Jak finansowany jest transport uczniów

sekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej

Kwestie związane z dowozem uczniów niepełnosprawnych do szkół i ośrodków zostały określone w ustawie z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2004 r. nr 256, poz. 2572 ze zm.).

Również uczniom niewidomym i słabowidzącym zagwarantowano bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu (lub zwrot kosztów przejazdu ucznia oraz jego opiekuna) do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum lub do szkoły funkcjonującej w ośrodku, zapewniające tym uczniom, zgodnie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego, realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki dostosowaną do ich potrzeb rozwojowych i możliwości edukacyjnych.

Obecnie obowiązująca regulacja dotycząca bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu uczniów niepełnosprawnych do szkół została wprowadzona ustawą z 15 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2007 r. nr 115, poz. 791). Wprowadzenie tych rozwiązań wynikało z braku przystosowania środków transportu publicznego m.in. do potrzeb dzieci i młodzieży z niepełnosprawnościami ruchowymi oraz braku samodzielności osób z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, znacznym i głębokim. Znowelizowany przepis art. 17 ustawy o systemie oświaty rozszerzył obowiązek zapewnienia przez gminy bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu dla najmniej samodzielnych grup uczniów również na szkoły ponadgimnazjalne.

Zgodnie z wcześniej obowiązującymi przepisami wszyscy niepełnosprawni uczniowie mieli zapewniony bezpłatny transport i opiekę w czasie przewozu wyłącznie do najbliższej szkoły podstawowej oraz gimnazjum, w których spełniali obowiązek szkolny.

Na podstawie ustawy z 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (Dz.U. z 2002 r. nr 175, poz. 1440 ze zm.) do roku 2002 uczniowie niepełnosprawni oraz ich opiekunowie korzystali z bezpłatnych przejazdów wszystkimi środkami publicznego transportu zbiorowego.

Nowelizacja dokonana w 2002 r. (ustawa z 21 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego oraz o zmianie innych ustaw, Dz.U. z 2002 r. nr 4, poz. 34 ze zm.) zmieniła przepisy w zakresie prawa do ulgi przy przejazdach środkami publicznego transportu zbiorowego, kolejowego oraz autobusowego m.in. dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz ich opiekunów z możliwości bezpłatnych przejazdów na rzecz 78 proc. ulgi przy tych przejazdach, przy czym uprawnienie to obejmuje wyłącznie przejazd z miejsca zamieszkania lub miejsca pobytu do szkoły lub placówki, w których spełniają obowiązek szkolny i obowiązek nauki, do ośrodka rehabilitacyjno-wychowawczego, domu pomocy społecznej, ośrodka wsparcia, zakładu opieki zdrowotnej, poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, a także na turnus rehabilitacyjny i z powrotem.

Kwestie związane z organizacją kształcenia specjalnego dla uczniów niepełnosprawnych są przedmiotem szczególnej troski Ministerstwa Edukacji Narodowej. Dostrzegając niedoskonałości obecnie obowiązującego systemu edukacji oraz potrzebę wprowadzenia zmian w systemie kształcenia uczniów ze specjalnymi problemami edukacyjnymi, Ministerstwo Edukacji Narodowej podjęło działania w celu wypracowania nowych rozwiązań systemowych związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką nad uczniami ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi (na podstawie odpowiedzi na interpelację nr 5764).