Skandalista sam się zabił

Mówimy: "Houellebecq", myślimy: "prowokator, skandalista, mizantrop, mizogin i skrajny nihilista, który nie waha się zakwestionować najświętszej zasady politycznej poprawności". Najbardziej dostało mu się za stwierdzenie, że "islam jest najgłupszą religią świata". W wyniku rozpętanej przez tę deklarację medialnej nagonki oraz po atakach ze strony lobbystów muzułmańskich francuski pisarz przeprowadził się do Hiszpanii. Premiery wszystkich jego dotychczasowych książek - od wymierzonego w liberalny kapitalizm "Poszerzenia pola walki" po fantasmagoryczną "Możliwość wyspy" - prowokowały ostre polemiki publiczne i ściągały na głowę autora zajadłe ataki. Tym razem jest inaczej. Wydana w ubiegłym roku "Mapa i terytorium" wywołała niemal powszechny aplauz. Bernard Pivot, papież paryskiej krytyki, w "Journal du Dimanche" określił powieść jako ważne dzieło przynoszące zaszczyt francuskiej literaturze, "L’Express" napisał o podbijaniu serc i ostatecznym triumfie pisarza, zaś powściągliwy "Le Monde" określił "Mapę i terytorium" jako opowieść o wielkiej sile, humorze i wyobraźni. Do pochwalnego chóru przyłączył się nawet katolicki "Le Point", który piórem swojego recenzenta nie szczędził superlatyw książce niewyczerpywalnej w lekturze, na miarę dzieł Mallarmé. Czytając głosy swoich niedawnych oponentów, Houellebecq musiał odczuwać satysfakcję. Tym bardziej że medialna passa znalazła odzwierciedlanie w sprzedaży: tylko nad Sekwaną i Loarą "Mapa i terytorium" rozeszła się w nakładzie pół miliona egzemplarzy.