Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

Tak było do 31.12.2019 r.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania

Art. 2. [Wyłączenie stosowania przepisów ustawy]

1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej;

2) przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;

3) przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn;

4) przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;

5) przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich;

6) przychodów (dochodów) przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 31), z zastrzeżeniem art. 24a ust. 1a;

6a) przychodów opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 471), z zastrzeżeniem art. 24a ust. 1a;

7) świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską;

8) wypłat, o których mowa w art. 27 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej (Dz.U. poz. 1629), zwanej dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”.

1. Przepisów ustawy nie stosuje się do:

1) przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej;

2) przychodów z gospodarki leśnej w rozumieniu ustawy o lasach;

3) przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn;

4) przychodów wynikających z czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy;

5) przychodów z tytułu podziału wspólnego majątku małżonków w wyniku ustania lub ograniczenia małżeńskiej wspólności majątkowej oraz przychodów z tytułu wyrównania dorobków po ustaniu rozdzielności majątkowej małżonków lub śmierci jednego z nich;

6) przychodów (dochodów) przedsiębiorcy żeglugowego opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (Dz.U. z 2019 r. poz. 31), z zastrzeżeniem art. 24a ust. 1a;

6a) przychodów opodatkowanych na zasadach wynikających z ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 471), z zastrzeżeniem art. 24a ust. 1a;

7) świadczeń na zaspokojenie potrzeb rodziny, o których mowa w art. 27 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, objętych wspólnością majątkową małżeńską;

8) wypłat, o których mowa w art. 27 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. poz. 1629), zwanej dalej „ustawą o zarządzie sukcesyjnym”.

Zmiana o charakterze porządkującym, która ma na celu dostosowanie terminologii stosowanej w ustawie o PIT do zmienionego tytułu ustawy z 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz.U. poz. 1629; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1495; dalej: ustawa o zarządzie sukcesyjnym).

art. 2 ust. 1 pkt 8 w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 1 ustawy z 31 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia obciążeń regulacyjnych (Dz.U. poz. 1495) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Art. 5a. [Definicje]

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

(…) 20) małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł; (…)

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

(…) 20) małym podatniku – oznacza to podatnika, u którego wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank

WAŻNA ZMIANA

Zmiana zakłada podwyższenie limitu przychodów uzyskanych ze sprzedaży w poprzednim roku podatkowym dla małego podatnika do 2 mln euro.

Do przeliczania limitów w euro, ważnych dla rozliczeń podatkowych w 2020 r., stosuje się kurs ogłoszony 1 października 2019 r., tj. 4,3734 zł za euro.

Dzięki zwiększonemu limitowi więcej przedsiębiorców będzie miało możliwość skorzystania m.in. z rozliczeń kwartalnych, uproszczonej księgowości (księga przychodów i rozchodów) oraz jednorazowych odpisów amortyzacyjnych grupy 3–8 klasyfikacji środków trwałych z wyłączeniem samochodów osobowych do wysokości 50 tys. euro.

art. 5a pkt 20 w brzmieniu ustalonym przez art. 7 pkt 1 ustawy z 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz.U. poz. 2244) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł; (…)

30) kapitale zakładowym – oznacza to również kapitał podstawowy spółki, o której mowa w pkt 28 lit. c i d; (…)

30) kapitale zakładowym – oznacza to również kapitał akcyjny prostej spółki akcyjnej oraz kapitał podstawowy spółki, o której mowa w pkt 28 lit. c i d; (…)

Zmiana związana z wprowadzeniem do ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 505; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217; dalej: k.s.h.) nowego typu spółki kapitałowej – prostej spółki akcyjnej (dalej: PSA).

Kapitał akcyjny PSA jest nową kategorią kapitału własnego. Zalicza się do niego wkłady rzeczywiście wniesione, a nie wkłady, których wniesienie akcjonariusze dopiero deklarują w umowie spółki. Kapitał ten powinien wynieść co najmniej 1 złoty.

art. 5a pkt 30 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 lit. a ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r.

Uwaga: Najprawdopodobniej jednym ze skutków wejścia w życie nowelizacji ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, która oczekuje na rozpatrzenie przez Senat, będzie przesunięcie do 1 marca 2021 r. wejścia w życie przepisów dotyczących PSA. W konsekwencji również wejście części znowelizowanych przepisów mających charakter dostosowujący ustawę o PIT do funkcjonowania PSA, które miały pierwotnie wejść w życie z dniem 1 marca 2020 r., zostanie odpowiednio przesunięte.

31a) udziale w kapitale – oznacza to również stosunek liczby akcji przysługujących akcjonariuszowi prostej spółki akcyjnej do liczby wszystkich akcji wyemitowanych w prostej spółce akcyjnej;

Zmiana związana z wprowadzeniem PSA.

Dodany przepis zawiera definicję udziału w kapitale.

art. 5a pkt 31a dodany przez art. 5 pkt 1 lit. b ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30.

31b) wartości nominalnej udziałów (akcji) – oznacza to również cenę emisyjną akcji prostej spółki akcyjnej;

Zmiana związana z wprowadzeniem PSA.

Dodany przepis zawiera rozszerzenie definicji wartości nominalnej akcji o cenę emisyjną akcji PSA.

art. 5a pkt 31b dodany przez art. 5 pkt 1 lit. b ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30.

(…) 45) zmarłym przedsiębiorcy – oznacza to zmarłego przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym; (…)

(…) 45) zmarłym przedsiębiorcy – oznacza to zmarłego przedsiębiorcę, o którym mowa w art. 1 pkt 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym; (…)

Zmiana o charakterze redakcyjnym.

art. 5a pkt 45 w brzmieniu ustalonym przez art. 9 pkt 2 ustawy z 31 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1495) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

47) ustawie o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom – oznacza to ustawę z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 118 i 1649);

Przepis rozszerza katalog definicji i wprowadza do niego ustawę z 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1649), do której odwołują się nowe przepisy o uldze na złe długi.

art. 5a pkt 47 dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z 19 lipca 2019 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po dniu 31 grudnia 2019 r.

47a) marynarzu – oznacza to marynarza w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz.U. z 2018 r. poz. 616 i 2245);

Przepis rozszerza katalog definicji i wprowadza do niego pojęcie marynarza w rozumieniu ustawy z 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1889; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2197).

art. 5a pkt 47 dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z 9 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w brzmieniu nią nadanym stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

48) żegludze międzynarodowej – oznacza to żeglugę między:

a) portami polskimi a portami zagranicznymi, w tym także między portami polskimi, pod warunkiem że żegluga między portami polskimi jest częścią podróży morskiej do portu zagranicznego,

b) portami polskimi a miejscami przeznaczenia położonymi poza granicą polskiego morza terytorialnego,

c) portami zagranicznymi,

d) miejscami przeznaczenia położonymi poza granicą polskiego morza terytorialnego,

e) portami zagranicznymi a miejscami przeznaczenia położonymi poza granicą polskiego morza terytorialnego.

Przepis rozszerza katalog definicji zawarty w art. 5a oraz wprowadza do niego pojęcie żeglugi międzynarodowej. Regulacja przedstawia cztery aspekty rozumienia tego pojęcia.

art. 5a pkt 48 dodany przez art. 1 pkt 1 ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w brzmieniu nią nadanym stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Art. 8. [Przychody wspólne]

(...) 9. Zasady, o których mowa w ust. 1 i 2, nie mają zastosowania w okresie prowadzenia przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzi udział zmarłego małżonka podatnika zarządzany przez tymczasowego przedstawiciela na podstawie ustawy o zarządzie sukcesyjnym.

Zmiana jest wynikiem dostosowywania przepisów ustaw podatkowych w związku z modyfikacją tytułu ustawy o zarządzie sukcesyjnym, a także chęcią doprecyzowania przepisów w odniesieniu do przekształceń wprowadzonych w zakresie ustanawiania zarządu sukcesyjnego. Ustawodawca rozszerzył katalog przychodów, do których nie stosuje się przepisów ustawy o PIT. Przyjęto, że przychody z tytułu partycypowania w przedsiębiorstwie, w skład którego wchodzi udział zmarłego małżonka przedsiębiorcy zarządzany przez tymczasowego przedstawiciela na podstawie ustawy o zarządzie sukcesyjnym, będzie opodatkowany w odmienny sposób niż przychody wspólne małżonków.

art. 8 ust. 9 dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy z 31 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1495) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

10. W przypadku wskazanym w ust. 9 całość dochodu z tytułu prowadzenia tego przedsiębiorstwa podlega opodatkowaniu wyłącznie przez żyjącego współmałżonka, z pominięciem praw do udziału w zysku nabywców udziału zmarłego małżonka. W tym przypadku dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym przyjmuje się, że żyjący współmałżonek jest właścicielem całego przedsiębiorstwa, w tym również udziału zmarłego małżonka oraz innych nabytych w tym okresie składników majątku przedsiębiorstwa, w szczególności w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Przyjęta przez ustawodawcę zmiana pozwala na opodatkowanie dochodu z tytułu prowadzenia przedsiębiorstwa, w skład którego wchodzi udział zmarłego małżonka podatnika zarządzany przez tymczasowego przedstawiciela na podstawie ustawy o zarządzie sukcesyjnym, tylko przez żyjącego małżonka. Kwestia partycypacji w zysku nabywców udziałów zmarłego małżonka zostaje całkowicie pominięta. Przyjmuje się zatem, że jedynym właścicielem przedsiębiorstwa jest żyjący małżonek.

art. 8 ust. 10 dodany przez art. 9 pkt 3 ustawy z 31 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1495) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Rozdział 2. Źródła przychodów

Art. 14. [Przychody z działalności gospodarczej]

