Król zbrodni i król parodii

Fantomas narodził się w roku 1911, a jego twórcami byli dwaj francuscy dziennikarze - Pierre Souvestre i Marcel Allain. W ciągu trzech lat napisali aż 32 tomy przygód nieuchwytnego przestępcy o stu twarzach. Po śmierci Souvestre’a Allain samodzielnie dopisał kolejnych 11 części. Nie osiągnęły jednak one takiego powodzenia jak pierwsze tanie książkowe wydania. Tymi opowiastkami zaczytywał się wówczas cały Paryż. Historycy kultury masowej dowodzą, że Fantomas uosabiał lęki społeczeństwa francuskiego tuż przed wybuchem I wojny światowej, a zwłaszcza zagrożenie anarchizmem. Fantomas w swoich zbrodniach atakował społeczny porządek: wykolejał pociągi, zatapiał statki, zakażał żywność, dodawał kwasu siarkowego do leków, ośmieszał władze. Był przy tym sadystycznym okrutnikiem niecofającym się przed drastycznymi metodami w stylu zamknięcia człowieka w sercu dzwonu, a do swoich celów wykorzystywał cuda techniki.