub zwałowiska odpadów na podstawie zgody na wydobywanie odpadów zobowiązany będzie wprowadzić do 15 marca sprawozdanie (pierwszy raz za rok 2015) do BDO, która prowadzona będzie przez marszałka województwa (art. 75 ust. 1 pkt 3 i art. 76 n.u.o.). Z kolei sprawozdawczość za lata 2012-2014 jest wymagana na dotychczasowych zasadach (art. 237 n.u.o.).
●Jeżeli w przypadkach określonych w art. 144 ust. 1 n.u.o. zostało już wydane pozwolenie na wytwarzanie odpadów w zakresie wydobywania odpadów na podstawie art. 54a s.u.o., to w myśl przepisu przejściowego art. 242 ust. 2 n.u.o. zachowuje ono ważność na czas, na jaki zostało wydane. Jednak podmiot je posiadający musi do 23 stycznia 2015 r. złożyć wniosek o zmianę tego pozwolenia, dołączając ekspertyzę, w celu dostosowania go do przepisów n.u.o.
●Wydobywanie odpadów ze składowiska lub zwałowiska odpadów niezgodnie z decyzją wyrażającą zgodę na wydobywanie odpadów grozi administracyjną karą pieniężną w wysokości od 1000 zł do 1 000 000 zł wymierzoną przez WIOŚ w drodze decyzji (art. 194 n.u.o.).
●Za składowanie odpadów ponosi się opłatę za korzystanie ze środowiska zgodnie z zasadami określonymi w p.o.ś.
Jednak w przypadku gdy w ciągu danego roku kalendarzowego na składowisku odpadów umieszczono i wydobyto odpady tego samego rodzaju, to podstawą do jej naliczenia jest różnica pomiędzy masami odpadów umieszczonych na składowisku a wydobytych ze składowiska. Jeżeli różnica jest liczbą ujemną, to przyjmuje się wartość 0 (zero) zgodnie z art. 274 ust. 5a p.o.ś.
Całkowite zwolnione z tej opłaty przewidziano w przypadku, gdy na składowisku odpadów zostaną umieszczone odpady wydobyte ze składowiska lub zwałowiska niespełniającego wymagań ochrony środowiska i nawet wtedy, gdy przed umieszczeniem wydobyte odpady zostaną poddane procesom przekształceń biologicznych, fizycznych lub chemicznych (art. 297a p.o.ś.).
●Do art. 144 n.u.o. odwołuje się art. 18 ustawy z 10 lipca 2008 r. o odpadach wydobywczych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1136; dalej: u.o.w.), według którego:
- odpady wydobywcze składowane w obiekcie unieszkodliwiania odpadów wydobywczych mogą być z niego pozyskane po uzyskaniu zgody na wydobywanie odpadów, o której mowa w art. 144 n.u.o.;
- do zgody na wydobywanie odpadów wydobywczych pozyskiwanych z obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych stosuje się przepisy n.u.o., z uwzględnieniem:
a) imienia i nazwiska oraz adresu zamieszkania lub nazwy i adresu siedziby posiadacza odpadów prowadzącego obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,
b) lokalizacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,
c) klasyfikacji obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,
d) informacji niezbędnych do sporządzenia zewnętrznego planu operacyjno-ratowniczego, o którym mowa w art. 37 u.o.w., zgodnie z art. 260 ust. 2 p.o.ś.;
- pozyskiwanie odpadów na powyższych zasadach dotyczy również pozyskiwania odpadów wydobywczych z obiektów unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w których były składowane odpady wydobywcze, a dla których nie było wymagane uzyskanie decyzji lokalizacyjnej lub pozwolenia na budowę.