(...) 2h. W przypadku gdy podatnik, który na podstawie umowy zawartej z dostawcą towarów lub usługodawcą zarejestrowanym na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny albo nabywcą towarów lub usługobiorcą jest obowiązany do pobrania należności od nabywcy towarów lub usługobiorcy za dostawę towarów lub świadczenie usług, potwierdzone fakturą, i przekazania jej w całości albo części dostawcy towarów lub usługodawcy, dokona zapłaty tej należności przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy

WAŻNA ZMIANA

Omawiana zmiana rozszerza istniejące już regulacje prawne dotyczące dokonywania transakcji gotówkowych między przedsiębiorcami. Transakcje gotówkowe, których stronami są przedsiębiorcy, nie mogą przekroczyć określonego limitu, tj. kwoty 15 tys. zł. Transakcje przekraczające tę kwotę muszą być realizowane za pośrednictwem rachunku bankowego. Od nowego roku transakcje potwierdzone fakturą, które przekraczają wskazany limit, dodatkowo muszą być dokonywane na rachunki rozliczeniowe i rachunki w SKOK, zamieszczone w wykazie podatników VAT (tzw. białej liście) – pod warunkiem, że wystawca faktury jest podatnikiem VAT czynnym. Dzień zlecenia przelewu bankowi lub spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej jest dniem decydującym przy weryfikacji, czy rachu-

art. 14 ust. 2h dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1018; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

o podatku od towarów i usług, u podatnika ustala się przychód w dniu zlecenia przelewu. Przychód ten ustala się w takiej wysokości, w jakiej płatność została dokonana na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

nek przedsiębiorcy znajduje się w wykazie. Dla weryfikacji nie ma znaczenia dzień obciążenia rachunku nabywcy bądź uznania rachunku sprzedawcy.

W dodanym w art. 14 ustępie 2h zawarte są przepisy o charakterze sankcyjnym dotyczące podatników dokonujących płatności na rachunki, które nie są wskazane w art. 96b ust. 1 ustawy z11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2174; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2200; dalej: ustawa o VAT).

Jedną z sankcji przewidzianych przez ustawodawcę jest brak możliwości zaliczenia kosztów do kosztów uzyskania przychodów lub konieczność zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów. W sytuacji, gdy w danym miesiącu nie występuje możliwość zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów (zaliczenia wyłączonych kosztów do podatkowych kosztów uzyskania przychodów), następuje zwiększenie przychodów podatnika.

Drugą przewidzianą przez ustawodawcę sankcją jest ustalanie podatnikom przychodów. Warunki stosowania omawianej sankcji są niemal identyczne, jak warunki stosowania sankcji w postaci braku możliwości zaliczenia kosztów do kosztów uzyskania przychodów. Zmianie uległ tylko jeden z warunków, co wynika z charakteru omawianej sankcji, tj. tego, że dotyczy ona podatników pośredniczących w przekazywaniu należności, a nie podatników nabywających towary i usługi. Jeżeli wszystkie warunki zastosowania sankcji będą spełnione, przychód ustala się w dniu zlecenia przelewu.

zapłaty należności w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2019 r.

2i. Nie ustala się przychodu, o którym mowa w ust. 2h, jeżeli płatność dokonana przez podatnika:

1) wynika z transakcji innej niż określona w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. poz. 646, 1479, 1629, 1633 i 2212) lub

2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a podatnik złożył zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury w terminie trzech dni od dnia zlecenia przelewu.

WAŻNA ZMIANA

Omawiana regulacja wskazuje, w jakich przypadkach sankcje uregulowane przez ustawodawcę w poprzedniej jednostce redakcyjnej nie będą stosowane wobec podatnika. Przede wszystkim, aby wobec podatnika można było zastosować którąkolwiek z sankcji, transakcja musi być transakcją określoną w art. 19 ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1292; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1495; dalej: prawo przedsiębiorców). Z powyższego wynika, iż musi to być transakcja gotówkowa pomiędzy przedsiębiorcami, której wartość przekracza kwotę 15 tys. zł. W sytuacji, gdy pierwszy warunek zostanie spełniony, podatnik nie traci możliwości uniknięcia negatywnych konsekwencji prawnych. W takim celu, podatnik powinien zawiadomić – w terminie trzech dni od dnia zlecenia przelewu – naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury o dokonaniu zapłaty należności przelewem, na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podatników VAT, o którym mowa w art. 96b ustawy o VAT.

art. 14 ust. 2i dodany przez art. 2 pkt 1 ustawy z 12 kwietnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1018; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do zapłaty należności w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2019 r.

Tak jest do 29.02.2020 r.

Tak będzie od 01.03.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Art. 17. [Przychody z kapitałów pieniężnych]

(...) 1a. Przychód określony w ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu:

1) zarejestrowania spółki, spółdzielni albo

2) wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo

2a) przeniesienia na spółkę własności przedmiotu wkładu – w przypadku gdy spółka lub podwyższenie kapitału spółki nie podlegają obowiązkowi rejestracji we właściwym rejestrze zgodnie z przepisami państwa, w którym spółka ma siedzibę lub zarząd, albo

(...) 1a. Przychód określony w ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu:

1) zarejestrowania spółki, spółdzielni albo

2) wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki albo emisji nowych akcji w prostej spółce akcyjnej, albo

2a) przeniesienia na spółkę własności przedmiotu wkładu – w przypadku, gdy spółka lub podwyższenie kapitału spółki nie podlegają obowiązkowi rejestracji we właściwym rejestrze zgodnie z przepisami państwa, w którym spółka ma siedzibę lub zarząd, albo

Zmiana związana z wprowadzeniem do k.s.h. nowego typu spółki kapitałowej – PSA. Dochody akcjonariuszy PSA będących osobami fizycznymi podlegają opodatkowaniu PIT i co do zasady pozostają takie same, jak akcjonariuszy czy udziałowców innych spółek kapitałowych. Zmiana wskazana w pkt 2 określa moment powstania przychodu z tytułu wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego w przypadku podwyższenia liczby akcji w PSA. Przychód powstanie z dniem wpisu podwyższającego liczbę akcji.

art. 17 ust. 1a pkt 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 lit. a tiret pierwsze ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30 na s. C3

3) wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego, albo

3) wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego albo wpisu do rejestru akcjonariuszy, o którym mowa w art. 30030 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 505, 1543 i 1655), w przypadku objęcia akcji z warunkowej emisji akcji, albo

Zmiana związana z wprowadzeniem PSA. Regulacja określa moment powstania przychodu z tytułu wniesienia do PSA wkładu niepieniężnego przy warunkowej emisji akcji. Przychód ten powstanie w dniu wpisu do rejestru akcjonariuszy PSA.

art. 17 ust. 1a pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 lit. a tiret drugie ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30 na s. C3

4) podjęcia uchwały o przyjęciu w poczet członków spółdzielni;

5) (uchylony).

(...)

3) wpisu do rejestru akcjonariuszy, o którym mowa w art. 30030 § 1 albo art. 3281 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 505, 1543, 1655 i 1798), jeżeli objęcie akcji jest związane odpowiednio z warunkową emisją akcji albo z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego, albo

4) podjęcia uchwały o przyjęciu w poczet członków spółdzielni;

5) (uchylony).

(...)

Zmiana o charakterze technicznym – zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2021 r. – wprowadzona ze względu na regulację odnośnie dematerializacji akcji w spółkach niebędących spółkami publicznymi. Zgodnie z brzmieniem art. 3281 k.s.h. akcje spółki niepublicznej mają być rejestrowane w postaci elektronicznej w rejestrze akcjonariuszy.

art. 17 ust. 1a pkt 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1798) – zmiana wejdzie w życie 1 stycznia 2021 r.

Uwaga: W przypadku wejścia w życie nowelizacji, o której mowa w uwadze do art. 5a pkt 30, ulegnie zmianie również treść art. 17 ust. 1a pkt 3 ustawy o PIT w brzmieniu mającym obowiązywać od 1 stycznia 2021 r.

1d. W przypadku wspólnika spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c i d, przepis ust. 1 pkt 9 stosuje się wyłącznie do wniesienia wkładu niepieniężnego stanowiącego rzeczy lub prawa.

1d. W przypadku akcjonariusza prostej spółki akcyjnej albo wspólnika spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c i d, przepis ust. 1 pkt 9 stosuje się wyłącznie do wniesienia wkładu niepieniężnego stanowiącego rzeczy lub prawa zbywalne.

Zmiana związana z wprowadzeniem PSA. Regulacja ta ogranicza powstawanie przychodu akcjonariuszy PSA wnoszących do spółki wkład niepieniężny do przypadków, gdy wspomniany wkład stanowią wyłączenie rzeczy i prawa. W związku z powyższym przychód nie powstanie w przypadku, gdy wkład będzie miał postać świadczenia usług czy też pracy.

art. 17 ust. 1d w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 2 lit. b ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30 na s. C3

Stare brzmienie

Nowe brzmienie

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Rozdział 3. Zwolnienia przedmiotowe

Art. 21. [Zwolnienia]

1. Wolne od podatku dochodowego są:

(…) 23c) dochody marynarzy, którzy są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich o polskiej przynależności używanych do przewozu ładunku lub pasażerów w żegludze międzynarodowej, w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym, wykonywanej łącznie przez okres przekraczający 183 dni w roku podatkowym, z wyjątkiem marynarzy zatrudnionych na:

a) holownikach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez holownik w ciągu roku stanowił przewóz ładunku lub pasażerów drogą morską,

b) pogłębiarkach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez pogłębiarkę w ciągu roku stanowił przewóz wydobytego materiału drogą morską; (…)

1. Wolne od podatku dochodowego są:

(…) 23c) dochody marynarzy, którzy są obywatelami państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, uzyskane z tytułu pracy na statkach morskich podnoszących banderę państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego używanych do przewozu ładunku lub pasażerów w żegludze międzynarodowej, jeżeli była ona w danym roku podatkowym wykonywana łącznie przez okres co najmniej 183 dni, z wyjątkiem pracy wykonywanej na:

a) holownikach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez holownik w ciągu roku stanowił przewóz ładunku lub pasażerów drogą morską,

b) pogłębiarkach, na których mniej niż 50% czasu pracy faktycznie wykonywanej przez pogłębiarkę w ciągu roku stanowił przewóz wydobytego materiału drogą morską; (…)

Zmiana związana z realizacją stanowiska Komisji Europejskiej przedstawionego w toku postępowania w sprawie środka pomocowego dla armatorów statków morskich. Przedmiotowa regulacja rozszerza charakter zwolnienia dochodów marynarzy także na przypadki, gdy wykonują oni pracę nie tylko na statkach morskich o polskiej przynależności, lecz także na statkach z banderą kraju Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego.

