Czy wszyscy powinni dłużej pracować?

Według danych Eurostatu, w 2008 r. w UE stosunek osób powyżej 65. roku życia do tych w wieku produkcyjnym (18–65 lat) wynosił 1 do 4; europejski urząd statystyczny szacuje, że w 2100 r. ma on już wynosić ponad 3 do 4. Jednym ze sposobów na zmniejszenie fiskalnych obciążeń wynikających z tego trendu jest podniesienie wieku emerytalnego. Ale jakie są konsekwencje późniejszego przejścia na emeryturę dla zdrowia osób dotkniętych takimi zmianami? Cóż, tak na scenie politycznej, jak i w debacie akademickiej temat jest kontrowersyjny.

Z jednej strony wskazuje się, że przejście na emeryturę może poprawić dobrostan osób starszych. Badania Bastiana Ravesteijna (Uniwersytet Harvarda) pokazują, że stan zdrowia osób pracujących w zawodach fizycznie wyczerpujących i pozbawionych możliwości samodzielnego ustalania tempa i sposobu wykonywania pracy pogarsza się szybciej. Z drugiej strony emerytura może prowadzić do utraty poczucia sensu życia i spadku zdolności intelektualnych. Teoretyczne modele sugerują, że osoby kończące pracę tracą motywację do rozwijania swoich umiejętności, co przyspiesza spadek zdolności poznawczych. Empiryczne badania Axela Börsch-Supana (Centrum Badań nad Starzeniem się w Monachium) wskazują, że emerytura wiąże się także z rozluźnieniem sieci społecznych i ograniczeniem aktywności fizycznej.