Przy czym według art. 3 ust. 1 pkt 5-7 u.o.w.:
- obiekt unieszkodliwiania odpadów wydobywczych to obiekt przeznaczony do składowania odpadów wydobywczych w formie stałej, ciekłej, w roztworze lub zawiesinie, w tym hałdy i stawy osadowe, obejmujący tamy lub inne konstrukcje służące do powstrzymywania, zatrzymywania, ograniczania lub umacniania takiego obiektu (oprócz wyrobisk górniczych wypełnianych odpadami wydobywczymi w celach rekultywacyjnych i technologicznych);
- odpady wydobywcze to odpady pochodzące z poszukiwania, rozpoznawania, wydobywania, przeróbki i magazynowania kopalin ze złóż, z tym że odpady przeróbcze to odpady wydobywcze w formie stałej lub szlamu, pozostające po przeróbce kopalin, przeprowadzonej w drodze procesów mechanicznych, fizycznych, biologicznych, termicznych lub chemicznych, a także z połączenia tych procesów.
1. Zakazane jest wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane zmieszane odpady komunalne lub zmieszane odpady komunalne z innymi rodzajami odpadów.
2. Dopuszcza się wydobywanie odpadów, o których mowa w ust. 1, w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, jeżeli:
1) w inny sposób nie można usunąć negatywnego oddziaływania składowiska odpadów na środowisko;
2) jest to konieczne w związku z realizacją planowanego przedsięwzięcia w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
●Zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami (art. 17 i 18 n.u.o.) składowane powinny być wyłącznie te odpady nienadające się do odzysku, których unieszkodliwienie w inny sposób było wykluczone z przyczyn technologicznych lub nie jest uzasadnione z przyczyn ekologicznych lub ekonomicznych. Dlatego też, jeżeli tylko jest taka możliwość, to zalecane i korzystne jest wydobycie ze składowiska uprzednio zdeponowanych odpadów w celu ich odzysku bądź innego unieszkodliwienia.
Zakazane jest jednak wydobycie odpadów ze składowiska, na którym są składowane zmieszane (niesegregowane) odpady komunalne albo składowane są takie odpady wraz z innymi rodzajami odpadów, gdyż - jak zaznaczono w uzasadnieniu do projektu n.u.o. - byłoby to niewłaściwe z merytorycznego punktu widzenia. Skład odpadów zmieszanych stanowi bowiem w Polsce ok. 50 proc. odpadów ulegających biodegradacji, zatem nie nadają się one do ponownego przetwarzania ze względu na procesy rozkładu zachodzące w składowanych odpadach tego typu.
Być może jednak zakaz ten z czasem powinien być zmieniony bądź usunięty, gdyż według art. 9e ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 391 z późn. zm.) podmiot odbierający zmieszane odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany przekazać je do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych (dalej: RIPOK). Natomiast według art. 35 ust. 6 n.u.o. takie odpady powinny być w RIPOK poddane najpierw mechaniczno-biologicznemu przetwarzaniu, a dopiero pozostałości z tego procesu mogą być przekazane na składowisko odpadów.
●Wydobywanie takich odpadów dopuszczone może być warunkowo w przypadku rozbiórki składowiska odpadów, w tym zrekultywowanego składowiska odpadów, gdy:
- inaczej nie sposób wyeliminować jego negatywnego oddziaływania na środowisko,
- trzeba je usunąć w związku z realizacją jakiegoś planowanego przedsięwzięcia rozumianego jako zamierzenie budowlane albo przekształcenie lub zmiana sposobu wykorzystania terenu.
Spełnienie powyższych warunków powinien przeanalizować podczas postępowania administracyjnego właściwy dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów marszałek województwa (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych) w ramach swobody uznania administracyjnego w przypadku dopuszczeniu wydobywania zmieszanych odpadów komunalnych ze składowiska w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania:
- decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów (na podstawie art. 143 n.u.o.),
- decyzji o zgodzie na wydobywanie odpadów (na podstawie art. 144 n.u.o.).
●Organ może odmówić wydania zgody na wydobywanie odpadów - według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie składowisk - na podstawie art. 33 ust. 1 n.u.o., ewentualnie w powiązaniu z konkretnymi wymaganiami wynikającymi z przepisów prawnych, a więc m.in. gdyby stwarzało to zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, a także w przypadku zakazu określonego w art. 145.
1. Zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
2. Zgoda jest wydawana, w drodze decyzji, przez właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, na wniosek złożony przez zarządzającego składowiskiem odpadów.
3. Wniosek o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
4. Jeżeli określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, lub określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem lub tą rekultywacją wymaga zmiany instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany równocześnie z wnioskiem o wydanie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części złożyć wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.
5. Przed wydaniem zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wojewódzki inspektor ochrony środowiska, na wniosek właściwego organu, o którym mowa w art. 129 ust. 1, oraz z udziałem przedstawiciela tego organu przeprowadza kontrolę składowiska odpadów.
6. Kontroli, o której mowa w ust. 5, nie przeprowadza się, jeżeli konieczność zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wynika z zarządzenia pokontrolnego wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska.
●Tak jak dotychczas, zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wymaga uzyskania zgody. Obecnie wydaje ją w drodze decyzji właściwy dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów marszałek województwa (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych). Opłata skarbowa za wydanie tej decyzji wynosi 500 zł.
Do postępowania w sprawie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części nie stosuje się art. 31 k.p.a., dotyczącego udziału organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym (art. 170 n.u.o.).
●Przed wydaniem zgody musi być, tak jak dotychczas, przeprowadzona kontrola składowiska odpadów przez przedstawiciela organu wydającego decyzję oraz WIOŚ (na wniosek tego organu). Kontroli takiej nie przeprowadza się jednak, gdy konieczność zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wynika z zarządzenia pokontrolnego WIOŚ.
●Zarządzający składowiskiem odpadów we wniosku o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części musi:
- podać datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania,
- określić techniczny sposób zamknięcia wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem,
- określić sposób rekultywacji wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją,
- podać termin zakończenia rekultywacji.
●Zarządzający składowiskiem odpadów jest obowiązany równocześnie z tym wnioskiem złożyć wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, ale wówczas gdy w dotychczasowej instrukcji nie jest określony lub jest określony inaczej niż planowany:
- techniczny sposób zamknięcia,
- sposób rekultywacji wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem lub tą rekultywacją.
Chociaż nie ma prawnego obowiązku, to według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r., dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie składowisk, wskazane byłoby wraz z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części złożyć wniosek o zatwierdzenie nowej instrukcji prowadzenia składowiska również w przypadku, gdy dla składowiska obowiązuje dotychczasowa instrukcja eksploatacji składowiska, chociaż jej funkcjonowanie dopuszczalne jest jeszcze do 23 stycznia 2015 r. na podstawie art. 240 ust. 1 n.u.o.
●Według art. 189 ust. 2 pkt 12 i 13 n.u.o. zarządzającemu składowiskiem odpadów grozi kara aresztu albo grzywny, gdy nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie:
- przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami do czasu zamknięcia składowiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów następnemu zarządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią ziemi zgodnie z art. 78 ust. 2 i 3 n.u.o.;
- zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisko odpadów lub jego wydzielonej części w przypadku uzyskania zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
1. Decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części, przy czym data ta nie może być późniejsza niż 3 miesiące od dnia doręczenia tej decyzji;
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;
5) określenie sposobu sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.
2. Zarządzający składowiskiem odpadów zawiadamia właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, oraz wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w decyzji o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów.
●Decyzja o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, podobnie jak decyzja o zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów wydana na podstawie art. 54 s.u.o., musi określać:
- datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania (data ta nie może być późniejsza niż 3 miesiące od dnia doręczenia tej decyzji),
- techniczny sposób zamknięcia wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem,
- sposób rekultywacji wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją,
- sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru,
a także, co jest nowością:
- termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
Ważną zmianą jest to, że obecnie podana w tej decyzji data zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów nie stanowi daty zamknięcia składowiska, tak jak to było według s.u.o. Według art. 123 ust. 2 n.u.o. dniem zamknięcia składowiska odpadów jest dzień zakończenia jego rekultywacji. Chociaż nie ma w tym przepisie mowy o dniu zamknięcia wydzielonej części składowiska odpadów, to biorąc pod uwagę chociażby art. 147 n.u.o., zasadne jest uznać, że jest to dzień zakończenia rekultywacji tej części.
