Jak ustalić wynagrodzenie za dzień, w którym podwładny był nieobecny w zakładzie z powodu wezwania do sądu w charakterze świadka

Nieobecność pracownika z powodu konieczności złożenia zeznań w sądzie w charakterze świadka jest usprawiedliwiona, ponieważ sąd wystosował imienne wezwanie pracownika do osobistego stawienia się.

Zgodnie z par. 6 rozporządzenia w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (dalej: rozporządzenie) pracodawca jest obowiązany zwolnić podwładnego od pracy na czas niezbędny do stawienia się na wezwanie organu administracji rządowej lub samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji albo organu prowadzącego postępowanie w sprawach o wykroczenia.

Jednak bardziej skomplikowane jest ustalenie wynagrodzenia za taki dzień nieobecności, ponieważ ani kodeks pracy, ani rozporządzenia wykonawcze nie zawierają w tym zakresie żadnych uregulowań. W związku z tym przyjmuje się, że taką nieobecność należy zakwalifikować jako usprawiedliwioną, ale niepłatną, chyba że obowiązujące w zakładzie pracy przepisy wewnętrzne przewidują zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia. Jeśli jednak nie ma takich przepisów, to pracownik może zrekompensować sobie utratę wynagrodzenia za taki dzień w inny sposób. Zgodnie z par. 16 ust. 2 rozporządzenia może wystąpić do pracodawcy o wydanie zaświadczenia określającego wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tego zwolnienia w celu uzyskania od właściwego organu (tu sądu wzywającego) rekompensaty pieniężnej z tego tytułu - w wysokości i na warunkach przewidzianych w odrębnych przepisach.

W ustawie z 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 89, poz. 555 z późn. zm.) w dziale XIV ("Koszty procesu") znajdują się przepisy (art. 618a-618l), które regulują zasady zwrotu świadkom kosztów podróży oraz zwrotu zarobku lub dochodu utraconego z powodu stawiennictwa. Należy dodać, że również w innych aktach prawnych przewidziano uprawnienia dla świadków w zakresie zwrotu kosztów (np. ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, ordynacja podatkowa, prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W omawianym przypadku pracownik nie może zatem wnioskować o urlop okolicznościowy (płatny). Rozporządzenie nie przewiduje bowiem przypadku, w którym dzień nieobecności usprawiedliwionej pracownika z powodu wezwania do sądu w celu złożenia zeznań w charakterze świadka miałby charakter odpłatny. Istnieje jednak wiele sytuacji, w których w przypadku skorzystania z urlopu okolicznościowego pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia obliczonego według zasad obowiązujących przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop (np. ślub pracownika czy urodzenie dziecka).

Poza wymienionymi wyżej przypadkami pracownikowi można oczywiście na wskazany dzień udzielić urlopu wypoczynkowego. Ewentualnie sam pracownik może złożyć wniosek o urlop na żądanie.

@RY1@i02/2014/001/i02.2014.001.21700100a.802.jpg@RY2@

Marcin Nagórek, specjalista z zakresu prawa pracy

Marcin Nagórek

specjalista z zakresu prawa pracy

Podstawa prawna

Par. 6 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz.U. nr 60, poz. 281 z późn. zm.).