Jak finansowane są schroniska młodzieżowe i poradnie psychologiczno-pedagogiczne

Środki przewidziane corocznie na finansowanie zadań placówek, o których mowa w art. 2 pkt 3–7 i 10 ustawy o systemie oświaty, czyli np. placówek oświatowo-wychowawczych, w tym szkolnych schronisk młodzieżowych oraz placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, zabezpieczane są – podobnie jak w latach ubiegłych – w dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Ważną pozycję w budżetach jednostek samorządu terytorialnego stanowią środki części oświatowej subwencji ogólnej, które dzielone są na szczeblu centralnym według następującego założenia:

● środki na finansowanie placówek realizujących jednolite w skali kraju zakresy zadań statutowych na rzecz młodzieży korzystającej z usług wyżej wymienionych placówek poza miejscem stałego zamieszkania (internatów i burs szkolnych, domów wczasów dziecięcych, placówek resocjalizacyjnych, szkolnych schronisk młodzieżowych, ośrodków rehabilitacyjno-wychowawczych) naliczane są jednostkom samorządu terytorialnego według obowiązującego na dany rok algorytmu podziału subwencji oświatowej, z uwzględnieniem zakresu realizowanych zadań mierzonych liczbą wychowanków,

● środki na finansowanie placówek oświatowo-wychowawczych, umożliwiających młodzieży szkolnej – głównie w miejscu jej stałego zamieszkania – rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form organizacji czasu wolnego (np. młodzieżowych domów kultury, ognisk pracy pozaszkolnej, międzyszkolnych ośrodków sportowych, ogrodów jordanowskich) naliczane są jednostkom samorządu terytorialnego algorytmem w sposób jednolicie zryczałtowany, bez analizowania istniejącej sieci placówek, form i zakresu realizowanych przez nie zadań oraz systemu ich organizacyjnego podporządkowania.

Ewentualne ujednolicenie zasad podziału subwencji oświatowej według założeń podanych w powyższym pierwszym przypadku wymagałoby znaczącego rozbudowania algorytmu służącego temu podziałowi, w warunkach niekontrolowanej rozbudowy sieci placówek i poszerzania zakresu ich zadań. Usługi edukacyjne świadczone przez placówki wychowania pozaszkolnego posiadają charakter mocno zróżnicowany, trudny do finansowego normowania ich kosztów na szczeblu centralnym. Nic natomiast nie stoi na przeszkodzie dokonywaniu stosownej redystrybucji części tych środków do innych jednostek samorządu terytorialnego prowadzących określone rodzaje placówek wychowania pozaszkolnego na podstawie:

● art. 5 ust. 5b ustawy o systemie oświaty (przejęcie placówki na podstawie porozumienia zainteresowanych jednostek) oraz

● art. 46 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (finansowanie części zadań placówki poprzez dotacje celowe) (na podstawie informacji – www.men.gov.pl).