Dodatkowa zmiana dotyczy okresu pracy na statku morskim, która warunkuje możliwość skorzystania ze zwolnienia. Zamiast okresu „przekraczającego 183 dni”, od 1 stycznia 2020 r. okres jest liczony jako „co najmniej 183 dni”.

art. 21 ust. 1 pkt 23c w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w nowym brzmieniu (nadanym tą ustawą) stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

118a) wartość nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych usług społecznych, udzielonych osobie na podstawie programu usług społecznych, o którym mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz.U. poz. 1818); (…)

Zmiana związana z utworzeniem centrum usług społecznych, co ma na celu stworzenie na poziomie samorządu systemu mającego koordynować usługi pomocy społecznej w danym obszarze. Regulacja wprowadza zwolnienie od podatku dochodowego usług nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych udzielonych w ramach świadczenia usług społecznych przez centrum.

art. 21 ust. 1 pkt 118a dodany przez art. 53 ustawy z 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz.U. poz. 1818) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

129b) świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Funduszu Niskoemisyjnego Transportu; (…)

Zwolnienie dotyczy środków uzyskiwanych z Funduszu Niskoemisyjnego Transportu – np. na budowę punktów ładowania oraz tankowania pojazdów napędzanych paliwami alternatywnymi – dla wsparcia wytwórców biokomponentów oraz osób fizycznych i przedsiębiorców na zakup pojazdów niskoemisyjnych.

art. 21 ust. 1 pkt 129b dodany przez art. 1 ustawy z 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – zmiana wejdzie w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

W dniu zamykania numeru ustawa oczekiwała na podpis prezydenta i publikację w Dzienniku Ustaw.

143) kwoty należności umorzonych na podstawie ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy (Dz.U. poz. 1925 oraz z 2018 r. poz. 2243);

(...)

143) dochody kredytobiorców z tytułu:

a) umorzonych należności otrzymanych na podstawie ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (Dz.U. poz. 1925, z 2018 r. poz. 2243 oraz z 2019 r. poz. 1358),

b) niepodlegających zwrotowi kwot pokrywanych ze środków kredytodawcy za okres dodatkowej weryfikacji, o których mowa w art. 8a ust. 7 ustawy, o której mowa w lit. a; (...)

Zmiana dotyczy poszerzenia zwolnienia z kwot należności umorzonych na podstawie ustawy z 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2138), także o kwoty niepodlegające zwrotowi pokryte ze środków kredytodawcy w przypadku, gdy kredytobiorca wystąpił o dodatkową weryfikację, o której mowa w art. 8a wspomnianej ustawy. Jeżeli dodatkowa weryfikacja spowoduje uznanie kredytobiorcy za spełniającego warunki do uzyskania wsparcia, kwotę wsparcia za okres weryfikacji pokrywa kredytodawca.

art. 21 ust. 1 pkt 143 w brzmieniu ustalonym przez art. 2 ustawy z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o wsparciu kredytobiorców znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, którzy zaciągnęli kredyt mieszkaniowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1358) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

35. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 23c, ma zastosowanie pod warunkiem złożenia urzędowi skarbowemu, o którym mowa w art. 45 ust. 1b, nie później niż przed upływem terminu określonego w art. 45 ust. 1, zaświadczenia lub zaświadczeń, o których mowa w art. 85 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz.U. z 2018 r. poz. 616 i 2245). (...)

35. Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 23c, ma zastosowanie pod warunkiem złożenia urzędowi skarbowemu, o którym mowa w art. 45 ust. 1b, nie później niż przed upływem terminu określonego w art. 45 ust. 1:

1) w przypadku pracy na statku podnoszącym polską banderę – zaświadczenia, o którym mowa w art. 85 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu;

2) w przypadku pracy na statku podnoszącym inną, niż polska, banderę – zaświadczenia armatora lub agencji zatrudnienia, o której mowa w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, zawierającego:

a) imię i nazwisko marynarza, jego adres zamieszkania i numer PESEL, a w przypadku jego braku – numer dokumentu potwierdzającego tożsamość,

b) informację o liczbie dni przepracowanych w roku na statku spełniającym wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 23c, przez marynarza, którego dotyczy zaświadczenie, z podaniem okresów zatrudnienia, nazwy i bandery statku,

c) informację o kwocie przychodu marynarza z tytułu pracy u armatora,

d) informacje dotyczące armatora obejmujące:

– imię i nazwisko lub nazwę,

– adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby,

– numer identyfikacji podatkowej lub zagraniczny numer identyfikacyjny podatnika,

– formę prawną. (...)

Ze względu na zmianę rozszerzającą zwolnienie dochodów uzyskiwanych przez marynarzy także na dochody uzyskiwane na statkach o banderze państwa UE lub też EOG konieczne jest dostosowanie przepisów, które warunkują korzystanie ze wspomnianego zwolnienia.

Jako że rozszerzeniu uległ katalog krajów, dopuszczono jako dowód zaświadczenia wystawione przez zagranicznego armatora lub agencję zatrudnienia.

art. 21 ust. 35 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 lit. b ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w nowym brzmieniu stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

35b. Do okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 23c, zalicza się okres:

1) podróży do miejsca rozpoczęcia pracy na statku, liczony wraz z dniem rozpoczęcia podróży z miejsca zamieszkania lub innego miejsca wskazanego w marynarskiej umowie o pracę, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, do dnia rozpoczęcia pracy na statku, a w przypadku statków obsługiwanych przez kolejno wymieniające się załogi statku lub część załogi statku – jeden dzień przy każdorazowej zmianie załogi;

2) podróży z miejsca zakończenia pracy na statku, liczony wraz z dniem zakończenia pracy na statku, do dnia zakończenia podróży w miejscu zamieszkania lub innym miejscu wskazanym w marynarskiej umowie o pracę, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, a w przypadku statków obsługiwanych przez kolejno wymieniające się załogi statku lub część załogi statku – jeden dzień przy każdorazowej zmianie załogi;

3) repatriacji i oczekiwania na repatriację w rozumieniu ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu – w przypadku gdy na podstawie przepisów dotyczących kosztów ponoszenia repatriacji armator jest obowiązany do ponoszenia tych kosztów;

4) pobierania zasiłku chorobowego lub zasiłku macierzyńskiego oraz okresy niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy lub choroby, które miały miejsce w okresie zatrudnienia na statku, określone w zaświadczeniach lekarskich;

5) szkolenia lub przeszkolenia w jednostkach edukacyjnych, prowadzących szkolenia zgodnie z wymogami Międzynarodowej konwencji o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978, sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz.U. z 1984 r. poz. 201 i 202, z 1999 r. poz. 286, z 2013 r. poz. 1092, z 2018 poz. 1866 i 2088 oraz z 2019 r. poz. 103);

6) szkolenia lub przeszkolenia innego niż wskazane w pkt 5, na które marynarz został skierowany przez armatora, a obowiązek odbycia tego szkolenia lub przeszkolenia wynika z odrębnych przepisów;

7) urlopu wypoczynkowego lub okolicznościowego, jeżeli marynarska umowa o pracę, o której mowa w art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu, przewiduje jego uzyskanie;

8) wolnego od pracy pobytu na lądzie, udzielonego na podstawie przepisów dotyczących czasu pracy marynarzy, bezpośrednio po czasie pracy na statku obsługiwanym przez kolejno wymieniające się załogi statku lub część załogi statku;

9) urlopu wyrównawczego, o którym mowa w art. 56 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu.

Zmiana zawiera także postanowienia doprecyzowujące rozumienie sformułowania „okres pracy na statku”. Regulacja kazuistycznie wymienia przypadki, które mimo braku przebywania na statku są wliczane do wspomnianego okresu. Pozwala to na rozszerzenie zwolnienia na sytuacje, w których mimo braku faktycznej pracy na statku w wymiarze co najmniej 183 dni marynarz ma prawo skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 35 ustawy o PIT.

Przykładowo – podróż do miejsca rozpoczęcia pracy na statku liczy się jako jeden dzień faktycznej pracy na morzu przy każdorazowej zmianie załogi. Podobnie jako jeden dzień pracy na morzu ma być liczona podróż z miejsca zakończenia pracy na morzu do miejsca zamieszkania.

Okres przebywania na zasiłku chorobowym czy macierzyńskim oraz okresy niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy czy choroby związanej z pracą mają także być doliczane do okresu pracy na morzu.

Czas spędzony na wskazanych przepisami szkoleniach również zalicza się do okresu pracy na morzu.

Podobne uregulowania mają dotyczyć także okresów repatriacji, urlopów wypoczynkowych czy wolnego od pracy pobytu na lądzie.

art. 21 ust. 35b dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w nowym brzmieniu stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

35c. Okresy, o których mowa w ust. 35b, ustalane są na podstawie dokumentów przedłożonych przez marynarza.

Nowy przepis wprowadza zasadę, zgodnie z którą okresy pracy na morzu oraz okresy zrównane z okresem pracy na morzu na podstawie ust. 35b są ustalane w oparciu o dokumenty przedłożone przez marynarza. To rozwiązanie nakłada na marynarzy obowiązek prowadzenia szczegółowej dokumentacji czasu pracy na morzu i okresów zrównanych. W przypadku braku odpo-

art. 21 ust. 35c dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w nowym brzmieniu stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja

Stare brzmienie

Nowe brzmienie

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

wiedniej dokumentacji potwierdzającej wspomniane okresy marynarz może nie być uprawniony do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.

Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

35d. Przez armatora, o którym mowa w ust. 35 i 35b, rozumie się armatora, o którym mowa w art. 11 ust. 1 lit. j Konwencji o pracy na morzu, przyjętej przez Konferencję Ogólną Międzynarodowej Organizacji Pracy w Genewie dnia 23 lutego 2006 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 845, z 2017 r. poz. 512 oraz z 2019 r. poz. 962).

Zmiana ma charakter techniczny, przepis wprowadza do ustawy definicję pojęcia armatora, o którym mowa w poprzednich ustępach, poprzez odesłanie do definicji z konwencji o pracy na morzu.

art. 21 ust. 35d dodany przez art. 1 pkt 2 lit. c ustawy z 9 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1834) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Na podstawie art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w nowym brzmieniu stosuje się do dochodów uzyskanych począwszy od roku, w którym Komisja Europejska wydała pozytywną decyzję o zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym, i obowiązują w okresie jej obowiązywania.

Rozdział 4. Koszty uzyskania przychodów

Art. 22. [Koszty uzyskania przychodów]

(…) 2. Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1) wynoszą 111 zł 25 gr miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

2) nie mogą przekroczyć łącznie 2002 zł 05 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

3) wynoszą 139 zł 06 gr miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668 zł 72 gr, w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;

4) nie mogą przekroczyć łącznie 2502 zł 56 gr za rok podatkowy, w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę. (...)

(…) 2. Koszty uzyskania przychodów z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej:

1) wynoszą 250 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3000 zł – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

2) nie mogą przekroczyć łącznie 4500 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej;

3) wynoszą 300 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 3600 zł – w przypadku gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę;

4) nie mogą przekroczyć łącznie 5400 zł za rok podatkowy – w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, i podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę. (...)

WAŻNA ZMIANA

Wprowadzona zmiana zakłada podwyższenie kosztów uzyskania przychodu ze stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej. W porównaniu do poprzednio obowiązującego stanu prawnego koszty uzyskania przychodu są ponad dwukrotnie wyższe.

Wprowadzona zmiana ma bezpośredni wpływ na wysokość podstawy opodatkowania, a więc również i podatku płaconego przez podatników. Podwyższenie kosztów uzyskania przychodu przekłada się na niższą kwotę podatku płaconego przez pracowników, a w rezultacie na wyższe wynagrodzenie netto. Jest to pierwsza zmiana kosztów wynagrodzenia od ponad 10 lat.

Podwyższeniu uległy również koszty uzyskania niektórych przychodów z działalności wykonywanej osobiście, m.in. z tytułu kontraktów menedżerskich oraz powołania do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

art. 22 ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r. i ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Uwaga: Miesięczne koszty uzyskania przychodów w okresie od 1 października 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. i roczne za 2019 r. określa art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2019 r.

6bb. Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne – w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;

2) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony – nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d.

6bb. Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne – w terminie wynikającym z odrębnych przepisów;

2) z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony – nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d.

Zmiana ma charakter techniczny i związana jest ze zmianą ustawy z 23 października 2018 r. o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych (Dz.U. poz. 2192; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2473).

Funkcjonujący od początku stycznia 2019 r. Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych został przekształcony w Fundusz Solidarnościowy.

art. 22 ust. 6bb w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy z 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy o Solidarnościowym Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2473) – zmiana weszła w życie 22 grudnia 2019 r.

Art. 22p. [Wyłączenie z kosztów uzyskania przychodu w przypadku płatności dokonanych z naruszeniem przepisów]

1. Podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego.

1. Podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą nie zaliczają do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców:

1) została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub

2) została dokonana przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, potwierdzonych fakturą, dokonanych przez dostawcę towarów lub usługodawcę zarejestrowanego na potrzeby podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny, lub

3) pomimo zawarcia na fakturze wyrazów „mechanizm podzielonej płatności” zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 18a ustawy o podatku od towarów i usług, została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności określonego w art. 108a ust. 1a tej ustawy.

WAŻNA ZMIANA

W związku z wprowadzeniem nowego wykazu podatników VAT (białej listy) dokonanie płatności na rachunek inny niż wskazany w tym wykazie spowoduje brak możliwości zaliczenia takiej płatności do kosztów uzyskania przychodu.

Poza powyższym, również w sytuacji, w której płatność dokonana jest bez pośrednictwa rachunku płatniczego lub też w sytuacji braku zastosowania mechanizmu podzielonej płatności, tj. wyodrębnienia w jednej płatności kwoty netto oraz kwoty VAT, nie będzie możliwości zaliczenia takiej płatności do kosztów uzyskania przychodu.

Powyższe ograniczenie zaliczenia wydatku do kosztów uzyskania przychodu dotyczy płatności o jednorazowej wartości transakcji przekraczającej 15 tys. zł lub równowartości tej kwoty w walutach obcych, które przed nowelizacją również musiały być dokonane za pośrednictwem rachunku bankowego, aby mogły być zaliczane do kosztów uzyskania przychodu.

art. 22p ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 12 kwietnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1018; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r. i ma zastosowanie do zapłaty należności w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2019 r.

Artykuł 22p ust. 1 pkt 3 w nowym brzmieniu nie stosuje się do płatności dotyczących kosztów zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów przed 1 stycznia 2020 r.

2. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców została dokonana bez pośrednictwa rachunku płatniczego, podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą:

1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów – zwiększają przychody

– w miesiącu, w którym została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego. (...)

2. W przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztu w tej części, w jakiej płatność dotycząca transakcji określonej w art. 19 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców została dokonana z naruszeniem ust. 1, podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą w tej części:

1) zmniejszają koszty uzyskania przychodów albo

2) w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów – zwiększają przychody

– w miesiącu, w którym odpowiednio została dokonana płatność bez pośrednictwa rachunku płatniczego, został zlecony przelew albo płatność została dokonana z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności. (...)

Analogicznie – jak w przypadku innych sytuacji, w których podatnik nienależnie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatek niezaliczany do kosztów uzyskania przychodów – podatnik ma obowiązek dokonania korekty.

W takiej sytuacji, zgodnie z nowo wprowadzonym art. 22p ust. 2 ustawy o PIT, podatnik ma obowiązek albo zmniejszyć koszty uzyskania przychodu, albo – w przypadku braku możliwości zmniejszenia kosztów – zwiększyć przychody w miesiącu, w którym została dokonana płatność z naruszeniem ww. zasad (bez pośrednictwa rachunku płatniczego z białej listy lub z pominięciem mechanizmu podzielonej płatności).

art. 22p ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 12 kwietnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1018; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r. i ma zastosowanie do zapłaty należności w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2019 r.

Artykuł 22p ust. 2 w nowym brzmieniu nie stosuje się do płatności dotyczących kosztów zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów przed 1 stycznia 2020 r.

4. Przepisów ust. 1 pkt 2 i ust. 2 nie stosuje się, w przypadku gdy podatnik dokonujący płatności dokonał zapłaty należności przelewem na rachunek inny niż zawarty na dzień zlecenia przelewu w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i złożył zawiadomienie, o którym mowa w art. 117ba § 3 Ordynacji podatkowej, do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury w terminie trzech dni od dnia zlecenia przelewu

Komentowany przepis odnosi się do art. 117ba par. 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 900; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2200; dalej: ordynacja podatkowa), wprowadzającego instytucję zawiadomienia zbliżoną do konstrukcji czynnego żalu.

W sytuacji, w której w terminie trzech dni od zlecenia przelewu podatnik złoży zawiadomienie do naczelnika urzędu skarbowego właściwego dla wystawcy faktury i wskaże numer rachunku, na jaki dokonano zapłaty należności, podatnik będzie mógł – zgodnie z art. 22p ust. 4 ustawy o PIT – zaliczyć taką płatność do kosztów uzyskania przychodu.

art. 22p ust. 4 dodany przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 12 kwietnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1018; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1751) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do zapłaty należności w roku podatkowym rozpoczynającym się po 31 grudnia 2019 r.

Art. 23. [Wydatki nieuznawane za koszty uzyskania przychodów]

1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

(…) 37) składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw - od nagród i premii wypłaconych w gotówce lub papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym; (...)

1. Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów:

(…) 37) składek na ubezpieczenie społeczne oraz Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy i inne fundusze celowe utworzone na podstawie odrębnych ustaw – od nagród i premii wypłaconych w gotówce lub papierach wartościowych z dochodu po opodatkowaniu podatkiem dochodowym; (...)

Niniejsza zmiana ma charakter techniczny i związana jest ze zmianą nazwy Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych na Fundusz Solidarnościowy.

art. 23 ust. 1 pkt 37 w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. a ustawy z 20 grudnia 2019 r. (Dz.U poz. 2473) – zmiana weszła w życie 22 grudnia 2019 r.

3d. Przepis ust. 1 pkt 55a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, do składek na Fundusz Pracy, Solidarnościowy Fundusz Wsparcia Osób Niepełnosprawnych oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

3d. Przepis ust. 1 pkt 55a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Niniejsza zmiana ma charakter techniczny i związana jest ze zmianą nazwy Solidarnościowego Funduszu Wsparcia Osób Niepełnosprawnych na Fundusz Solidarnościowy.

art. 23 ust. 3d w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 2 lit. b ustawy z 20 grudnia 2019 r. (Dz.U poz. 2473) – zmiana weszła w życie 22 grudnia 2019 r.

Rozdział 4b. Ceny transferowe

(…) Oddział 2. Zasada ceny rynkowej

Art. 23p. [Metody weryfikacji cen transferowych]

(...) 4. Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, chyba że zastosowanie innej metody jest bardziej odpowiednie w danych okolicznościach.

