Jak wyglądała turystyka w średniowieczu? Drogo, ryzykownie i z niespodziankami
Podróż do Ziemi Świętej w późnym średniowieczu była marzeniem, które graniczyło z szaleństwem. Obłędnie droga, pełna niebezpieczeństw i rozczarowań, a jednocześnie obietnica duchowego spełnienia i odpustu. Czy jednak ziemia obiecana okazywała się tym, co opisywały przewodniki i opowieści?
Załóżmy, że jesteś późnośredniowiecznym turystą z Europy. Twój cel to Ziemia Święta – po prostu nie ma atrakcyjniejszej oferty. „Terra sancta: nie kraj, lecz stworzony z opowieści biblijnych pejzaż pamięci i emocji” – pisze brytyjski mediewista Anthony Bale w książce „Przewodnik średniowiecznego obieżyświata”, traktującej o różnych, zarówno praktycznych, jak i kulturowych aspektach podróżowania w tamtej epoce. „(Ta podróż to) najwyższy cel ludzkiego życia. Dzięki niej można było zyskać prawość, chwałę, radość, zadowolenie i przyjemność. Przynajmniej w teorii” – dodaje autor.
Drogo i drożej
Twój pomysł, by odbyć tę wędrówkę, najwartościowszą ze wszystkich, w zasadzie automatycznie gwarantującą odpust zupełny, napotyka wszelako pewne obiektywne przeszkody.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.