●Według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie składowisk:
- organ może odmówić wyrażenia zgody na zamknięcie składowiska odpadów na podstawie art. 33 ust. 1 n.u.o., ewentualnie w powiązaniu z konkretnymi wymaganiami wynikającymi z przepisów prawnych, a więc m.in. gdyby stwarzało to zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska;
- należy mieć na uwadze, że w związku z uchyleniem s.u.o. brak jest obecnie podstawy prawnej do dokonania w trybie art. 155 k.p.a. zmiany w decyzji o zgodzie na zamknięcie składowiska odpadów wydanej na podstawie s.u.o., gdyż ustawodawca nie przyjął w n.u.o. regulacji, by te decyzje stały się decyzjami w rozumieniu n.u.o.
Wzmiankowany art. 155 k.p.a. stanowi, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.
●Ponadto, jeżeli techniczne zamknięcie składowiska odpadów lub jego rekultywacja odbywa się z wykorzystaniem odpadów, to wymagana jest decyzja uwzględniająca taki odzysk odpadów (według wyjaśnień resortu środowiska z 2 października 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów), a więc odzysk odpadów powinien być określony w pozwoleniu zintegrowanym w przypadku składowisk kwalifikowanych jako instalacja IPPC, a w innych przypadkach - w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.
●O wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w decyzji o wyrażeniu zgody na zamknięcie składowiska odpadów zarządzający składowiskiem odpadów zobowiązany jest, inaczej niż dotychczas, zawiadomić:
- marszałka województwa właściwego dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych),
- WIOŚ.
1. W przypadku gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a zachodzą następujące okoliczności:
1) składowisko odpadów lub jego wydzielona część nie spełnia wymogów technicznych lub formalnych określonych w przepisach prawa lub
2) w wyniku przeprowadzonej kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska stwierdzi, że na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, na którym są składowane odpady komunalne, co najmniej od roku nie są przyjmowane odpady, lub
3) pojemność składowiska odpadów, określona w zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, została zapełniona
- właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, sporządza ekspertyzę dotyczącą zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
2. Ekspertyza dotycząca zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części określa w szczególności:
1) techniczny sposób zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;
2) sposób rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;
3) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.
3. Na podstawie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, z urzędu, wydaje decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
4. Wydając decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części właściwy organ, o którym mowa w art. 129 ust. 1, jednocześnie wydaje, z urzędu, decyzję zatwierdzającą nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
●Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części z urzędu wydaje, podobnie jak dotychczas, właściwy dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów marszałek województwa (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych), gdy zarządzający składowiskiem odpadów nie wystąpił z wnioskiem o wyrażenie zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, a:
- składowisko odpadów lub jego wydzielona część nie spełnia wymogów technicznych lub formalnych określonych w przepisach prawa, lub
- WIOŚ stwierdzi w wyniku kontroli, że co najmniej od roku nie są przyjmowane odpady komunalne na składowisku odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne przeznaczonym dla takich odpadów, lub
- została zapełniona pojemność składowiska odpadów określona w zatwierdzonej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów.
●Decyzję tę organ wydaje na podstawie sporządzonej przez siebie ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, która powinna określać w szczególności:
- techniczny sposób zamknięcia wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem,
- sposób rekultywacji wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją,
- sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.
●Wydając tę decyzję, organ jednocześnie wydaje, również z urzędu, decyzję zatwierdzającą nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, przy czym sam tę instrukcję sporządza. Dotyczy to również, według wyjaśnień resortu środowiska z 19 czerwca 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie składowisk, zamykanych z urzędu składowisk odpadów, które posiadają jedynie dotychczasową decyzję zatwierdzającą instrukcję eksploatacji składowiska wydaną na podstawie s.u.o.