(...) 4. Określając wysokość dochodu (straty), organ podatkowy stosuje metodę przyjętą przez podmiot powiązany, chyba że zastosowanie metody innej niż przyjęta przez podmiot powiązany jest bardziej odpowiednie w danych okolicznościach.

Niniejszy przepis ma charakter redakcyjny i służy doprecyzowaniu metody wyceny cen transferowych wybieranej przez organ podatkowy.

art. 23p ust. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 108 pkt 3 ustawy z 16 października 2019 r. o rozstrzyganiu sporów dotyczących podwójnego opodatkowania oraz zawieraniu uprzednich porozumień cenowych (Dz.U. poz. 2200) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Art. 23s [Pożyczki]

1. W przypadku transakcji kontrolowanej dotyczącej pożyczki organ podatkowy odstępuje od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania tej pożyczki, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;

2) nie przewidziano wypłaty innych niż odsetki opłat związanych z udzieleniem lub obsługą pożyczki, w tym prowizji lub premii;

3) pożyczka została udzielona na okres nie dłuższy niż 5 lat;

4) w trakcie roku obrotowego łączny poziom zobowiązań albo należności podmiotu powiązanego z tytułu kapitału pożyczek z podmiotami powiązanymi liczony odrębnie dla udzielonych oraz zaciągniętych pożyczek wynosi nie więcej niż 20 000 000 zł lub równowartość tej kwoty;

5) pożyczkodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

1. W przypadku transakcji kontrolowanej dotyczącej pożyczki organ podatkowy odstępuje od określenia dochodu (straty) podatnika w zakresie wysokości oprocentowania tej pożyczki, jeżeli łącznie są spełnione następujące warunki:

1) oprocentowanie pożyczki w ujęciu rocznym na dzień zawarcia umowy jest ustalane w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy;

2) nie przewidziano wypłaty innych niż odsetki opłat związanych z udzieleniem lub obsługą pożyczki, w tym prowizji lub premii;

3) pożyczka została udzielona na okres nie dłuższy niż 5 lat;

4) w trakcie roku obrotowego łączny poziom zobowiązań albo należności podmiotu powiązanego z tytułu kapitału pożyczek z podmiotami powiązanymi liczony odrębnie dla udzielonych oraz zaciągniętych pożyczek wynosi nie więcej niż 20 000 000 zł lub równowartość tej kwoty;

5) pożyczkodawca nie jest podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

Niniejszy przepis doprecyzowuje jeden z warunków odstąpienia od określenia dochodu podatnika w zakresie wysokości oprocentowania pożyczki.

W zakresie właściwego oprocentowania pożyczki na dzień zawarcia umowy ustawodawca wprowadził ograniczenie do ujęcia rocznego oprocentowania (RRSO) pożyczki.

art. 23s ust. 1 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 108 pkt 4 ustawy z 16 października 2019 r. (Dz.U. poz. 2200) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Oddział 3. Dokumentacja cen transferowych

Art. 23z. [Zwolnienia z obowiązku dokumentacyjnego]

Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych:

1) zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki:

a) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a i 63b,

b) nie poniósł straty podatkowej;

2) 23 objętych uprzednim porozumieniem cenowym w okresie, którego dotyczy to porozumienie;

3) których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu, z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

4) w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami;

5) w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1986 i 2215 oraz z 2019 r. poz. 53 i 730);

6) realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1026), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia:

a) na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy,

b) przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją;

7) realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz.U. z 2019 r. poz. 935), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia:

Obowiązek sporządzenia lokalnej dokumentacji cen transferowych nie ma zastosowania do transakcji kontrolowanych:

1) zawieranych wyłącznie przez podmioty powiązane mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, w którym każdy z tych podmiotów powiązanych spełnia łącznie następujące warunki:

a) nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a i 63b,

b) nie poniósł straty podatkowej;

2) 23 objętych uprzednim porozumieniem cenowym w okresie, którego dotyczy to porozumienie;

3) których wartość w całości trwale nie stanowi przychodu albo kosztu uzyskania przychodu, z wyłączeniem transakcji finansowych, transakcji kapitałowych oraz transakcji dotyczących inwestycji, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych;

4) w przypadku gdy powiązania wynikają wyłącznie z powiązania ze Skarbem Państwa lub jednostkami samorządu terytorialnego lub ich związkami;

5) w których cena została ustalona w trybie przetargu nieograniczonego na podstawie ustawy z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. poz. 2019);

6) realizowanych między grupą producentów rolnych wpisaną do rejestru, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1026), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia:

a) na rzecz grupy producentów rolnych produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy,

b) przez grupę producentów rolnych na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją;

7) realizowanych między wstępnie uznaną grupą producentów owoców i warzyw lub uznaną organizacją producentów owoców i warzyw, działających na podstawie ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz.U. z 2019 r. poz. 935), a jej członkami, dotyczących odpłatnego zbycia:

a) na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji,

Zmiana o charakterze technicznym związana wyłącznie z uchwaleniem nowej ustawy z 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. poz. 2019), która uchyliła dotychczasową ustawę z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1843).

art. 23z pkt 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 11 ustawy z 11 września 2019 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. poz. 2020) – zmiana wejdzie w życie 1 stycznia 2021 r.

Stare brzmieniew

Nowe brzmienie

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

a) na rzecz takiej grupy lub organizacji produktów lub grup produktów wyprodukowanych w gospodarstwach członków takiej grupy lub organizacji,

b) przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją;

8) polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.

b) przez taką grupę lub organizację na rzecz jej członków towarów wykorzystywanych przez członka do produkcji produktów lub grup produktów, o których mowa w lit. a, oraz świadczenia usług związanych z tą produkcją;

8) polegających na przypisaniu dochodu do zagranicznego zakładu położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, jeżeli przepisy właściwych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, przewidują, że dochody te mogą być opodatkowane tylko w państwie innym niż Rzeczpospolita Polska.

Art. 23za. [Obowiązek dokumentacyjny w przypadku transakcji z podmiotami z rajów podatkowych]

(…) 2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej.

(…) 2. Kwoty, o których mowa w ust. 1, wyrażone w walucie obcej, przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień realizacji operacji gospodarczej lub zawarcia umowy.

Zmiana ma na celu ujednolicenie sposobu, w jaki są przeliczane kwoty z waluty obcej na złote na potrzeby sporządzania lokalnej dokumentacji cen transferowych.

art. 23za ust. 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 108 pkt 8 ustawy z 16 października 2019 r. (Dz.U. poz. 2200) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Rozdział 5. Szczególne zasady ustalania dochodu

Art. 24. [Szczególne zasady ustalania dochodu]

(...) 5. Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także:

1) przychody z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości;

1a) dochód ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

1b) dochód z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

2) (uchylony);

3) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki;

4) dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach – dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej spółki albo spółdzielni;

5) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych;

6) w przypadku połączenia lub podziału spółek - dopłaty w gotówce otrzymane przez udziałowców (akcjonariuszy) spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;

7) w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w spółce, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa - ustalona na dzień podziału nadwyżka wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej nad kosztami nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej, obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f albo art. 23 ust. 1 pkt 38; jeżeli podział spółki następuje przez wydzielenie, kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na objęcie lub nabycie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalona w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca wartość wydzielanej części majątku spółki dzielonej do wartości majątku spółki dzielonej bezpośrednio przed podziałem;

8) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia;

9) odsetki od udziału kapitałowego wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d;

10) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c i d, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna);

11) zapłata, o której mowa w ust. 8a.

(...) 5. Dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także:

1) przychody z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości;

1a) dochód ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

1b) dochód z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d, które następuje w inny sposób niż określony w pkt 1;

1c) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;

2) (uchylony);

3) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki;

4) dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach – dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) takiej spółki albo spółdzielni;

5) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych;

6) w przypadku połączenia lub podziału spółek – dopłaty w gotówce otrzymane przez udziałowców (akcjonariuszy) spółki przejmowanej, spółek łączonych lub dzielonych;

7) w przypadku podziału spółek, jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez wydzielenie także majątek pozostający w spółce, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa - ustalona na dzień podziału nadwyżka wartości emisyjnej udziałów (akcji) przydzielonych w spółce przejmującej lub nowo zawiązanej nad kosztami nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce dzielonej, obliczonymi zgodnie z art. 22 ust. 1f albo art. 23 ust. 1 pkt 38; jeżeli podział spółki następuje przez wydzielenie, kosztem uzyskania przychodów jest wartość lub kwota wydatków poniesionych przez udziałowca (akcjonariusza) na objęcie lub nabycie udziałów (akcji) w spółce dzielonej, ustalona w takiej proporcji, w jakiej pozostaje u tego udziałowca wartość wydzielanej części majątku spółki dzielonej do wartości majątku spółki dzielonej bezpośrednio przed podziałem;

8) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia;

9) odsetki od udziału kapitałowego wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c albo d;

10) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 5a pkt 28 lit. c i d, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego zysku (pożyczka partycypacyjna);

11) zapłata, o której mowa w ust. 8a.

Dodanie punktu 1c do art. 24 ust. 5 ustawy o PIT jest związane z uregulowaniem nowego typu spółki kapitałowej – PSA. Przepis ten wskazuje, że przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w PSA powinien być kwalifikowany jako przychód z udziału w zyskach osób prawnych, tj. opodatkowany zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych w wysokości 19 proc.

art. 24 ust. 5 pkt 1c dodany przez art. 5 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1655; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 2217) – zmiana wejdzie w życie 1 marca 2020 r., o ile termin ten nie ulegnie zmianie – patrz uwaga do art. 5a pkt 30 na s. C3

Rozdział 6. Podstawa obliczenia i wysokość podatku

Art. 26ea. [Zwrot gotówkowy]

1. Podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego w art. 26e ust. 1, przysługuje kwota stanowiąca:

1) 18% nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia – w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 27 ust. 1 albo

2) 19% nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia – w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 30c. (...)

