Dzieci rewolucji

"Wszelką rewolucję artystyczną wywołują kawiarnie" - napisał Tadeusz Kantor. Egipski noblista Nadżib Mahfuz rozwinął myśl wizjonera polskiego teatru. W mikropowieści "Karnak" uczynił kawiarnię ośrodkiem fermentu politycznego, światopoglądowego i ustrojowego. Do kameralnej kafejki przypadkiem trafia narrator. We właścicielce lokalu rozpoznaje tancerkę, w której się kiedyś podkochiwał. Ale nie tylko czar dawnych wspomnień sprawia, że mężczyzna ulega urokowi miejsca tylko z pozoru sennego. Karnak jest miejscem spotkań kairczyków reprezentujących różne pokolenia, poglądy i zawody, połączonych niepokojem o przyszłość Egiptu. Czas jest bowiem szczególny - koniec lat 60., okres kryzysu społecznego i niezadowolenia wywołanego patologicznymi rządami Nasera. Pewnego dnia trzej studenci, bywalcy Karnaku, zostają aresztowani. Narrator w kolejnych odsłonach, często w formie prostych dialogów między pozostałymi klientami kawiarni, odkrywa dramatyczne wydarzenia, które stały się ich udziałem.