●Według art. 189 ust. 2 pkt 12 i 13 n.u.o. zarządzającemu składowiskiem odpadów grozi kara aresztu albo grzywny, gdy nie dopełnia ciążących na nim obowiązków w zakresie:
- przechowywania dokumentów, na podstawie których jest sporządzane sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami do czasu zamknięcia składowiska odpadów oraz przekazania tych dokumentów następnemu zarządzającemu składowiskiem lub władającemu powierzchnią ziemi, zgodnie z art. 78 ust. 2 i 3 n.u.o.;
- zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisko odpadów lub jego wydzielonej części w przypadku uzyskania decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
1. Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części i instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wraz z decyzją zatwierdzającą tę instrukcję jest obowiązany wykonać zarządzający składowiskiem odpadów.
2. W przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie można zidentyfikować lub egzekucja okazała się bezskuteczna, obowiązanym do wykonania decyzji, o których mowa w ust. 1, jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na lokalizację składowiska odpadów.
3. Władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie decyzji, o których mowa w ust. 1.
4. Decyzja o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części zawiera:
1) datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania na składowisku odpadów lub jego wydzielonej części;
2) określenie technicznego sposobu zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem;
3) określenie sposobu rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją;
4) termin zakończenia rekultywacji składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;
5) sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.
5. Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części wydaje się nie później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wykonania ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części.
6. Przepis art. 147 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
●Decyzja o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części powinna, nieco inaczej niż dotychczas, określać:
- datę zaprzestania przyjmowania odpadów do składowania,
- techniczny sposób zamknięcia wraz z harmonogramem prac związanych z tym zamknięciem,
- sposób rekultywacji wraz z harmonogramem prac związanych z tą rekultywacją,
- termin zakończenia rekultywacji;
- sposób sprawowania nadzoru nad zrekultywowanym składowiskiem odpadów lub jego wydzieloną częścią, w tym monitoringu, oraz warunki wykonywania tego nadzoru.
●Decyzja ta powinna być wydana w ciągu 6 miesięcy od dnia wykonania ekspertyzy dotyczącej zamknięcia.
●Decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części i nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów wraz z decyzją zatwierdzającą tę instrukcję jest obowiązany, inaczej niż dotychczas, wykonać:
- zarządzający składowiskiem odpadów,
- wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na lokalizację składowiska odpadów - ale w przypadku gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie sposób zidentyfikować lub egzekucja okazała się bezskuteczna.
Natomiast władający powierzchnią ziemi jest obowiązany umożliwić wykonanie tych decyzji, a więc nie musi wykonać decyzji o zamknięciu, tak jak to było według s.u.o.
●O wykonaniu prac rekultywacyjnych określonych w decyzji o zamknięciu składowiska odpadów podmiot obowiązany do jej wykonania zobowiązany jest zawiadomić:
- marszałka województwa właściwego dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych),
- WIOŚ.
1. Koszty sporządzenia ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów, o których mowa w art. 148 ust. 1, ponosi zarządzający składowiskiem odpadów.
2. Na pokrycie kosztów związanych:
1) ze sporządzeniem ekspertyzy dotyczącej zamknięcia składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów,
2) z zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części w przypadkach, o których mowa w art. 149 ust. 2
- mogą być przeznaczone środki finansowe z ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.
●Zarządzający składowiskiem odpadów ponosi koszty sporządzenia:
- ekspertyzy dotyczącej zamknięcia,
- nowej instrukcji prowadzenia składowiska odpadów
przez organ wydający decyzję o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części oraz decyzję zatwierdzającą nową instrukcję prowadzenia składowiska odpadów.
●Na pokrycie tych kosztów mogą być przeznaczone środki finansowe z ustanowionego na podstawie art. 125 n.u.o. zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku w związku z prowadzeniem składowiska odpadów.