1. Podatnikowi, który w roku rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej poniósł stratę albo osiągnął dochód niższy od kwoty przysługującego za ten rok odliczenia określonego w art. 26e ust. 1, przysługuje kwota stanowiąca:

1) iloczyn najniższej stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia – w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 27 ust. 1 albo

2) 19% nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia – w przypadku podatnika opodatkowanego według zasad określonych w art. 30c. (...)

Przepis przewiduje w określonych sytuacjach zwrot gotówkowy dla podatników rozpoczynających działalność gospodarczą i prowadzących działalność badawczo-rozwojową.

Zmiana, która weszła w życie 1 stycznia 2020 r., jest skutkiem obniżenia stawki podatku dla pierwszego progu podatkowego o 1 pkt proc. (z 18 proc. na 17 proc.).

Z uwagi na fakt, że skala podatkowa uległa zmianie 1 października 2019 r., a więc w trakcie roku podatkowego, w zeznaniu za 2019 r. wykazaniu podlega nie 18 proc., a 17,75 proc. nieodliczonego na podstawie art. 26e ust. 1 odliczenia.

art. 26ea ust. 1 pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r. i ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Uwaga: Kwotę, o której mowa w art. 26ea ust. 1 pkt 1, podlegającą wykazaniu w zeznaniu za 2019 r., określa art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2019 r.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Art. 26i [Ulga na złe długi]

1. Podstawa obliczenia podatku ustalona zgodnie z art. 26 ust. 1, art. 30c ust. 2 lub art. 30ca ust. 3 oraz po uprzednim odliczeniu kwot określonych w art. 26e:

1) może być zmniejszona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym

WAŻNA ZMIANA

W wyniku nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych art. 26i z dniem 1 stycznia 2020 r. wprowadza do ustawy instytucję tzw. ulgi na złe długi – do tej pory funkcjonującą tylko i wyłącznie na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (VAT).

Ulga na złe długi została wprowadzona do ustawy w komentowanym artykule oraz w art. 44, stanowiącym o sposobie obliczenia zaliczki na podatek dochodowy. Natomiast art. 26i odnosi się do sposobu obliczenia podstawy opodatkowania w zeznaniu rocznym składanym przez podatnika.

art. 26i dodany przez art. 2 pkt 2 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy z 8 marca 2013 r.

za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie;

2) podlega zwiększeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało uregulowane, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

2. Jeżeli podatnik poniósł stratę ze źródła, z którym związana jest transakcja handlowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, kwota straty:

1) może być zwiększona o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zwiększenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie;

2) podlega zmniejszeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało uregulowane, przy czym zmniejszenia dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

3. Jeżeli wartość zmniejszenia podstawy obliczenia podatku, przysługującego na podstawie ust. 1 pkt 1, jest wyższa od tej podstawy, zmniejszenia podstawy obliczenia podatku o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia podstawy obliczenia podatku w kolejnych latach dokonuje się, jeżeli wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

4. Jeżeli wartość zobowiązania, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, jest wyższa od kwoty straty podlegającej zmniejszeniu na podstawie ust. 2 pkt 2, różnica zwiększa podstawę obliczenia podatku na podstawie ust. 1 pkt 2.

5. Zmniejszenia na podstawie ust. 1 pkt 1 albo zwiększenia na podstawie ust. 2 pkt 1 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

6. Zwiększenia na podstawie ust. 1 pkt 2 albo zmniejszenia na podstawie ust. 2 pkt 2 dokonuje się, jeżeli do dnia złożenia zeznania podatkowego zobowiązanie nie zostało uregulowane.

7. W przypadku gdy po roku podatkowym, za który dokonano zmniejszenia na podstawie ust. 1 pkt 1 i ust. 3 albo zwiększenia na podstawie ust. 2 pkt 1, wierzytelność zostanie uregulowana lub zbyta, podatnik obowiązany jest do zwiększenia podstawy obliczenia podatku lub zmniejszenia straty w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta, odpowiednio o wartość kwot uprzednio odliczonych albo doliczonych. Jeżeli kwota straty jest mniejsza od kwoty ją zmniejszającej, różnica zwiększa podstawę obliczenia podatku.

8. W przypadku gdy po roku podatkowym, za który dokonano zwiększenia na podstawie ust. 1 pkt 2 i ust. 4 lub zmniejszenia na podstawie ust. 2 pkt 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik zmniejsza podstawę obliczenia podatku lub zwiększa stratę w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym zobowiązanie zostało uregulowane. Jeżeli wartość zmniejszenia podstawy obliczenia podatku jest wyższa od tej podstawy, zmniejszenia podstawy obliczenia podatku o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej jednak niż przez okres 3 lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia.

Podstawową zasadą – wynikającą z ustawy o PIT – jest to, że przychodem są kwoty należne, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, a zatem przychód po stronie podatnika powstaje niezależnie od otrzymania należności od dłużnika.

W związku z powyższym, aby umożliwić podatnikowi pomniejszenie podstawy opodatkowania, ulga na złe długi została wprowadzona do ustawy o PIT.

Mechanizm ten zezwala na obniżenie podstawy opodatkowania o kwotę wierzytelności, jeżeli wierzytelność ta nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Zastosowanie mechanizmu ulgi za złe długi następuje w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego w umowie lub na fakturze.

W przypadku wierzyciela istnieje możliwość zmniejszenia podstawy opodatkowania, natomiast dłużnik ma obowiązek doliczenia do kwoty podstawy opodatkowania wartości nieuregulowanej wierzytelności. W obu przypadkach robi się to w zeznaniu podatkowym składanym za rok, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego w umowie lub na fakturze.

Skorzystanie z ulgi na złe długi jest możliwe w przypadku transakcji handlowych, w których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r., a zatem po raz pierwszy będzie możliwe w rozliczeniu rocznym za 2020 r.

Analogicznie – jak w przypadku straty ze źródła, z którym związana jest transakcja handlowa w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom – podatnik będący wierzycielem ma możliwość zwiększenia kwoty straty, natomiast dłużnik musi dokonać pomniejszenia straty.

Korekty dokonuje się jednak pod warunkiem, że do dnia złożenia zeznania podatkowego wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta. Odpowiednio, przepisy odnoszą się do korekty wykonywanej przez dłużnika.

W przypadku, gdyby wartość zmniejszenia podstawy opodatkowania była wyższa od tej podstawy, zmniejszenia podstawy obliczenia podatku o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych latach podatkowych, nie dłużej jednak niż przez okres trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia podstawy obliczenia podatku w kolejnych latach dokonuje się, jeżeli wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta. Analogiczne zasady mają zastosowanie do obliczenia kwoty straty.

o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118) – w przypadkach, których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

9. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się wyłącznie do wierzytelności lub zobowiązań, odpowiednio o zapłatę lub do zapłaty, świadczeń pieniężnych, wynikających z transakcji handlowych, jeżeli z tytułu tych transakcji przynajmniej u jednej ze stron określa się przychody lub koszty uzyskania przychodów, bez względu na termin ich ujęcia w tych przychodach lub kosztach uzyskania przychodów.

10. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są łącznie następujące warunki: 1) dłużnik na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego dzień złożenia zeznania podatkowego nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

2) od daty wystawienia faktury (rachunku) lub zawarcia umowy dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została wystawiona faktura (rachunek) lub została zawarta umowa, a w przypadku gdy rok kalendarzowy, w którym wystawiono fakturę (rachunek), jest inny niż rok kalendarzowy, w którym zawarto umowę – gdy nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku kalendarzowego późniejszej z tych czynności;

3) transakcja handlowa zawarta jest w ramach działalności wierzyciela oraz działalności dłużnika, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

11. Okres 90 dni, o którym mowa w ust. 1 i 2, liczy się począwszy od pierwszego dnia następującego po określonym na fakturze (rachunku) lub w umowie upływie terminu do uregulowania zobowiązania.

12. Wierzytelności odliczone od podstawy obliczenia podatku lub zwiększające kwotę straty na zasadach określonych w ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3 i ust. 5-7 albo odliczone od przychodów na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy.

13. Wierzytelności, o których mowa w ust. 1 i 2, nie podlegają odliczeniu od podstawy obliczenia podatku ani nie zwiększają straty, jeżeli zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie innych przepisów ustawy, w tym poprzez rezerwy lub odpisy.

14. Jeżeli uprawnienie albo obowiązek odpowiednio zwiększenia lub zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1, 2 i 4 albo ust. 7 i 8, powstaje po likwidacji działalności, po zmianie zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej albo po zmianie formy opodatkowania, zmniejszenia albo zwiększenia podstawy obliczenia podatku albo straty dokonuje się w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja tej działalności, albo za rok podatkowy poprzedzający rok, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania lub zmiana zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

15. Jeżeli termin zapłaty określono na fakturze (rachunku) lub w umowie z naruszeniem przepisów ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, przez termin zapłaty, o którym mowa w ust. 1 i 2, rozumie się termin określony zgodnie z przepisami tej ustawy.

16. Przepisy ust. 1–15 stosuje się odpowiednio do wspólników spółki niebędącej osobą prawną, z tym że warunek, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, stosuje się do spółki niebędącej osobą prawną.

17. Przepisy ust. 1–16 stosuje się odpowiednio w przypadku uregulowania lub zbycia części wierzytelności.

18. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się do transakcji handlowych dokonywanych między podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4.

19. Podatnicy dokonujący zwiększenia lub zmniejszenia, o których mowa w ust. 1-4 albo ust. 7 i 8, obowiązani są wykazać w zeznaniu podatkowym wierzytelności lub zobowiązania, z którymi związane są te zwiększenia lub zmniejszenia.

