Mamy niedostatek zarządzania etycznego
Makowski: Jeśli administrację traktuje się od 30 lat jak łup polityczny, to trudno oczekiwać od urzędników, że będą się przejmować jakimiś konfliktami interesów
W czerwcu rozmawialiśmy o obrotowych drzwiach między Ministerstwem Zdrowia a firmami farmaceutycznymi. Krytykował pan powołanie na wiceszefową Departamentu Polityki Lekowej i Farmacji osoby z INFARMY (Związku Pracodawców Innowacyjnych Firm Farmaceutycznych) w kontekście potencjalnego konfliktu interesów. Teraz wiceprezeską Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) została niedawna szefowa Public and Governmental Affairs w Astrazeneca, a Biura Komunikacji w resorcie zdrowia dotychczasowa menedżerka w dziale Public Affairs and Communication firmy Takeda. Również w ich przypadku zabrakło przerwy między pracą w sektorze prywatnym i publicznym, która według GRECO – Grupy Państw przeciwko Korupcji przy Radzie Europy powinna trwać dwa lata.
W polskiej administracji publicznej i polityce jest bardzo słaba świadomość, czym jest konflikt interesów, dlaczego powinno się o nim komunikować i jak nim zarządzać. Postulaty, że nasze państwo powinno sobie z nim lepiej radzić, zwłaszcza na poziomie urzędniczym, płyną od wielu lat z wielu miejsc. Co ciekawe, pod koniec czerwca, podczas konferencji organizowanej przez Centralne Biuro Antykorupcyjne (CBA), uczestniczyłem w panelu o zarządzaniu konfliktem interesów razem z szefem NFZ i wiceministrem zdrowia. Z ich wypowiedzi wynikało, że przynajmniej mają świadomość, czym jest taki konflikt i dlaczego należy mu przeciwdziałać.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.