Środki te mogą być też przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z samym zamknięciem składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, ale tylko w przypadku realizacji zamknięcia przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, gdy zarządzającego składowiskiem odpadów nie sposób zidentyfikować lub egzekucja decyzji o zamknięciu okazała się bezskuteczna.
1. Zmiana zarządzającego składowiskiem odpadów wymaga:
1) przeniesienia na podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów praw i obowiązków wynikających z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów oraz odpowiednio z:
a) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,
b) zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;
2) uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów.
2. Warunkiem przejęcia składowiska odpadów jest ustanowienie zabezpieczenia roszczeń przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów oraz wyrażenie zgody przez:
1) podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów - na przyjęcie wszystkich praw i obowiązków zawartych w decyzjach, o których mowa w ust. 1 pkt 1;
2) zarządzającego dotychczas składowiskiem odpadów - na przejęcie składowiska odpadów przez podmiot, o którym mowa w pkt 1.
3. Podmioty, o których mowa w ust. 2, wyrażają zgodę, składając pisemne oświadczenia.
4. Przeniesienie praw i obowiązków może nastąpić w przypadku, gdy podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów daje rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
5. Przeniesienie praw i obowiązków z pozwolenia zintegrowanego następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska.
6. Przeniesienie praw i obowiązków następuje na wniosek podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów.
7. Do wniosku, o którym mowa w ust. 6, dołącza się oświadczenia, o których mowa w ust. 3, oraz dokumenty i oświadczenia potwierdzające możliwość prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z decyzji, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
8. Przeniesienie praw i obowiązków lub odmowa przeniesienia praw i obowiązków następuje w drodze decyzji właściwego organu, o którym mowa w art. 129 ust. 1.
●Możliwa jest, tak jak według s.u.o., zmiana zarządzającego składowiskiem odpadów, ale warunki tej zmiany regulowane są w n.u.o. odmiennie.
●Podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów musi:
- złożyć do marszałka województwa właściwego dla miejsca lokalizacji składowiska odpadów (RDOŚ - dla składowiska na terenach zamkniętych) wniosek i uzyskać decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków wynikających (odpowiednio) z:
a) decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów,
b) pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów,
c) zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części;
- uzyskać tytuł prawny do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów (według s.u.o. wymagany był tytułu prawny tylko do składowiska odpadów lub jego wydzielonej części);
- ustanowić zabezpieczenie roszczeń (według zasad określonych w art. 125 n.u.o.);
- wyrazić zgodę (pisemne oświadczenie) na przyjęcie wszystkich praw i obowiązków zawartych w powyżej wymienionych decyzjach;
- dać rękojmię prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z powyżej wymienionych decyzji;
- dołączyć do wniosku o wydanie decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków:
a) pisemne oświadczenie o zgodzie na przyjęcie wszystkich praw i obowiązków,
b) pisemne oświadczenie dotychczas zarządzającego składowiskiem odpadów o zgodzie na przejęcie składowiska odpadów przez zainteresowany podmiot,
c) dokumenty i oświadczenia potwierdzające możliwość prawidłowego wykonywania obowiązków wynikających z decyzji.
●Przeniesienie praw i obowiązków lub odmowa przeniesienia praw i obowiązków następuje w drodze decyzji. Należy zwrócić uwagę, że przeniesienie praw i obowiązków z pozwolenia zintegrowanego następuje na zasadach określonych w p.o.ś. (uwaga - obecne zasady określone w art. 190 i art. 193 ust. 5 p.o.ś. będą zmienione - jest projekt ustawy zmieniającej). Z kolei przeniesienie praw i obowiązków z zezwolenia na przetwarzanie odpadów i innych decyzji możliwe jest na mocy art. 151 n.u.o. tylko w przypadku składowiska przejmowanego przez nowy podmiot.
