Korupcja jest groźniejsza niż technologia

Ustawa implementująca dyrektywę NIS2 znacząco ponad jej oryginalną zawartość zawiera rozwiązania tak dyskrecjonalne, że zamiast podwyższyć poziom cyberbezpieczeństwa w Polsce, poprzez swój uznaniowy charakter już sama z siebie stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego. Wprowadzenie przepisów, które nadają arbitralną i de facto niekontrolowaną władzę administracji jest niebezpieczne dla samego państwa oraz kontrproduktywne dla osiągnięcia deklarowanych celów, które od dawna powinny być realizowane w naszym państwie.

Nabywa się technologię, nie firmę

Ustawodawcy w Polsce, opowiadając się za cyberbezpieczeństwem, zignorowali jednak istotną dla niego sprawę, że nabywa się przecież technologię, a nie firmę, która ją posiada. Od kupującego zależy, czy po jej zastosowaniu będzie stanowiła zagrożenia m.in. dla bezpieczeństwa narodowego. Wprowadzając kryterium państwa pochodzenia przy wyborze dostawców technologii, jak zakłada nowelizacja ustawy o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa, eliminowane są również i te rozwiązania, które mogą okazać się najbardziej konkurencyjne i niezbędne dla funkcjonowania naszego państwa. Technologie, zwłaszcza te przełomowe, nawet z państw uchodzących za nam nieprzyjazne można zaadoptować tak, by nie stanowiły zagrożenia dla bezpieczeństwa państwa, co jest powszechnym procederem szpiegostwa przemysłowego prowadzonego przecież przez państwa. Dlaczego polskie państwo ma zostać pozbawione możliwości adopcji najbardziej konkurencyjnych technologii tylko ze względu na miejsce ich powstania?