Magazyn

Nasze czasy” – brzmi to trochę boomersko. Po przecież to właśnie boomerzy (i inni starcy) lubią opowiadać: „A za moich czasów...”. A może wszyscy lubią? Więc i Piotr Stankiewicz pomyślał: „Powspominajmy razem. Nie wstydźcie się. Wiem, że lubicie...”. I jak pomyślał, tak zrobił.

Urban stał się twarzą reżimu. W sumie straszne, że młodsi myślą, iż on jest takim śmiesznym dziadkiem z odstającymi uszami, który wrzuca filmiki na YouTube'a. Nie wiedzą nawet, że służył swoim intelektem tym, którzy mieli nad nami władzę absolutną. Dzisiaj, żeby młodzi zrozumieli, kim był Urban, trzeba go porównać do jakiejś postaci współczesnej. Był takim Jackiem Kurskim.

Konferencja prasowa ministrów broniących Polskę przed falą pedofili… Nic, rzecz jasna, dodać tutaj nie można, poza smutną uwagą, że rządzą nami ludzie bez zasad. Nie tacy trochę bez zasad czy naginający je dla własnego zysku, tylko amoralni.

Czy historie o niedostatkach życia zwierząt w zoo są sygnałem do tego, aby uznać te miejsca za relikt przeszłości? A może pojedyncze incydenty nie są w stanie przekreślić ich wkładu w przetrwanie gatunków?

W amerykańskiej (a więc i światowej) debacie ekonomicznej sporo zamieszania wywołał ostatnio tekst Atifa Miana, Amira Sufiego i Ludwiga Strauba („Co wyjaśnia niską stopę procentową” – materiał na doroczne sympozjum bankierów centralnych w Jackson Hole).

Znane powiedzenie mówi, że na każdy złożony problem istnieje odpowiedź, która jest krótka, prosta i błędna. Polski rząd zdaje się wierzyć, że sposobem na uporanie się z napływem migrantów jest ich coraz bezwzględniejsze traktowanie oraz przedstawienie jako potencjalnych morderców i gwałcicieli. Takie podejście na dłuższą metę w niczym nam nie pomoże.

Propozycja, która rodziła się w bólach i zostawiła za sobą polityczne ofiary, coraz mniej przypomina samą siebie. Podobnie jak koalicja