Ustawa pekaesowa nie pomoże niepełnosprawnym

Nie takie było założenie. Fundusz pekaesowy miał nie tylko likwidować białe plamy komunikacyjne, lecz także wyrównywać szansę mieszkańców gmin na dotarcie np. do pracy czy do lekarza. Jednym z kryteriów uzyskania dofinansowania jest dostosowanie pojazdu i infrastruktury do potrzeb pasażerów z niepełnosprawnościami. Ale ma ono na tyle niską wagę (10 proc. oceny wniosku), że nie będzie przez przewoźników spełniane. Jak słyszymy od ekspertów, branża najpierw musi dźwignąć się z finansowej zapaści, by pomyśleć o podnoszeniu standardów. Zmiany przyjdą, ale nieprędko. A może pomogłoby zwiększenie przez rząd wymiaru punktów za nowoczesny tabor? Też nie, bo jak wyjaśnia Marcin Gromadzki z Public Transport Consulting, gdy firmie brakuje pieniędzy na bieżącą działalność, to myśli o przetrwaniu, a nie o udogodnieniach. Czyli podwyższenie kryterium dostępności byłoby barierą uniemożliwiającą skorzystanie z dodatkowego zastrzyku pieniędzy od rządu.

Na razie tę ponurą dla osób wykluczonych komunikacyjnie perspektywę zmienia nieco przykład zaradnych samorządów, które siatkę lokalnych połączeń odbudowują z udziałem środków unijnych. Miejsko-wiejska gmina Końskie udowadnia, że zorganizowanie niskopodłogowego transportu, który dotrze do oddalonych sołectw, jest możliwe. ©℗ C3