Koniec edukacji, jaką znamy. Dlaczego nauczycieli nie obchodzi „Kompas jutra”
Twórcy „Kompasu jutra” popełnili najpoważniejszy z możliwych błędów: źle zidentyfikowali podstawowy problem systemu edukacji. A jest nim brak młodszych nauczycieli charakteryzujących się wysokimi kompetencjami i motywacją. Mamy w szkołach pokoleniową dziurę - pisze Marcin Kędzierski.
Od kilku lat w ramach badań nad funkcjonowaniem systemu edukacji w Polsce rozmawiam m.in. z dyrektorami szkół. Mają oni dość wszechstronną wiedzę o działaniu nie tylko własnych placówek, lecz także podmiotów nadzorujących – wydziałów edukacji w gminach, kuratoriów oświaty czy wreszcie Ministerstwa Edukacji Narodowej. Co równie ważne, wielu dyrektorów pracuje w szkole od kilkudziesięciu lat, dzięki czemu mają kompleksowy ogląd zmian, które nastąpiły w tym sektorze od czasów transformacji ustrojowej.
Nauczyciele chcą doczekać do emerytury
Można z tych wywiadów wyciągnąć dwa ogólne wnioski. Po pierwsze, głównym warunkiem powodzenia jakiejkolwiek reformy jest nauczyciel. Nie ministerstwo, nie kuratorium, nie program kształcenia, nie nowinki technologiczne, lecz właśnie osoba znajdująca się na pierwszej linii edukacyjnego frontu. Oczywiście niebagatelną rolę odgrywają sami dyrektorzy i ich zdolności w zakresie przywództwa edukacyjnego, ale ostatecznie wszystko rozbija się o nauczycieli. Było to doskonale widać choćby w trakcie awantury o przedmiot historia i teraźniejszość. Choć minister Przemysław Czarnek włożył mnóstwo wysiłku, by wprowadzić do szkół wizję nakreśloną w podręczniku prof. Wojciecha Roszkowskiego, to w całym kraju korzystało z niego zaledwie kilkudziesięciu nauczycieli. W efekcie wymarzona zmiana zaszła w mniej niż 1 proc. szkół.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.