Tak było do 31.12.2019 r.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Art. 27. [Skala podatkowa]

1. Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29–30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali:

1. Podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29–30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali:

WAŻNA ZMIANA

Bardzo ważna zmiana dla podatników osiągających dochody opodatkowane przy zastosowaniu skali podatkowej (m.in. pracowników, emerytów, rencistów, przedsiębiorców, którzy nie wybrali podatku liniowego).

Począwszy od stycznia 2020 r., obniżeniu o 1 pkt procentowy uległa obowiązująca od 2009 r. stawka podatku mająca zastosowanie do podstawy obliczenia podatku do 85 528 zł. Zmiana ta w bezpośredni sposób przełoży się na zmniejszenie obciążeń podatkowych podatników. Jest to pierwsza zmiana stawki podatku w skali podatkowej od ponad 10 lat.

Ponadto zmianie uległa kwota podatku wskazana w przypadku podstawy obliczenia podatku powyżej 85 528 zł, do której należy dodać 32 proc. nadwyżki ponad 85 528 zł.

Kolejną konsekwencją obniżenia stawki podatku jest zmiana wysokości kwoty zmniejszającej podatek.

art. 27 ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Uwaga: Skalę podatkową na 2019 r. określa art. 5 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2019 r.

1a. Kwota zmniejszająca podatek, o której mowa w ust. 1, odliczana w rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7 lub w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, wynosi:

1) 1440 zł – dla podstawy obliczenia podatku nieprzekraczającej kwoty 8000 zł;

2) 1440 zł pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru: 883 zł 98 gr x (podstawa obliczenia podatku - 8000 zł) ÷ 5000 zł, dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 8000 zł i nieprzekraczającej kwoty 13 000 zł;

3) 556 zł 02 gr - dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 13 000 zł i nieprzekraczającej kwoty 85 528 zł;

4) 556 zł 02 gr pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru: 556 zł 02 gr x (podstawa obliczenia podatku – 85 528 zł) ÷ 41 472 zł, dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 85 528 zł i nieprzekraczającej kwoty 127 000 zł.

1a. Kwota zmniejszająca podatek, o której mowa w ust. 1, odliczana w rocznym obliczeniu podatku, o którym mowa w art. 34 ust. 7, lub w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, wynosi:

1) 1360 zł – dla podstawy obliczenia podatku nieprzekraczającej kwoty 8000 zł;

2) 1360 zł pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru:

834 zł 88 gr × (podstawa obliczenia podatku – 8000 zł) ÷ 5000 zł

– dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 8000 zł i nieprzekraczającej kwoty 13 000 zł;

3) 525 zł 12 gr – dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 13 000 zł i nieprzekraczającej kwoty 85 528 zł;

4) 525 zł 12 gr pomniejszone o kwotę obliczoną według wzoru:

525 zł 12 gr × (podstawa obliczenia podatku – 85 528 zł) ÷ 41 472 zł

– dla podstawy obliczenia podatku wyższej od 85 528 zł i nieprzekraczającej kwoty 127 000 zł.

Zmiana jest konsekwencją obniżenia stawki podatku dochodowego w ramach skali podatkowej z 18 proc. do 17 proc. Obniżenie to idzie w parze ze zmianą sposobu ustalania kwoty wolnej od podatku, która ma charakter degresywny. Kwota zmniejszająca podatek jest elementem skali podatkowej i wzór dla jej obliczenia ustala się m.in. w oparciu o stawkę podatku obowiązującą w pierwszym progu skali podatkowej. Zmiana zasad ustalania kwoty zmniejszającej podatek ma na celu jedynie dostosowanie regulacji do nowej skali podatkowej. Sama wysokość kwoty wolnej nie ulegnie jednak zmianie. Tak jak do tej pory najwyższa kwota zmniejszająca podatek, tj. 1360 zł, odpowiadać będzie kwocie wolnej w wysokości 8000 zł (8000 zł x 17 proc.). W konsekwencji osoby zarabiające poniżej 8000 zł nadal nie zapłacą podatku dochodowego.

art. 27 ust. 1a w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835) –zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Uwaga: Kwotę zmniejszającą podatek na 2019 r. określa art. 5 ust. 1 ustawy z 30 sierpnia 2019 r.

1b. Przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy:

1) w przypadku podatników, których dochody nie przekroczą kwoty stanowiącej górnej granicy pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 – kwota zmniejszająca podatek, o której mowa w ust. 1, wynosi 556 zł 02 gr rocznie;

2) w przypadku podatników, których dochody przekroczą kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 – zaliczki nie pomniejsza się o kwotę zmniejszającą podatek, o której mowa w pkt 1.

1b. Przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy:

1) w przypadku podatników, których dochody nie przekroczą kwoty stanowiącej górnej granicy pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 – kwota zmniejszająca podatek, o której mowa w ust. 1, wynosi 525 zł 12 gr rocznie;

2) w przypadku podatników, których dochody przekroczą kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali określonej w ust. 1 – zaliczki nie pomniejsza się o kwotę zmniejszającą podatek, o której mowa w pkt 1.

Zmiana ma charakter dostosowujący i jest konsekwencją obniżenia stawki podatku dochodowego z 18 proc. do 17 proc. W związku ze zmianą stawki podatku zmianie ulega również kwota zmniejszająca podatek mająca zastosowanie przy obliczaniu miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy.

art. 27 ust. 1b pkt 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 3 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Rozdział 7. Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników

Art. 32. [Zasady pobierania zaliczek]

1. Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:

1) za miesiące od początku roku do miesiąca włącznie, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali – 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;

2) za miesiące następujące po miesiącu, w którym dochód uzyskany od początku roku przekroczył kwotę, o której mowa w pkt 1 – 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

1. Zaliczki, o których mowa w art. 31, za miesiące od stycznia do grudnia, z zastrzeżeniem ust. 1a, wynoszą:

1) za miesiące, w których dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy nie przekroczył kwoty stanowiącej górną granicę pierwszego przedziału skali – 17% dochodu uzyskanego w danym miesiącu;

2) za miesiąc, w którym dochód podatnika uzyskany od początku roku w tym zakładzie pracy przekroczył kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali – 17% od tej części dochodu uzyskanego w tym miesiącu, która nie przekroczyła tej kwoty, i 32% od nadwyżki ponad kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali;

Przepis odnosi się do zasad ustalania wysokości zaliczki na podatek dochodowy. Zmiana polega na wprowadzeniu tzw. pełnej progresji podatkowej w trakcie roku podatkowego. Konsekwencją zmiany będzie stosowanie wyższej stawki podatku dochodowego, tj. 32 proc. już od miesiąca, w którym dochód podatnika przekroczy górną granicę I progu podatkowego, tj. 85 528 zł, a nie jak dotychczas od miesiąca następnego. Wyższa stawka podatku będzie miała zastosowanie tylko do tej części dochodu za dany miesiąc, która przekracza kwotę I progu podatkowego. W stosunku do pozostałej części zastosowanie znajdzie niższa stawka. Zmiana ma obniżyć wysokość podatku do dopłaty z zeznań rocznych podatników, które po części wynikały z braku pełnej progresji w trakcie roku.

art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

Uwaga: Zasady pobierania zaliczek w okresie 1 października do 31 grudnia 2019 r. określa art. 6 ustawy z 30 sierpnia 2019 r.

3) za miesiące następujące po miesiącu, o którym mowa w pkt 2 – 32% dochodu uzyskanego w danym miesiącu.

Zmiana ma charakter redakcyjny i dostosowawczy.

art. 32 ust. 1a pkt 3 dodany przez art. 1 pkt 6 lit. a ustawy z 4 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2126; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2020 r.

1a. Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok zamierza opodatkować dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, a za rok podatkowy przewidywane, określone w oświadczeniu:

1a. Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok zamierza opodatkować dochody łącznie z małżonkiem bądź na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, a za rok podatkowy przewidywane, określone w oświadczeniu:

Zmiana ma charakter dostosowawczy i polega na uaktualnieniu wysokości obowiązującej stawki podatku dochodowego w pierwszym progu podatkowym – 17 proc.

art. 32 ust. 1a pkt 1 i 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 5 lit. b ustawy z 30 sierpnia 2019 r. (Dz.U. poz. 1835)

1) dochody podatnika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej – zaliczki za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1;

2) dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej lub dochody małżonka mieszczą się w niższym przedziale skali, zaliczki za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 18% dochodu uzyskanego w danym miesiącu. (...)

1) dochody podatnika nie przekroczą górnej granicy pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej – zaliczki za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 17% dochodu uzyskanego w danym miesiącu i są dodatkowo pomniejszane za każdy miesiąc o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1;

2) dochody podatnika przekroczą górną granicę pierwszego przedziału skali, a odpowiednio małżonek lub dziecko nie uzyskują żadnych dochodów z wyjątkiem renty rodzinnej lub dochody małżonka mieszczą się w niższym przedziale skali, zaliczki za wszystkie miesiące roku podatkowego wynoszą 17% dochodu uzyskanego w danym miesiącu. (...)

– zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

1e. Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok jego dochody przekroczą kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali, płatnik pobiera zaliczki począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostało złożone oświadczenie, bez pomniejszania o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1. (...)

1e. Jeżeli podatnik złoży płatnikowi oświadczenie, że za dany rok jego dochody przekroczą kwotę stanowiącą górną granicę pierwszego przedziału skali, płatnik pobiera zaliczki bez pomniejszania o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1, od miesiąca, w którym otrzymał oświadczenie, albo od następnego miesiąca, jeżeli w miesiącu, w którym otrzymał oświadczenie, nie miał możliwości pobrania zaliczki bez takiego pomniejszenia. (...)

