Magazyn

"Została przechwycona transmisja nieznanej radiostacji na terenie Finlandii” – poinformowało słuchaczy przed południem 30 listopada 1939 r. Radio Moskwa. Wedle doniesień rozgłośni fińscy komuniści powiadamiali świat, że powołali „demokratyczny rząd Finlandii z Otto Wille Kuusinenem na czele”.

Nieumiejętność zrozumienia przez Władysława Frasyniuka, że popełnił błąd, to kiepska wróżba na przyszłość. Opozycja dostanie jeszcze jednego Lecha Wałęsę – rozgoryczonego, przekonanego o własnej niezwykłości, bzdurzącego oraz zapienionego. Wykrzykiwanie wulgaryzmów pod adresem licznych Polaków podczas manifestacji „w obronie sądów”, to głupota.

To pewnie kwestia dni, gdy opozycja i media niechętne rządowi zaczną bronić prezesa NIK. Choć CBA twierdzi, że w jego oświadczeniach majątkowych znalazła nieprawdziwe informacje, a także że ukrywał majątek i zatajał źródła dochodu, to sposób, w jaki PiS go traktuje, sprawi, że za chwilę sympatia opinii publicznej może się przesunąć w stronę Mariana Banasia.

Czasem w debacie ekonomicznej pojawia się idea ekonomii współdzielenia. Ale to pojęcie mylące – dużo lepiej mówić o ekonomii ćwiartowania. Tak uważa Lee Ann Fennell – profesorka prawa z Uniwersytetu Chicagowskiego. Jej nowa książka „Slices and Lumps. Division and Aggregation in Law and Life” (Kawałki i bryłki. O podziale oraz łączeniu w prawie i w życiu). Prawniczka wychodzi w niej od stwierdzenia, że znakiem rozpoznawczym współczesnego obrotu zasobami jest ich pokawałkowanie. Albo mówiąc inaczej – fragmentaryzacja.

Czwartkowy wyrok Sądu Najwyższego stwierdzający, że Krajowa Rada Sądownictwa nie jest organem niezależnym, a Izba Dyscyplinarna SN nie jest sądem w rozumieniu przepisów unijnych, wywołał trzęsienie ziemi. A to dopiero początek procesu, który może się zakończyć odwróceniem skutków tzw. reformy sądownictwa przez Prawo i Sprawiedliwość. Procesu długiego i morderczego. Zwłaszcza dla sędziów sądów powszechnych.

W ostatnich latach PRL działania polskiego i amerykańskiego wywiadu przypominały grę w szachy, gdzie każdy ruch miał znaczenie.

Jednym ze zdarzeń bardzo uważnie obserwowanych przez ekonomistów i finansistów jest wojna handlowa między Chinami a Stanami Zjednoczonymi. Prezydent USA Donald Trump przekonuje, że jest ona „dobra i łatwa do wygrania”. Zapewne podobnie uważał prezydent Herbert Hoover w 1930 r., gdy godził się – tłumacząc to ochroną gospodarki przed skutkami dotkliwego załamania na giełdzie – na wejście w życie ustawy Smoota-Hawleya, która zwiększyła do rekordowych poziomów cła na 20 tys. importowanych towarów.