Nowa nomenklatura

Z racji wieku dobrze pamiętam poprzedni system. I pamiętam świetnie, czym była nomenklatura i jakie budziła społeczne oburzenie. Grupa ludzi, którzy namaszczeni przez partię znajdowali zawsze zajęcie, przerzucani jedynie na odpowiedni odcinek (jak to się wtedy mówiło), np. z przemysłu ciężkiego do kultury czy z handlu do sportu. Nic nie mogło im zaszkodzić, żadne niepowodzenie zawodowe, przez sam fakt bycia wybranym stawali się nietykalni, co tak wykurzało ludzi w tamtym czasie. Pełnili swojej funkcje latami, nawet wtedy, gdy wszyscy już wiedzieli, że się do tego nie nadają (jedna z bohaterek filmu Stanisława Barei "Poszukiwany, poszukiwana", na pytanie, kim jest jej mąż, odpowiadała: "Mój mąż? Mój mąż jest z zawodu dyrektorem!"). Ich systemowo warunkowana nieodpowiedzialność powodowała, że żadne niepowodzenie gospodarcze czy jakieś inne, szkodliwe dla reszty społeczeństwa, nie odbijało się na ich osobistej pozycji. W tym sensie prywatyzowali oni zyski, a uspołeczniali straty. Mieliśmy nadzieję, że wraz ze zmianą systemu nomenklatura raz na zawsze przejdzie do historii. Czy tak się stało? Wątpię.