Przepis wprowadza możliwość niestosowania przy poborze zaliczek pomniejszenia o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek u podatników, których dochody przekroczą I próg podatkowy, już od miesiąca, w którym zakład pracy otrzymał oświadczenie podatnika. W poprzednim stanie prawnym zakład pracy mógł to uczynić dopiero od następnego miesiąca, co mogło generować u podatnika niedopłatę podatku w rozliczeniu rocznym.

art. 32 ust. 1e w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. b ustawy z 4 października 2018 r. (Dz.U. poz. 2126; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

3. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1 pkt 1, ust. 1a i 2 pomniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że:

1) nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika;

2) nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną;

3) nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3;

4) nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

5) ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.

3. Zaliczkę obliczoną w sposób określony w ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 1a i 2 pomniejsza się o kwotę stanowiącą 1/12 kwoty zmniejszającej podatek, o której mowa w art. 27 ust. 1b pkt 1, jeżeli pracownik przed pierwszą wypłatą wynagrodzenia w roku podatkowym złoży zakładowi pracy oświadczenie według ustalonego wzoru, w którym stwierdzi, że:

1) nie otrzymuje emerytury lub renty za pośrednictwem płatnika;

2) nie osiąga dochodów z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną;

3) nie osiąga dochodów, od których jest obowiązany opłacać zaliczki na podstawie art. 44 ust. 3;

4) nie otrzymuje świadczeń pieniężnych wypłacanych z Funduszu Pracy lub z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych;

5) ten zakład pracy jest właściwy do stosowania tego zmniejszenia.

Zmiana ma charakter techniczny i dostosowawczy.

art. 32 ust. 3 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 6 lit. c ustawy z 4 października 2018 r. (Dz.U. poz. 2126; ost.zm. Dz.U. z 2019 r. poz. 1835) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2020 r.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Art. 44. [Zaliczki opłacane samodzielnie]

(...) 17. Dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki, o której mowa w ust. 3, 3a, 3c, 3d i 3f:

1) może być zmniejszony o zaliczaną do przychodów należnych wartość wierzytelności o zapłatę świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, która nie została uregulowana lub zbyta, przy czym zmniejszenia dokonuje się począwszy od okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, do okresu, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta;

2) podlega zwiększeniu o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania do zapłaty świadczenia pieniężnego w rozumieniu art. 4 pkt 1a ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, które nie zostało uregulowane, przy czym zwiększenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki dokonuje się począwszy od okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, do okresu, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane.

Zmiana w sposobie opłacania zaliczek od dochodów z działalności gospodarczej i zrównanych jest związana z wprowadzeniem do podatku dochodowego od osób fizycznych tzw. ulgi na złe długi. Do tej pory kwestia „nieściągalnych wierzytelności” znana była jedynie na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług (VAT).

Ulga dotyczy wyłącznie świadczeń pieniężnych w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom, przez które rozumie się wynagrodzenie za dostawę towaru lub wykonanie usługi w transakcji handlowej.

Art. 44 ust. 17 pkt 1 przewiduje możliwość zmniejszenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na PIT przez wierzycieli, pod warunkiem że wierzytelność nie zostanie uregulowana lub zbyta w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

Zgodnie z art. 44 ust. 17 pkt 2 dłużnik ma nie tylko możliwość, a jest zobowiązany zwiększyć dochód o zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania, które nie zostało uregulowane w terminie 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie.

art. 44 ust. 17 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

18. Jeżeli wartość zmniejszenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki, przysługującego na podstawie ust. 17 pkt 1, jest wyższa od tego dochodu, zmniejszenia dochodu o nieodliczoną wartość dokonuje się w kolejnych okresach rozliczeniowych roku podatkowego, za który powstało prawo do zmniejszenia. Zmniejszenia dochodu w kolejnych okresach dokonuje się, jeżeli wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

Mechanizm przypomina rozliczanie straty podatkowej. W sytuacji, gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta, a wartość zmniejszenia dochodu jest wyższa od tego dochodu, zmniejszenia dokonuje się w kolejnych okresach rozliczeniowych.

art. 44 ust. 18 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

19. Zmniejszenia na podstawie ust. 17 pkt 1 dokonuje się, jeżeli do dnia terminu płatności zaliczki, określonego w ust. 6, wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta.

Przepis określa moment, na który wierzytelność nie może być uregulowana lub zbyta przy zmniejszeniu dochodu. Jest to ostatni dzień zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W przypadku zaliczek miesięcznych termin ich uiszczenia upływa 20. dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, a w przypadku zaliczek kwartalnych upływa on 20. dnia każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka.

art. 44 ust. 19 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

20. Zwiększenia na podstawie ust. 17 pkt 2 dokonuje się, jeżeli do dnia terminu płatności zaliczki, określonego w ust. 6, zobowiązanie nie zostało uregulowane.

Przepis określa moment, na który zobowiązanie nie może być uregulowane przy zwiększeniu dochodu. Analogicznie, jak przy zmniejszeniu dochodu, jest to ostatni dzień zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

art. 44 ust. 20 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

21. Podatnik, który dokonał zmniejszenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podstawie ust. 17 pkt 1, obowiązany jest do zwiększenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki w okresie rozliczeniowym roku podatkowego, w którym wierzytelność została uregulowana lub zbyta.

W przypadku, gdy podatnik dokonał zmniejszenia dochodu, a wierzytelność została uregulowana lub zbyta, dochód należy odpowiednio zwiększyć. Skoro nastąpiło jedno z ww. zdarzeń, to odpadają przesłanki zastosowania ulgi na złe długi.

art. 44 ust. 21 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

22. Podatnik, który dokonał zwiększenia dochodu stanowiącego podstawę obliczenia zaliczki na podstawie ust. 17 pkt 2, zmniejsza dochód stanowiący podstawę obliczenia zaliczki w okresie rozliczeniowym roku podatkowego, w którym zobowiązanie zostało uregulowane.

Z podobnych względów jak powyżej, w przypadku, gdy podatnik dokonał zwiększenia dochodu wskutek braku uregulowania zobowiązania, a zostaje ono następnie uregulowane, dochód należy odpowiednio pomniejszyć.

art. 44 ust. 22 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

Tak jest od 01.01.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

23. Przepisy ust. 17–22 stosuje się odpowiednio przy obliczaniu podatku należnego, o którym mowa w ust. 15.

Przepis wskazuje, że ulgę na złe długi uwzględnia się również przy kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 44 ust. 15. Stanowi on, że podatnicy, u których podatek należny od dochodu osiągniętego od początku roku pomniejszony o sumę zaliczek wpłaconych od początku roku nie przekroczy 1000 zł, mogą nie wpłacać zaliczki na PIT.

art. 44 ust. 23 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

24. W zakresie nieuregulowanym w ust. 17–23 przepis art. 26i stosuje się odpowiednio.

W zakresie nieuregulowanym przy kalkulacji zaliczek od dochodów z działalności gospodarczej i zrównanych należy zastosować przepis z art. 26i, który reguluje podstawę obliczenia podatku przy uldze na złe długi. Odesłanie można zastosować odpowiednio przykładowo, co do sposobu liczenia okresu 90 dni. Zgodnie z art. 26i ust. 11, okres 90 dni liczy się począwszy od pierwszego dnia następującego po określonym na fakturze (rachunku) lub w umowie upływie terminu do uregulowania zobowiązania.

art. 44 ust. 24 dodany przez art. 2 pkt 3 ustawy z 19 lipca 2019 r. (Dz.U. poz. 1649) – zmiana weszła w życie 1 stycznia 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do transakcji handlowych w rozumieniu ustawy 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 118), w przypadku których termin zapłaty upływa po 31 grudnia 2019 r.

Tak jest do 14.02.2020 r.

Tak będzie od 15.02.2020 r.

Komentarz

Podstawa prawna zmiany

Rozdział 3. Zwolnienia przedmiotowe

Art. 45cd. [Usługa Twój e-PIT]

1. Z dniem 15 lutego roku następującego po roku podatkowym organ podatkowy udostępnia podatnikowi za pośrednictwem portalu podatkowego zeznania, o których mowa w art. 45 ust. 1 oraz ust. 1a pkt 1 i 2, uwzględniając w nich dane będące w posiadaniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w tym dane:

1) zawarte w rocznym obliczeniu podatku i informacjach, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8, art. 35 ust. 10, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6;

2) o wpłaconych w trakcie roku podatkowego przez podatnika zaliczkach.

1. Z dniem 15 lutego roku następującego po roku podatkowym organ podatkowy udostępnia podatnikowi, z wyjątkiem podatnika składającego zeznanie w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą lub działami specjalnymi produkcji rolnej oraz podatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku, za pośrednictwem portalu podatkowego zeznania, o których mowa w art. 45 ust. 1 oraz ust. 1a pkt 1, uwzględniając w nich dane będące w posiadaniu Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, w tym dane:

1) zawarte w rocznym obliczeniu podatku i informacjach, o których mowa w art. 34 ust. 7 i 8, art. 35 ust. 10, art. 39 ust. 1 i 3, art. 42 ust. 2 pkt 1, art. 42a ust. 1 oraz art. 42e ust. 6;

2) o wpłaconych w trakcie roku podatkowego przez podatnika zaliczkach.

WAŻNA ZMIANA

W rozliczeniu za 2019 r. po raz pierwszy do usługi Twój e-PIT zostaną dołączone deklaracje PIT-36 i PIT-28, które po 15 lutego 2020 r. będą dostępne po zalogowaniu się do usługi na portalu Ministerstwa Finansów.

Wbrew wcześniejszym zapowiedziom MF usługa za 2019 r. Twój e- PIT nie będzie obejmowała zeznań (w tym m.in. PIT36 oraz PIT-36L) dla podatnika składającego zeznanie w związku z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą lub działami specjalnymi produkcji rolnej oraz podatnika będącego przedsiębiorstwem w spadku.

art. 45cd ust. 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 ustawy z 9 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – zmiana wejdzie w życie 15 lutego 2020 r.

Zmiana ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2019 r.

W dniu zamykania numeru ustawa oczekiwała na podpis prezydenta i publikację w Dzienniku Ustaw.