Zakręcone sample połączone z afrykańską motywiką

Świetnym, trwającym zaledwie pół godziny krążkiem "Fall Be Kind" rozkładają na łopatki inne zespoły, które nie nagrywają nawet w połowie tak dobrych albumów, jak ich EP-ki.

Jeśli ktoś kręcił jeszcze nosem z powodu najwyższych not przyznawanych przez magazyny muzyczne na całym świecie ich zeszłorocznej płycie "Merriweather Post Pavilion", powinien pozbyć się wszelkich wątpliwości. "Fall Be Kind" to płytka krótka, wypełnia ją 5 utworów, ale wrażenie robi niezwykłe. W porównaniu z albumem sprzed roku jest to muzyka trochę ciemniejsza w brzmieniu. Krążek wypełniają odrzuty z wcześniejszych nagrań, nawet jeszcze sprzed "Merriweather Post Pavilion". Słychać tu naczelne cechy Animali, jak harmoniczne wokale a la Beach Boys, folkowe bębny i rytmikę (np. w kończącym płytkę "I Think I Can") czy loopy i elektroniczne eksperymenty, ale konstrukcyjnie i dźwiękowo utwory z EP-ki raczej nie pasowałyby do pulsującej rytmem płyty z wiosny. Świadczy o tym już choćby otwierający "Fall Be Kind" utwór "Graze", który jest podniosłą suitą na smyczki i głosy, rozbitą w zakończeniu przez absurdalną lecz uroczą fletową codę. W melodyjnym "What Would I Want? Sky" pojawiają się skomplikowane sample z "Un-broken Chain" legendy amerykańskiego rocka Grateful Dead. Najbardziej skomplikowana produkcja ma miejsce w kończącym album "I Think I Can", gdzie pojawiają się repetytywne motywy fortepianowe, przełamane rytmicznym tłem syntezatorów, tamburynów i bębenków. Afrykańska motywika słabnie na tej płycie, ale nie do końca, bo na zamykającym album "I Think I Can" wyczuwalny jest folkowy puls - zapętlona fraza w gospelowym wokalu przechodzi w mantrę.

"Fall Be Kind" wytrzymuje porównanie z "Merriweather Post Pavilion". To tylko kilka utworów, ale są po brzegi wypełnione genialnymi pomysłami, z których każdy pokazuje, że Animal Collective jest dziś najciekawszą grupą na świecie.

@RY1@i02/2010/003/i02.2010.003.000.017a.001.jpg@RY2@

"Fall Be Kind" EP

Domino Rec.

anna.gromnicka@infor.pl