Wróbel: Święta Dwóch Królów [OPINIA]
W nowym roku marzy mi się nowy rząd. Taki naprawdę nowy, nie pod batutą powielającego stare kawałki Donalda Tuska, a tym bardziej Prezesa, drugiego „wrzeszczącego staruszka” (copyright Rafał Ziemkiewicz – złośliwa to cholera i czasem wredna, ale jakże błyskotliwa). Ci królowie są nadzy.
Ze współczuciem myślę o licznych ich zwolennikach, którzy zaciskają powieki do granic bólu, aby tylko nie zobaczyć prawdy, z irytacją myślę o tych, którzy widząc prawdę, czują się zmuszeni wmawiać narodowi, że tylko Tamten król jest nagi, a Nasz chodzi w gronostajach.
Drodzy Państwo, każdego dnia słyszymy o kilkuset ofiarach koronawirusa. Kilkuset! To jest (jest?) wciągający temat. Nie negując wagi obrony praworządności, swobody działania mediów, samosterowności szkół, szczelnej granicy itd., wydaje się, że na czas szczególny powołuje się rząd o niestandardowych zadaniach. A czyż nie jest szczególnym czas niezwykłego – w warunkach pokoju – umierania obywateli Polski? Chciałbym wyborów, w których główną osią sporu politycznego będzie propozycja, co z tym robić.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.