Warto zauważyć, że chociaż w innych przypadkach n.u.o. nie reguluje kwestii przenoszenia praw i obowiązków z decyzji wydawanych na podstawie n.u.o., to według wyjaśnień resortu środowiska z 2 października 2013 r. dotyczących przepisów n.u.o. w zakresie zbierania i przetwarzania odpadów taka możliwość istnieje na podstawie innych przepisów szczegółowych, np. kodeksu spółek handlowych. Opłata skarbowa za wydanie decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z decyzji dotyczących składowiska odpadów na rzecz podmiotu zainteresowanego przejęciem składowiska odpadów wynosi 259 zł.
●Według art. 241 ust. 3 n.u.o. wymogu uzyskania przez podmiot zainteresowany przejęciem składowiska odpadów tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska odpadów nie stosuje się w przypadku przejęcia składowiska odpadów od zarządzającego istniejącym 23 stycznia 2013 r. składowiskiem odpadów, który w tym dniu nie posiadał tytułu prawnego do całej nieruchomości, gdzie znajduje się składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
Przejmujący takie składowisko jest jednak obowiązany utrzymać taki tytuł prawny co najmniej w takim zakresie do zakończenia fazy poeksploatacyjnej składowiska.
1. Podmiot, który uzyskał decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków oraz tytuł prawny do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska, przejmuje wszystkie prawa i obowiązki wynikające z decyzji, o których mowa w art. 151 ust. 1 pkt 1.
2. Z dniem uzyskania przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, tytułu prawnego, środki zgromadzone na funduszu rekultywacyjnym przechodzą, z mocy prawa, na podmiot, który uzyskał decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków.
3. W decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków zatwierdza się wysokość i formę ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.
●W decyzji o przeniesieniu praw i obowiązków (wynikających z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części) zatwierdza się wysokość i formę ustanowionego zabezpieczenia roszczeń.
●Podmiot przejmuje wszystkie prawa i obowiązki wynikające z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części, jeżeli uzyskał:
- decyzję o przeniesieniu praw i obowiązków wynikających z tych decyzji,
- tytuł prawny do dysponowania całą nieruchomością, gdzie jest zlokalizowane składowisko odpadów wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
●Na podmiot ten z dniem uzyskania przez niego powyżej wymienionego tytułu prawnego przechodzą, z mocy prawa, zgromadzone przez dotychczasowego zarządzającego składowiskiem odpadów środki na funduszu rekultywacyjnym, o którym mowa w art. 137 n.u.o., przeznaczone na realizację obowiązków związanych z zamknięciem, rekultywacją, nadzorem, w tym monitoringiem składowiska.
Zarządzający dotychczas składowiskiem odpadów może złożyć wniosek o zwrot ustanowionego zabezpieczenia roszczeń po uzyskaniu przez nowego zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
●Dotychczasowy zarządzający składowiskiem odpadów może złożyć wniosek o zwrot zabezpieczenia roszczeń z tytułu wystąpienia negatywnych skutków w środowisku oraz szkód w środowisku w związku z prowadzeniem składowiska odpadów, ustanowionego na podstawie art. 125 n.u.o., ale dopiero po uzyskaniu przez nowego zarządzającego składowiskiem tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
1. Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków wywołuje skutki prawne po uzyskaniu przez wnioskodawcę tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
2. Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków wygasa po upływie roku od dnia jej doręczenia, jeżeli wnioskodawca nie uzyskał tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska.
●Decyzja o przeniesieniu praw i obowiązków (wynikających z decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów, pozwolenia zintegrowanego albo zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zgody na zamknięcie składowiska odpadów lub jego wydzielonej części lub decyzji o zamknięciu składowiska odpadów lub jego wydzielonej części):
- wywołuje skutki prawne - po uzyskaniu przez wnioskodawcę tytułu prawnego do dysponowania całą nieruchomością, na której jest zlokalizowane składowisko odpadów, wraz ze wszystkimi instalacjami i urządzeniami związanymi z prowadzeniem tego składowiska;
- wygasa - po upływie roku od dnia jej doręczenia, jeżeli wnioskodawca nie uzyskał wyżej wymienionego tytułu prawnego.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu