Magazyn

Ilekroć Francja znajdowała się na krawędzi upadku, zamiast niego nadchodził początek nowej epoki. A ta potrafiła ruszyć z posad cały Stary Kontynent.

Oglądaliśmy tej nocy telewizję, całą rodziną, ktoś z nas miał w ręku smartfona – opowiada Ali Al-Makhaathi, 27-latek zajmujący się dystrybucją zapasów żywności w jemeńskim mieście Amran. – Najpierw usłyszeliśmy samoloty, potem wybuchy, jeden za drugim, które się zbliżały. Bomby spadły na dom w naszym sąsiedztwie. Nigdy nie zapomnę tego huku. A po eksplozji ta kompletna cisza. Jakby ci, którzy przeżyli, potrzebowali czasu, by uświadomić sobie, że jednak nie zginęli – dodaje.

- Są reguły, czasem twarde, ale trzeba ich przestrzegać. Nie może być tak, że jednym firmom wolno stosować samozatrudnienie zamiast umów o pracę, a tysiącom innych nie wolno, bo państwo na nich to wymusi - mówi Monika Gładoch.

Prawda o Wielkim Głodzie miała zarosnąć, miała zniknąć. Nie zniknęła. Naszym celem jest, by była w godny sposób rozgłaszana

Od książek pisanych przez byłych polityków warto stronić. Przede wszystkim dlatego, że zazwyczaj rozczarowują. Dopóki autorzy są u władzy, otacza ich specyficzna aura. Dzięki niej tworzy się wrażenie, że mamy do czynienia z nadludźmi, którzy myślą oryginalniej i ciekawiej niż reszta śmiertelników. Osobiste spotkania z politykami często tę aurę niwelują. Podobnie książki. Czytamy, czytamy i nagle się orientujemy, że ci półbogowie wielu rzeczy nie znają, wielu nie rozumieją, a często nawet nie chcą zrozumieć. Że powtarzają zasłyszane banały, nierzadko wyczytane w tych samych gazetach, które latami próbowały zgłębić, co też siedzi w głowach takich polityków.