Czy zawsze trzeba na nowo ustalać podstawę wymiaru zasiłku

specjalista z zakresu wynagrodzeń i ubezpieczeń społecznych

Za 12 września 2010 r. pracownik nie ma prawa do wynagrodzenia za pracę. Prawo do tego wynagrodzenia przysługuje za wykonaną pracę. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią (art. 80 k.p.). Z uwagi, że dzień 12 września był dla pracownika dniem wolnym od pracy, nie przysługuje mu prawo do wynagrodzenia.

Podstawę wymiaru wynagrodzenia za czas choroby dla pracownika stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone mu za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.

Od tej samej podstawy wymiaru pracodawca powinien naliczyć pracownikowi wynagrodzenie za czas choroby za okres od 30 sierpnia do 11 września 2010 r. oraz od 13 do 30 września 2010 r. Stanowi ją przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone pracownikowi w okresie od sierpnia 2009 roku do lipca 2010 roku. Nie ustala się bowiem na nowo podstawy wymiaru wynagrodzenia za czas choroby lub zasiłków, jeżeli w ich pobieraniu nie ma przerwy lub przerwa jest krótsza niż trzy miesiące kalendarzowe. Oznacza to, że podstawę wymiaru świadczenia przysługującego pracownikowi zarówno w sierpniu, jak i we wrześniu, stanowi podstawę wymiaru ustalona dla wynagrodzenia chorobowego w sierpniu.

Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego (jeśli pracownik otrzymuje stałe wynagrodzenie za pracę) najprościej ustalić, odejmując od kwoty wynagrodzenia brutto składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe - w części finansowanej przez pracownika, czyli łącznie 13,71 procent. Przy stałym wynagrodzeniu pracodawca uzyska taki sam wynik wyliczenia, jak w przypadku gdyby w każdym z miesięcy od tego wynagrodzenia odjął składki i pomnożył to wynagrodzenie przez 12 miesięcy, a następnie podzielił przez 12.

Art. 92 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).

Art. 36, art. 38, art. 43 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2010 r. nr 77, poz. 512).