Wizja leży

„Skalibrujmy się. Ważniejsze dla Polski jest: a) dowalenie PIS-owcom b) budowa atomówki?”. To ankieta, którą na X przeprowadziła moja redakcyjna koleżanka Barbara Kasprzycka. 75 proc. z 315 osób, które wzięły w niej udział, wskazało odpowiedź b. Oczywiście, sondaż był żartobliwym komentarzem do sytuacji politycznej, gdy próbom rozliczania poprzedniej ekipy rządzącej towarzyszy zamrożenie inwestycji strategicznych.

Ale kwestia, której Kasprzycka dotknęła, jest wyjątkowo poważna. Sprowadza się do pytania, czy władza ma się zajmować przede wszystkim sobą, czy jednak państwem. Polityka „ciepłej wody w kranie”, symbol pierwszych rządów PO w latach 2007–2014, to za mało. Problemy, które już wtedy zaczynały być palące, dziś stanowią olbrzymie obciążenie rozwojowe, by wymienić choćby starzejące się społeczeństwo czy popsute oraz skomplikowane do imentu prawo. Do tego pojawiły się zupełnie nowe zagrożenia, jak ryzyko agresji Rosji. To wszystko na tle przetasowań światowego układu sił czy napięć w UE, zmuszających Polskę do aktywniejszej polityki zagranicznej.