Największa demolka roku

Sylvester Stallone stał się prawdziwym niezniszczalnym. Chociaż niejedynym. Są jeszcze Mickey Rourke, Jet Li, Dolph Lundgren i Bruce Willis. Stallone zebrał na planie gwiazdy kina sensacyjnego lat 80. (uzupełniając stawkę o Jasona Stathama). A sam wcielił się w rolę dowódcy grupy najemników walczących z południowoamerykańskim dyktatorem i skorumpowanym agentem CIA (bardzo dobry Eric Roberts). Co prawda między kolejnymi demolkami panowie dyskutują o moralności i cierpią z powodu zawodów miłosnych - robią to zazwyczaj w salonie miłośnika harleyów i tatuaży Toola (Rourke). Przede wszystkim jednak skupiają się na likwidowaniu wrogów, za co dostają pieniądze. Sytuacja zmienia się, kiedy Stallone poznaje córkę dyktatora walczącą o wolność swego kraju. Wtedy niezniszczalni postanawiają pomóc jej bezinteresownie.

Fabuła to pretekst do spotkania dojrzałych mięśniaków, wymiany ciosów i żartów. Nie biją się tu tylko Rourke (ale opowiada historie o życiu najemników), Willis oraz wypowiadający dwa zdania Arnold Schwarzenegger. Za to Statham rzuca nożami, Jet Li kopie, a Sylvester używa pięści albo tego, co mu wpadnie w ręce. Nie wiadomo, dlaczego nosi durny czarny berecik.

Oddech między scenami demolki dają zabawne dialogi. Chociaż z tego, co mówią Stallone, Rourke czy Lundgren niewiele można zrozumieć. Na szczęście pomagają napisy.

Całość to solidnie zrealizowany film akcji, który przypomina produkcje, jakie królowały u nas w wypożyczalniach wideo na początku lat 90. Żeby jeszcze wzmóc klimat tamtych lat, warto obejrzeć film z lektorem - to głos, który czytał przed laty filmy Stallone’a i Schwarzeneggera. Wypada tylko żałować, że nie udało się zatrudnić do filmu Stevena Seagala.

@RY1@i02/2010/240/i02.2010.240.196.030c.001.jpg@RY2@

Wojciech Przylipiak